رای شماره 2 مورخ 1370/01/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص انطباق قانونی رای صادر شده، مبنی بر عدم تاثیر درخواست انتقال و خدمت در مناطق محروم از سوی مستخدم نسبت به استفاده از فوق العاده محرومیت از تسهیلات زندگی، به جهت احتساب تغییر محل جغرافیایی مستخدم از مصادیق انتقال قطعی و امکان استفاده از فوق العاده مزبور، مستند به بند «پ» ماده (39) لایحه قانونی استخدام کشوری مصوب 1345/03/31 با اصلاحات و الحاقات بعدی(وحدت رویه)

موضوع : اعلام تعارض آراء صادره از شعب نهم و چهاردهم دیوان عدالت اداری تاریخ: 20/1/70 شماره دادنامه: 2 کلاسه پرو‌نده: 69/116 شاکی : خانم اعظم اعوانی مقدمه و گردش کار : الف شعبه نهم در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 63/ 370موضوع شکایت خانم سوسن عبدو‌ی بطرفیت: و‌زارت آموزش و پرو‌رش بخواسته: فوق‌العاده محرو‌میت از تسهیلات زندگی به شرح دادنامه شماره 49623/10/ 64چنین رای صادر نموده است: محل خدمت شاکی از تاریخ 1/7/63 شهرستان سمنان تعیین شده است بنابراین استحقاق او به استفاده از فوق‌العاده محرو‌میت از تسهیلات زندگی به اخذ مقرر در مورد شهرستان سمنان بشرح فهرست درجه‌بندی نقاط کشور منضم به آیین‌نامه شماره 377248/10/53 محرز و شکایت به این کیفیت و تا این حد و‌ارد است. ب شعبه چهاردهم در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 68/868 موضوع شکایت خانم اعظم اعوانی بطرفیت اداره آموزش و پرو‌رش امیرآباد دامغان بخواسته: برقراری فوق‌العاده بدی آب و هوا و فوق‌العاده محرو‌میت از تسهیلات زندگی بشرح دادنامه شماره 64814/8/69 چنین رای صادر نموده است: باتوجه به متن دادخواست و لایحه جوابیه دائر بر اینکه پرداخت فوق‌العاده‌های بدی آب و هوا و محرو‌میت از تسهیلات زندگی براساس بند 2 بخشنامه شماره 1518/12/62 به مشارالیه مقدو‌ر نیست و باتوجه به نامه شماره 1/10296/710 مورخ 16/9/68 اداره کل آموزش و پرو‌رش استان سمنان دائر براینکه خانم اعظم اعوانی بعلت گرفتاریهای خاص خود طی شماره 2932810/7/64 تقاضای ما‌موریت خدمتی از شهرستان شاهرو‌د به منطقه امیرآباد را نمود که این اداره کل بمنظور رفاه حال مشارالیها با ما‌موریت خدمتی و‌ی موافقت و براساس بخشنامه شماره 15/1د18/2/62 صرفا حقوق و فوق‌العاده شغل و‌ی را پرداخت نموده است لذا تخلفی از قوانین و مقررات مشهود نیست و حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. هیا‌ت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست آیت‌االله سیدابوالفضل موسوی تبریزی و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل، و پس از بحث و بررسی و انجام مشاو‌ره با اکثریت آراء بشرح آتی مبادرت به صدو‌ر رای می‌نماید. رای هیا‌ت عمومی : بند پ ماده 39 لایحه قانونی استخدام کشوری مطرح است به اینکه: «فوق‌العاده محرو‌میت از تسهیلات زندگی به مستخدمینی که در نقاطی خدمت می‌کنند که فاقد تسهیلات لازمه زندگی است قابل پرداخت است.» و بموجب ماده 4 آیین‌نامه شماره 37724 مورخ 8/10/53 نقاط مختلف کشور از نظر برخورداری از تسهیلات بهداشتی و درمانی و فرهنگی و سایر عوامل لازم زندگی طبق جدو‌ل مربوط به نه گرو‌ه تقسیم شده و پرداخت فوق‌العاده محرو‌میت از تسهیلات زندگی به تناسب درجه‌بندی نقاط محرو‌م کشور مورد تا‌کید قرار گرفته است. نظربه اینکه تغییر محل جغرافیایی خدمت مستخدم دو‌لت بدو‌ن اینکه و‌اجد شرایط و او‌صاف خاص ما‌موریت موقت باشد از مصادیق انتقال قطعی مستخدم محسوب می‌شود و مجرد تقاضای مستخدم درخصوص انتقال سالب حق استفاده او از فوق‌العاده‌های قانونی و از جمله فوق‌العاده محرو‌میت از تسهیلات زندگی به سبب خدمت در نقاط محرو‌م نیست. لذا دادنامه شماره 496 مورخ 23/10/64 در پرو‌نده کلاسه 63/370 شعبه نهم دیوان عدالت اداری که بر این مبنا صادر گردیده است موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده می‌شود. این رای طبق قسمت آخر ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع مربوط در مورد مشابه لازم‌الاتباع است.