رای شماره 176 مورخ 1371/08/16 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص ابطال عموم و اطلاق عبارت «مزایای غیر مستمر» مندرج در تبصره «1» تصویبنامه شماره 8374/ت96ه مورخ 1371/03/11 هیات وزیران، مبنی بر ضرورت احتساب مزایای غیر مستمر بطور کلی در احتساب حداکثر حقوق و مزایای قابل پرداخت از تاریخ مقرر، به جهت عدم تطابق با مستثنیات مصرح در تبصره «1» ماده (1) لایحه قانونی مربوط به حداکثر و حداقل حقوق مستخدمین شاغل و بازنشسته و آماده بخدمت مصوب 1358/02/08 شورای انقلاب جمهوری اسلامی ایران
مرتبط با
موضوع : ابطال تبصره یک ذیل تصویبنامه شماره 8374/ت96ه مورخ 11/2/1371 هیات وزیران تاریخ: 16/8/71 شماره دادنامه: 176 کلاسه پرونده: 71/83 شاکی: رئیس کل دادگستری استان بوشهر، آقای عبدالعزیز حقدوست مقدمه: شاکی طی نامه شماره 882 /د 18/4/71 چنین اعلام داشته است: هیات محترم دولت جمهوری اسلامی ایران با وضع و تدوین آییننامه مورخ 11/2/71 مبنی بر تعیین حداکثر حقوق مستخدمین شاغل و بازنشسته و آماده بخدمت مصوب 4/2/ 58شورای انقلاب از تاریخ 1/1/71 معادل مبلغ ششصد هزار ریال و اضافه کردن تبصره یک به آییننامه مربوطه مزایای غیر مستمر را برخلاف لایحه قانونی به سقف حقوقی سرایت داده در حالی که تبصره ذیل لایحه قانونی مارالذکر صریحا فوقالعاده بدی آب و هوا و محرومیت از تسهیلات زندگی و ... بطور کلی (مزایای غیر مستمر) را از شمول احتساب حداکثر دریافتی خارج کرده است این عمل هیات دولت باعث خواهد شد که متخصصین با تجربه تمایلی برای خدمت در نقاط محروم از خود نشان نخواهند داد و بعلاوه هیات محترم دولت جمهوری اسلامی در حقیقت مبادرت به قانونگذاری نموده که این امر برخلاف قانون اساسی و خارج از حیطه هیات دولت میباشد علیهذا با عنایت به مراتب مذکور و به منظور جلوگیری از تضییع حقوق کارکنان زحمتکش و شاغل در نقاظ بد آب و هوا و محروم و به لحاظ تناقض آشکار تبصره یک آییننامه با تبصره لایحه قانونی درخواست ابطال تبصره یک ذیل آییننامه مورخ 11/2/71 هیات محترم وزیران و یا حذف مزایای غیرمستمر از متن تبصره مذکور را دارد. اداره کل حقوقی ریاست جمهوری در پاسخ به شکایت مذکور طی نامه شماره 34646 6/8/ 71مبادرت به ارسال تصویرنامه شماره 4775/42 22/7/71 سازمان امور اداری و استخدامی کشور نمودهاند در نامه مزبور آمده است حداکثر پرداختی موضوع تبصره یک تصویبنامه شماره 8374/ت/96 مورخ 11/2/71 هیات وزیران اشاره به مفاد ماده یک لایحه قانونی مربوط به حداکثر و حداقل حقوق مستخدمین شاغل و بازنشسته و آماده بخدمت مصوب 4/2/58 شورای انقلاب اسلامی دارد که شامل حقوق و فوقالعاده شغل یا مزایای ماهانه (اقلام مزایای مستمر) و اضافه کار ساعتی و پرداختیهای ماهانه دیگر از قبیل حق مسکن هزینه پذیرایی و غیره (اقلام مزایای غیر مستمر) میگردد. از سوی دیگر بموجب مفاد تبصره 1 ماده یک لایحه قانونی فوقالذکر فوقالعاده بدی آب و هوا محرومیت از تسهیلات زندگی و محل خدمت و همچنین فوقالعاده روزانه، اشتغال خارج از کشور، کسر صندوق، تضمین، کمکهای غیرنقدی و پسانداز (سهم دولت) مشمول حداکثر پرداختی نمیباشد که حکم قانونی است و مصوبه هیات وزیران در دایره اقلام مزبور وارد نشده است لذا متن تصویبنامه مغایرتی با قانون ندارد. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجهالاسلام والمسلمین محمدرضا عباسیفرد و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره با اکثریت آراء بشرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید. رای هیات عمومی : بموجب تبصره ماده یک لایحه قانونی مربوط به حداکثر و حداقل حقوق مستخدمین شاغل و بازنشسته و آماده بخدمت مصوب 4/2/58 منحصرا فوقالعادههای بدی آب و هوا و محرومیت از تسهیلات زندگی و محل خدمت و روزانه و اشتغال خارج از کشور و کسر صندوق و تضمین کمکهای غیرنقدی و پسانداز (سهم دولت) از شمول حکم مقرر در ماده یک لایحه قانونی مذکور موضوع تعیین حداکثر حقوق و مزایای قابل پرداخت به مستخدمین دولت مستثنی گردیده است. نظر به اینکه عموم و اطلاق تبصره یک تصویبنامه شماره 8374/ ت 96 ه مورخ 11/2/71 هیات وزیران مینی بر ضرورت احتساب مزایای غیر مستمر بطورکلی در احتساب حداکثر حقوق و مزایای قابل پرداخت از تاریخ 1/1/71 با مستثنیات مصرح در تبصره یک ماده واحده لایحه قانونی فوقالذکر تطابق کامل ندارد و موجب توسیع دایره شمول آن میگردد لذا عبارت مزایای غیرمستمر مغایر قانون تشخیص داده میشود، و به استناد قسمت دوم ماده 25 قانون دیوان عدالت اداری مصوب 4/11/1360 ابطال میگردد.