رای شماره 623 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع اعلام تعارض در آراء صادرشده از شعب دیوان عدالت اداری نسبت به عدم استحقاق کارمندان سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی که بدون پست سازمانی به ماموریت خارج از کشور اعزام شده‌اند از دریافت مابه‌التفاوت فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور (موضوع تصویب‌نامه سال1371 هیات وزیران)

شماره 9803249 – 3/6/1399 بسمه تعالی جناب آقای اکبرپور رئیس هیات مدیره و مدیرعامل محترم روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران یک نسخه از رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 9909970905810623 مورخ 14/5/1399 با موضوع «اعلام تعارض در آراء صادرشده از شعب دیوان عدالت اداری نسبت به عدم استحقاق کارمندان سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی که بدون پست سازمانی به ماموریت خارج از کشور اعزام شده‌اند از دریافت مابه التفاوت فوق العاده اشتغال خارج از کشور (موضوع تصویب نامه سال 1371 هیات وزیران)» جهت درج در روزنامه رسمی به پیوست ارسال می‌گردد. مدیرکل هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری - مهدی دربین تاریخ دادنامه : 1399/5/14 شماره دادنامه: 623 شماره پرونده : 9803249 مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری اعلام‌کننده تعارض : آقای نصرت ا... جمالی موضوع: اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار : در خصوص دادخواست برخی از کارمندان سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی که بدون پست سازمانی به ماموریت خارج از کشور اعزام شده‌اند، مبنی بر الزام به‌پرداخت مابه‌التفاوت فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور (طبق تصویب نامه سال 1371 هیات وزیران)، یک شعبه دیوان عدالت اداری انتصاب در پست ثابت سازمانی را شرط پرداخت فوق‌العاده ارزی اشتغال خارج از کشور دانسته است و رای به رد شکایت صادر کرده است، لیکن شعبه دیگر عدم پرداخت فوق‌العاده ارزی اشتغال خارج از کشور به اشخاص فاقد پست ثابت سازمانی را غیر‌موجه دانسته و حکم به ورود شکایت صادر کرده است، لذا با توجه به استنباط‌های مختلف شعب دیوان در این خصوص و صدور آراء متعارض از شعب دیوان، موضوع در اجرای ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری برای صدور رای وحدت رویه به هیات عمومی ارجاع شد. گردش کار پرونده‌ها و مشروح آراء به قرار زیر است: الف: شعبه 27 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9609980900303040 با موضوع دادخواست آقای نصرت ا... جمالی به طرفیت سازمان فرهنگ و ارتباطات تهران و به خواسته الزام به پرداخت مابه‌التفاوت فوق‌العاده اشتغال ارزی به موجب دادنامه شماره 9709970900300736 1397/3/13 به شرح زیر رای صادر کرده است: نظر به اینکه به موجب نامه شماره 83/61176 1391/1/5 معاون اداری مالی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی نامبرده همتراز دبیر دوم تشخیص داده شده است و بر اساس جدول شماره 2 آیین‌نامه فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور مبلغ 210/000 ریال از تاریخ 1383/8/12 تا 1384/10/30 به عنوان عدد مبنا تعیین شده است که در صورت وجود اعتبار مقرر گردید پرداخت شود، بنابراین از آنجا که صرف عدم وجود اعتبار نافی حق مستخدم نبوده و حقوق ثابت مستخدمین را ساقط نخواهد کرد لذا با غیر‌موجه تشخیص دادن دفاع خوانده (مبنی بر اینکه نامبرده بدون پست رسمی در نمایندگی خارج از کشور مشغول همکاری بوده) شکایت شاکی را وارد تشخیص و مستندا به مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت شاکی صادر و اعلام می‌نماید. رای صادره به استناد ماده 65 قانون مذکور ظرف مهلت 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در محاکم تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد. در اثر تجدیدنظر خواهی از رای مذکور شعبه 23 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به‌موجب دادنامه شماره 9809970959300977 1398/3/11 با استدلال زیر رای مذکور را نقض می‌کند: نظر به اینکه تجدیدنظر خوانده در خارج از کشور فاقد پست سازمانی بوده و فوق‌العاده روزانه ماموریت خارج از کشور را دریافت می‌نموده است و با توجه به اینکه برقراری و پرداخت فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور موضوع مصوبه شماره 29920/ت461ه 1371/10/9 هیات وزیران مشمول مستخدمینی است که دارای پست ثابت سازمانی هستند می‌گردد و نامبرده عنوان ماموریت ثابت را نداشته و فاقد پست ثابت سازمانی بوده است و از طرفی همترازی ایشان از سوی کمیسیون ماده 6 آیین‌نامه فوق‌الذکر تصویب نگردیده است و تطبیق وضعیت وی توسط معاون اداری و مالی سازمان فرهنگ و ارتباطات موجب ایجاد حق برای وی نمی‌گردد چون که از سوی مقام صالح صادر نگردیده است، بنابراین با عنایت به مراتب فوق تجدیدنظرخواهی وارد تشخیص و مستندا به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن نقض دادنامه معترض‌عنه حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد. رای صادره قطعی است. ب: شعبه اول بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9309980900100078 با موضوع دادخواست آقای نوید رسولی به طرفیت سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و به خواسته الزام خوانده به پرداخت معوقه مابه‌التفاوت فوق‌العاده اشتغال ارزی به موجب دادنامه شماره 9409970900100709 1394/3/6 به شرح زیر رای صادر کرده است: در خصوص شکایت مذکور با عنایت به محتویات پرونده و ملاحظه مستندات ابرازی شاکی که حاکی از اعزام وی به مدت 24 ماه به ماموریت خارج از کشور از ناحیه طرف شکایت طی ابلاغ شماره 5/2164 1384/6/5 می‌باشد و از طرفی فقدان پست سازمانی در مدت محدود در زمان ماموریت مجوزی برای کسر و کاهش حقوق مامور دولت نبوده ضمن اینکه در مصوبه استنادی طرف شکایت هیچ‌گونه تصریحی مبنی بر عدم پرداخت فوق‌العاده ارزی به اشخاصی که فاقد پست ثابت نیستند نگردیده است، علیهذا شکایت مطروحه وارد بوده و مستندا به ماده 10 از قانون دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت صادر می‌شود. رای صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر خواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری است. رای مذکور به موجب رای شماره 9609970905600777 1396/4/26 شعبه اول تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید شده است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1399/5/14 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است. رای هیات عمومی الف: تعارض در آراء محرز است. ب: با توجه به اینکه اولا: هیات وزیران بنا به تجویز بند (ت) ماده 39 قانون استخدام کشوری و در راستای اختیار حاصل از ماده 42 قانون مذکور و تجویز ماده 7 قانون نظام هماهنگ پرداخت کارکنان دولت آیین‌نامه فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت (ماموران ثابت) موضوع مصوبه شماره 29920ت461ه 1371/9/22 را تصویب کرده است و در ماده 2 آن مقرر شده: «میزان ریالی فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت جمهوری اسلامی ایران (ماموران ثابت) طبق جدول‌های شماره 2 و 3 پیوست (آیین‌نامه) تعیین می‌شود.» بنابراین همان گونه که از عنوان آیین‌نامه و ماده 2 آن و سایر مواد آیین‌نامه مذکور مشخص است فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور موضوع آیین‌نامه مذکور مختص کارکنانی است که به عنوان مامور ثابت به کشورهای خارجی اعزام می‌شوند. ثانیا: به موجب ماده 8 قانون استخدام کشوری «پست ثابت سازمانی عبارت از محلی است که در سازمان وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی به‌طور مستمر برای یک شغل و ارجاع آن به یک مستخدم در نظر گرفته شده اعم از این که دارای متصدی یا بدون متصدی باشد.» و برابر ماده 55 مقررات تشکیلاتی، استخدامی، مالی و انضباطی وزارت امور خارجه مصوب1352/3/7: «ماموریت ثابت عبارت است از ارجاع پست سازمانی به کارمند در ماموریت‌های خارج از کشور» بنابراین مشمولین دریافت فوق‌العاده خارج از کشور موضوع آیین‌نامه فوق کشور مستخدمان دولت مصوب 1371/9/22 هیات وزیران، کسانی هستند که برای انجام وظیفه در پست سازمانی در خارج از کشور مامور شده باشند. ثالثا: به‌موجب ماده 6 آیین‌نامه مذکور تطبیق وضع مستخدمان وزارتخانه‌ها و سازمان‌های دولتی که جهت اشتغال به خارج از کشور اعزام شده یا می‌شوند (ماموران ثابت) با عناوین مندرج در جدول شماره 2 پیوست، توسط کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت امور خارجه، سازمان امور اداری و استخدامی کشور و دستگاه مربوط تعیین و فوق‌العاده آنان طبق جدول یاد شده و مقررات این آیین‌نامه قابل پرداخت خواهد بود. با توجه به مراتب فوق از آنجا که شاکیان پرونده‌های موضوع تعارض بدون وجود پست سازمانی به خارج از کشور مامور شده‌اند و فاقد همترازی از سوی کمیسیون موضوع ماده 6 آیین‌نامه فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت (ماموران ثابت) می‌باشند و تعیین همترازی برای آن‌ها پس از گذشت 7 سال از شروع ماموریت توسط مقام داخلی محل خدمت خارج از حدود اختیار وی بوده است و شاکیان حق ماموریت ارزی خود را به موجب بخشنامه بانک مرکزی دریافت کرده‌اند لیکن خواسته آن‌ها دریافت فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور به موجب آیین‌نامه فوق‌العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان دولت (ماموران ثابت) مصوب 1371/9/22 می‌باشد، بنابراین اجابت خواسته آن‌ها فاقد مبنای قانونی است و رای صادر شده به غیر‌وارد دانستن شکایت به شرح مندرج در گردش کار صحیح و موافق مقررات است. این رای به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم الاتباع است. رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری محمدکاظم بهرامی