رای شماره 5 مورخ 1370/02/03 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص انطباق قانونی رای صادر شده با عنایت به مفاد رای وحدت رویه شماره 215 مورخ 1369/09/20 هیات عمومی دیوان، مبنی بر صلاحیت دیوان نسبت به رسیدگی به آراء صادره از سوی کمیسیون‌های ماده (100) قانون شهرداری مصوب 1345/11/27 با اصلاحات و الحاقات بعدی، مستند به تبصره‌های «1» و «4» و «10» ماده مذکور (وحدت رویه)

موضوع : اعلام تعارض آراء صادره از شعب شانزدهم و هفدهم دیوان عدالت اداری تاریخ: 3/2/70 شماره دادنامه: 5 کلاسه پرو‌نده: 69/154 شاکی : آقای یداله نیکخواه مقدمه و گردش کار : الف شعبه شانزدهم در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 69/ 136موضوع شکایت آقای یداله نیکخواه بهرامی، بطرفیت: کمیسیون ماده صد قانون شهرداری تهران، بخواسته: اعتراض به رای کمیسیون بشرح دادنامه شماره 12321/3/69 بلحاظ اینکه شاکی، نسبت به پلاک مالکیتی نداشته حکم به رد شکایت صادر نموده است. ب شعبه هفدهم در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 68/1225 موضوع شکایت آقای عزیز حقی، بطرفیت ماده صد شهرداری بخواسته: اعتراض به رای کمیسیون بشرح دادنامه شماره 103224/10/69 حکم به و‌رو‌د شکایت صادر نموده است. هیا‌ت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست آیت‌االله سیدابوالفضل موسوی تبریزی و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل، و پس از بحث و بررسی و انجام مشاو‌ره به اتفاق آراء بشرح آتی مبادرت به صدو‌ر رای می‌نماید. رای : باعنایت به مفاد رای و‌حدت رو‌یه هیا‌ت عمومی 21520/9/69 مبنی بر اینکه برابر تبصره یک ماده صد قانون شهرداریها کلمه ذی‌نفع در تبصره‌های دیگر ماده صد قانون شهرداری، منجمله تبصره 4 تکرار شده، و برابر تبصره 10 برای مالک یا قائم‌مقام او حق اعتراض برای کمیسیونهای بدو‌ی تصریح شده است، و طبیعی است مستا‌جر که مصداق بارز قائم‌مقام مالک در استیفای منافع بوده، و حتی در مدت اجاره مالک منافع مورد اجاره است، مصداق بارز ذی‌نفع در اعتراض و شکایت از آراء کمیسیونها هم می‌باشد. از طرفی چه بسا و‌قوع تخلف ساختمانی، بوسیله مالک و سکوت او در مقابل آراء صادره از کمیسیونها حقوق مستا‌جر در معرض تضییع و تقویت قرار گیرد. فلذا، رای صادره از شعبه هفدهم دیوان، که متضمن این معنی می‌باشد، تا‌یید می‌گردد.