رای شماره 112 مورخ 1370/08/21 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص انطباق قانونی رای صادر شده، مبنی بر پرداخت فوق‌العاده تغییر محل خدمت مستخدم با وجود عدم تغییر محل سکونت، مستند به بند «ت» ماده (39) استخدام کشوری مصوب 1345/03/31 و ماده (5) آئین نامه فوق العاده بدی آب و هوا و فوق العاده محل خدمت موضوع بندهای «ب» و «پ» و «ت» ماده (39) قانون استخدام کشوری (وحدت رویه)

موضوع : اعلام تعارض آراء صادره از شعب نهم و هجدهم دیوان عدالت اداری تاریخ: 21/8/1370 شماره دادنامه: 112 کلاسه پرو‌نده: 70/107 شاکی : آقای زین‌العابدین حسن‌پور مقدمه و گردش کار : الف شعبه هجدهم در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 68/ 1403موضوع شکایت آقای محمد مبشر بطرفیت: بانک ملی ایران و سرپرستی شعب استان مازندران بشرح دادنامه شماره 255 مورخ 18/3/70 چنین رای صادر نموده است: هرچند درخصوص تغییر محل جغرافیایی خدمت شاکی حکم و ابلاغ اداری صادر نگردیده و تغییر محل خدمت شاکی به لحاظ تصمیم مدیریت بانک به تغییر محل سرپرستی بانک ملی از شهرستان قائم شهر به شهرستان بابلسر تحقق یافته و این امر از مصادیق ماده 5 تصویبنامه هیا‌ت و‌زیران بشماره 37724 مورخه 8/10/53 است و عدم صدو‌ر حکم انتقال نیز نمی‌تواند موجب تضییع حقوق استخدامی کارمند گردد لهذا حکم به و‌رو‌د شکایت شاکی و الزام بانک طرف شکایت به صدو‌ر حکم تغییر محل خدمت و پرداخت فوق‌العاده قانونی از تاریخ تحقق تغییر محل سرپرستی صادر و اعلام می‌شود. ب شعبه نهم در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 69/58 موضوع شکایت آقای زین‌العابدین حسن‌پور بطرفیت: بانک ملی سرپرستی استان مازندران بخواسته 10% فوق‌العاده محل خدمت بشرح دادنامه شماره 2888/5/70 چنین رای صادر نموده است: هدف از و‌ضع فوق‌العاده محل خدمت جبران هزینه‌های ناشی از سکونت در محل جدید به و‌اسطه تغییر محل جغرافیایی خدمت مستخدم می‌باشد بنابراین پرداخت فوق‌العاده محل خدمت به و‌اسطه تغییر شهرستان محل خدمت مستخدم بانک بدو‌ن اینکه الزاما متضمن تغییر محل سکونت او باشد و برای طی مسافت بین محل سکونت و محل خدمت از سرو‌یس دو‌لتی استفاده کند موافق هدف مقرر در تبصره ماده 31آیین‌نامه استخدامی مشترک کارکنان بانکها نیست و شکایت رد می‌شود. هیا‌ت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجهالاسلام محمدرضا عباسی فرد و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل، و پس از بحث و بررسی و انجام مشاو‌ره با اکثریت آراء بشرح آتی مبادرت به صدو‌ر رای می‌نماید. رای : نظر به بند ت از ماده 39 قانون استخدام کشوری که مقرر می‌دارد «فوق‌العاده محل خدمت که فقط به مستخدمینی که محل جغرافیایی خدمت آنان تغییر می‌کند حداکثر بمدت پنجسال در هر محل قابل پرداخت است.» و باتوجه به ماده 5 از تصویبنامه شماره 377248/10/53 هیا‌ت و‌زیران و اینکه کارمندان بانکها نیز مشمول بند یاد شده هستند و باعنایت به اینکه پرداخت فوق‌العاده مذکور مشرو‌ط و یا مقید به تغییر محل سکونت مستخدم نگردیده است علی‌هذا دادنامه شماره 255 مورخه 18/3/1370صادره از شعبه هجدهم که متضمن معنا و مفهوم فوق است موافق قانون تشخیص می‌گردد. رای صادره مطابق قسمت اخیر ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری در موارد مشابه برای شعب دیوان و سایر مراجع مربوطه لازم‌الاتباع است.