قوانین جاری ›

قانون موافقت‌نامه اقتصادی تکمیلی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا


۷۰ بخش جاری
تاریخ تصویب
۱۳۸۵/۰۱/۱۵
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس جمهور
شمارهٔ ابلاغ
8421
تاریخ ابلاغ
۱۳۸۵/۰۲/۲۶
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
17833
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۸۵/۰۲/۳۰
آخرین وضعیت
معتبر
شناسهٔ qavanin: 16452421598057810604 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
موافقت‌نامه اقتصادی تکمیلی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا مشتمل بر یک مقدمه و بیست و یک ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.
ارجاع اختلافات موضوع ماده (17) این موافقت‌نامه به داوری توسط دولت جمهوری اسلامی ایران منوط به رعایت اصل یکصد و سی و نهم (139) قانون اساسی است.
بسم الله الرحمن الرحیم موافقت‌نامه اقتصادی تکمیلی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا
مقدمه جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیواری ونزوئلا که از این پس «طرفهای متعاهد» خوانده می‌شوند، با در نظر گرفتن اهمیت پیوندهای موجود بین طرفهای متعاهد و ارزش‌های مشترک آن‌ها، با تمایل به توسعه و استحکام روابط دوستانه، به ویژه در زمینه‌های تکمیل روابط اقتصادی بین طرفهای متعاهد و ارتقاء حیطه تجارت متقابل، با بیان هدف خود برای همکاری به منظور دست‌یابی به روشها و راههایی جهت تقویت این فرآیند، با آگاهی از اهمیت این موافقت‌نامه بر اساس همکاری و گفت‌وگو به منظور دست‌یابی به امنیت و ثبات پایدار در روابط دوجانبه، با عنایت به عزم راسخ خود برای گسترش تعامل بین اقتصادهای همدیگر و نیز با اقتصاد جهانی، با توجه به تجارت به دست آمده از همکاری بین طرفهای متعاهد این موافقت‌نامه و همچنین بین آنان و طرفهای تجاری عمده آنان، با ابراز آمادگی خود جهت بر عهده گرفتن فعالیتهایی به منظور ترغیب توسعه هماهنگ تجارت و سرمایه‌گذاری خود و همچنین گسترش و تنوع بخشیدن به همکاریهای متقابل در زمینه‌های منافع مشترک و به این ترتیب ایجاد ساختار و فضای مساعد مبتنی بر برابری، عدم تبعیض و توازن بین حقوق و تعهدات، با امعان نظر به اهمیت مبادلات تجاری بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیواری ونزوئلا، موافقت‌نامه زیر را (که از این پس «موافقت‌نامه» نامیده می‌شود) امضاء نموده‌اند.
اصول موافقت‌نامه تکمیلی اقتصادی
اهداف
اهداف این موافقت‌نامه به قرار زیر است: الف- ایجاد چارچوب حقوقی و سازمانی به منظور دست‌یابی به تکمیل روابط اقتصادی که به بسط و متنوع ساختن تجارت متقابل کالایی در شرایط رقابت منصفانه بین طرفهای متعاهد کمک نماید. ب- حذف تدریجی موانع تجاری، تعرفه‌ها و محدودیت‌های غیرتعرفه‌ای که در تجارت متقابل اثرگذار است و تسهیل مبادلات کالایی بین طرفهای متعاهد. پ- افزایش و ارتقاء روابط اقتصادی و بالا بردن استاندارد زندگی مردم هر دو کشور. ت- ترغیب تکمیل روابط اقتصادی بین طرفها. ث- احترام به مقررات قانونی طرفها و اصول و مقررات بین‌المللی و تعهدات ناشی از موافقتنامه‌های منطقه‌ای و چندجانبه‌ای که هریک از طرفها در آن‌ها عضویت دارند. ج- توسعه تجارت بین طرفهای متعاهد.
مفاد این موافقت‌نامه و همچنین اصلاحیه‌هایی که از سوی طرفهای متعاهد در آن انجام می‌شود، با در نظر گرفتن اهداف مندرج در این ماده تفسیر خواهد گردید.
تعاریف از لحاظ این موافقت‌نامه:
«طرفهای متعاهد» به کشورهای عضو این موافقت‌نامه اطلاق می‌شود.
«تعرفه» به حقوق گمرکی مندرج در جداول ملی طرفهای متعاهد از جمله سود بازرگانی اعمال شده به‌وسیله جمهوری اسلامی ایران، اطلاق می‌شود.
«شبه تعرفه» به عوارض و کارمزدهای مرزی، غیر از تعرفه‌ها، که بر معاملات تجارت خارجی وضع می‌شود و فقط از واردات وصول می‌شود و اثر مشابه تعرفه دارد، اطلاق می‌شود. هزینه‌هایی که در ازاء ارائه بعضی خدمات خاص از واردات دریافت می‌گردد به عنوان تدابیر شبه تعرفه‌ای تلقی نمی‌شود.
«موانع غیرتعرفه‌ای» به هرگونه تدابیر، مقررات یا اقدامات، غیر از تعرفه‌ها و شبه تعرفه‌ها، از جمله محدودیتها و ممنوعیتهای مقداری که اثر آن‌ها محدود ساختن واردات یا ایجاد اختلال قابل ملاحظه در تجارت طرفهای متعاهد می‌باشد، اطلاق می‌شود.
«محصولات» به کلیه محصولات از جمله محصولات صنعتی در اشکال اولیه، نیمه فرآوری شده و فرآوری شده آن‌ها اطلاق می‌شود.
«قواعد مبدا» به مقررات فنی مندرج در پیوست (پ) این موافقت‌نامه که به منظور شناسایی کالاهایی که مبدا یا محل تولید آن‌ها قلمرو یکی از طرفهای متعاهد است، اطلاق می‌شود.
«رفتار ترجیحی» به هرگونه مزیت یا امتیازی که بر اساس این موافقت‌نامه به‌وسیله یک طرف متعاهد از طریق کاهش و یا حذف موانع تجارت کالایی، اعطاء می‌گردد، اطلاق می‌شود.
«کارگروه» به کارگروه موضوع ماده (15) اطلاق می‌شود.
«صادرات مجدد» به صادرات کالاهایی اطلاق می‌شود که مبدا آن‌ها قلمرو گمرکی یکی از طرفهای متعاهد است که به‌وسیله طرف متعاهد دیگر با هدف صدور آن‌ها به یک کشور ثالث صورت می‌گیرد.
«گذر» به حرکت کالا تحت نظارت مقامات گمرکی از یک گمرک خروجی به گمرکی دیگر به منظور ادامه مسیر به سوی مقصد نهایی اطلاق می‌شود.
«لطمه جدی» به صدمه قابل ملاحظه نسبت به تولیدکنندگان داخلی محصولات نظیر یا مشابه که بر اثر افزایش قابل ملاحظه واردات ناشی از کاهش تعرفه به وجود می‌آید و به نحوی است که در کوتا‌ه مدت به درآمدها، تولید یا اشتغال در حد قابل توجهی زیان وارد می‌کند، اطلاق می‌شود. در بررسی اثرات لطمه جدی در صنعت داخلی مورد نظر، سایر عوامل و شاخص‌های اقتصادی اثرگذار در وضعیت صنعت داخلی آن محصول نیز مورد ارزیابی قرار خواهد گرفت.
«خطر لطمه جدی» به وضعیتی اطلاق می‌شود که در آن افزایش قابل ملاحظه واردات ترجیحی به نحوی است که ممکن است سبب لطمه جدی به محصولات داخلی گردد و چنین لطمه‌ای هرچند که هنوز به وجود نیامده لکن به وضوح در شرف وقوع است. تشخیص خطر لطمه جدی بایستی مبتنی بر حقایق و نه صرفا بر اساس ادعا، حدس و گمان و یا احتمال بعید و فرضی باشد.
«قیمت شکنی» به وارد کردن محصولی به جریان تجارت طرف متعاهد دیگر به قیمتی که در جریان معمولی تجارت از ارزش متعارف محصول مشابه که در کشور صادرکننده جهت مصرف در نظر گرفته شده، یا در صورت نبودن چنین قیمت داخلی، از بالاترین قیمت محصول مشابه به هنگام صدور به یک کشور ثالث در جریان معمولی تجارت و یا از هزینه تولید محصول در کشور مبدا به علاوه مبلغ معقولی به عنوان هزینه فروش و سود، کمتر باشد، اطلاق می‌شود.
«تدابیر حفاظتی» به تدابیر استثنایی و موقتی به منظور جلوگیری از افزایش واردات اطلاق می‌شود که زمانی اعمال می‌گردد که این‌گونه واردات در چنان شرایطی یا در چنان مقادیری وارد می‌شود که ممکن است سبب بروز لطمه جدی به تولید داخلی کالاهای مشابه یا مستقیما رقابتی گردیده یا خطر لطمه جدی را به وجود آورد.
«تدابیر خاص» به تدابیر اعمال شده توسط یکی از طرفهای متعاهد در زمانی که واردات یک محصول کشاورزی که مبدا آن در قلمرو طرف متعاهد دیگر مشمول جدول و روشهای کاهش تعرفه، موجب لطمه یا پیدایش خطر چنین لطمه‌ای به تولید داخلی طرف متعاهد وارد‌کننده گردد، اطلاق می‌شود.
حیطه و شمول موافقت‌نامه این موافقت‌نامه و کلیه مقررات آن نسبت به تجارت بین طرفهای متعاهد و کلیه کالاهایی که مبدا آن‌ها قلمرو طرفهای متعاهد است با رعایت قواعد مبدا مندرج در پیوست (پ) این موافقت‌نامه، اعمال خواهد گردید.
تجارت کالایی
طرفهای متعاهد موافقت می‌نمایند نسبت به کاهش و یا حذف تعرفه‌های تجارت کالاهایی که مبدا آن‌ها قلمرو طرفهای متعاهد است طبق مقررات مندرج در پیوست‌های (الف)، (ب)، (پ) که جزء لاینفک این موافقت‌نامه می‌باشند، اقدام کنند.
طرفهای متعاهد موافقت می‌نمایند نسبت به کاهش تعرفه‌های در حال اجرا از جمله عوارض ناشی از سود بازرگانی که به‌وسیله جمهوری اسلامی ایران در مورد کالاهای دارای مبدا جمهوری بولیواری ونزوئلا اعمال می‌شود و بالعکس، اقدام کنند. کاهش تعرفه ظرف مدت حداکثر ده سال از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه صورت خواهد پذیرفت. کاهش یاد شده طبق روش و جدول مندرج در «برنامه کاهش تعرفه» که در پیوست‌های (الف) و (ب) آمده است، انجام خواهد شد.
در هر صورت پیوست (ث) شامل یک فهرست منفی است و محصولاتی را مشخص می‌کند که مشمول «جدول برنامه کاهش تعرفه» مندرج در پیوست‌های (الف) و (ب) نمی‌شوند. این‌گونه محصولات با حروف اختصاری «EXCL» شناسایی خواهند شد. تعداد محصولاتی که در پیوست (ث) درج می‌شوند از دوازده و نیم درصد (5/12%) کل عناوین (8 رقمی) کتاب تعرفه‌های گمرکی هر یک از طرفهای متعاهد تجاوز نخواهد نمود. جمهوری بولیواری ونزوئلا محصولات مندرج در «دامنه قیمت نظام آند» را نیز ضمن سایر اقلام در این فهرست منظور خواهد نمود. عدم کاهش تعرفه محصولات مندرج در فهرستهای (الف) و (ب) بر اساس «جدول برنامه کاهش تعرفه» مورد توافق، از سوی یکی از طرفهای متعاهد، به طرف دیگر این حق را می‌دهد که کاهش تعرفه واردات سایر محصولات مندرج در پیوستهای مذکور را به حال تعلیق درآورد.
نحوه کاهش تعرفه‌ها و جدول آن در پیوستهای (الف) و (ب) آمده است و میزان کاهش در هر سال را از زمان لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه نشان می‌دهد.
طرفهای متعاهد از وضع محدودیتهای شبه تعرفه‌ای جدید در مورد تجارت متقابل اجتناب خواهند کرد. هرگونه تدابیر و ساز و کارهایی که سبب جلوگیری از واردات یا صادرات هر یک از طرفهای متعاهد گردد یا در آن‌ها ایجاد اختلال نماید، به عنوان «محدودیت» تلقی شده و تفسیر خواهد شد، مگر در مواردی که این‌گونه تدابیر بر اثر عضویت هریک از طرفهای متعاهد در موافقتنامه‌های بین‌المللی یا چندجانبه، به غیر از این موافقت‌نامه، اتخاذ شده باشد.
طرفهای متعاهد موافقت می‌نمایند که از زمان لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه هیچ‌گونه افزایشی در تعرفه‌های جاری خود ندهند. هرگونه ارفاق یا امتیازی که به صورت کاهش تعرفه نسبت به محصولات یک کشور ثالث منظور شود، بلافاصله و بدون هیچ‌گونه قید و شرطی در مورد محصولات مشابه با مبدا قلمرو طرف متعاهد دیگر نیز اعمال خواهد شد، لیکن امتیازاتی که به‌وسیله هریک از طرفهای متعاهد در چارچوب منطقه آزاد تجاری، اتحادیه گمرکی، بازار مشترک، اتحادیه اقتصادی یا هرگونه موافقت‌نامه همگرایی، داده شده یا در آینده داده می‌شود، از شمول این بند خارج خواهد بود.
به منظور حصول اطمینان از این‌که قوانین و مقررات داخلی و تمامی سایر تدابیر و تشریفاتی که در مورد واردات از قلمرو طرف متعاهد دیگر اعمال می‌شود، به نحوی اجرا نگردد که سبب حمایت از تولیدات داخلی شود، طرفهای متعاهد ضمن رعایت سایر مقررات این موافقت‌نامه، باید ترتیبی اتخاذ کنند که نحوه رفتار نسبت به محصولاتی که مبدا آن‌ها قلمرو طرف متعاهد دیگر است نامساعدتر از رفتاری نباشد که نسبت به محصولات مشابه داخلی اعمال می‌گردد، محصولات صادر شده به قلمرو طرفهای متعاهد نمی‌تواند بیش از میزان مالیات مستقیم یا غیرمستقیم متعلقه به آن‌ها، از بازپرداخت مالیات داخلی بهره‌مند گردد.
مبنای کاهش و حذف تعرفه در مورد هر محصول، نرخ‌های واقعی اعمال شده در کشور طرفهای متعاهد در روز به اجرا درآمدن این موافقت‌نامه خواهد بود.
دو طرف متعاهد برای تنظیم فهرست محصولات مندرج در پیوست‌های (الف)، (ب)، (ت) و (ث) از نمانکلاتور نظام هماهنگ سازمان جهانی گمرک به عنوان نمانکلاتور مرجع استفاده خواهند نمود.
شفافیت طرفهای متعاهد خود را نسبت به تامین شفافیت در رویه‌ها و روابط فی‌مابین از طریق انتشار رسمی، متعهد می‌دانند. آنان همچنین هرگونه تدابیر جدیدی را که ممکن است در کارکرد این موافقت‌نامه اثرگذار باشد به اطلاع یکدیگر خواهند رساند. طرفهای متعاهد اطلاعات لازم را در مورد امور گمرکی، آمار بازرگانی و همچنین تغییرات انجام شده در تعرفه‌های گمرکی در قلمرو هر طرف متعاهد، به صورت ادواری ارائه خواهند کرد.
استثنائات علی‌رغم مقررات این موافقت‌نامه، طرفهای متعاهد حق دارند به منظور حفظ منافع اساسی خود و همچنین ایفای تعهدات ناشی از اصول موافقتنامه‌های بین‌المللی که هر یک از آن‌ها امضاء نموده‌اند، تدابیری را که مقتضی می‌دانند در ارتباط با موارد زیر، اتخاذ نمایند: - هرگونه اطلاعاتی که مصالح مربوط به امنیت ملی را تحت تاثیر قرار دهد و؛ - تجاری نمودن تسلیحات، مهمات و تجهیزات نظامی؛ - تحقیقات و تولیدات مربوط به نیازهای دفاع ملی؛ - صیانت از اخلاق و نظم عمومی؛ - حمایت از مالکیت معنوی و صنعتی؛ - صیانت از امنیت بهداشتی انسانی، حیوانی و گیاهی؛ - حمایت از منابع طبیعی پایان‌پذیر و ذخایر ژنتیکی؛ - صیانت از گنجینه‌های ملی دارای ارزش هنری، تاریخی یا باستانشناسی؛ - محدودیت در صادرات محصولاتی که قیمت آن‌ها پایین‌تر از قیمت جهانی می‌باشد.
قواعد مبدا طرفهای متعاهد قواعد مبدا مندرج در پیوست (پ) این موافقت‌نامه را در مورد واردات دارای مبداء هر طرف که در «برنامه روش و جدول کاهش تعرفه» مندرج در پیوست‌های (الف) و (ب) این موافقت‌نامه آمده است، به مورد اجرا خواهند گذاشت.
اقدامات حفاظتی طرفهای متعاهد تدابیر حفاظتی در مورد واردات مشمول «برنامه کاهش تعرفه» مندرج در این موافقت‌نامه را به صورت استثنایی اتخاذ و اعمال خواهند کرد. هنگامی که تدابیر موضوع این ماده باید به اجراء گذاشته شود طرفهای متعاهد بر اساس مقررات قانونی داخلی خود عمل خواهند نمود. تدابیر حفاظتی بایستی با قواعد چند جانبه راجع به این موضوع که به‌طور کلی پذیرفته‌اند، سازگار باشد. از لحاظ مفاد این ماده، یک طرف متعاهد در صورتی می‌تواند اقدامات حفاظتی را نسبت به واردات هر کالای مشمول «برنامه کاهش تعرفه» مندرج در این موافقت‌نامه اعمال نماید که طرف مذکور از طریق انجام تحقیق، تشخیص داده باشد که در کاهش تعرفه به نحو مذکور در این موافقت‌نامه سبب افزایش واردات یک محصول خاص به مقداری گردیده که در تولید ملی محصولات مشابه یا مستقیما رقایتی اثر گذاشته یا موجب لطمه جدی یا خطر بروز چنین لطمه‌ای به تولیدات ملی طرف متعاهد دیگر گردیده است.
اقدامات ضد قیمت شکنی و جبرانی طرفهای متعاهد در مورد اعمال تدابیر ضد قیمت‌شکنی و جبرانی بر اساس مقررات قانونی داخلی خود عمل خواهند کرد و این تدابیر بایستی با قواعد چندجانبه که عموما پذیرفته شده سازگار باشد.
اقدامات خاص جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیواری ونزوئلا در زمینه تجارت متقابل خود از «نظام تدابیر خاص» مندرج در پیوست (ت) برای محصولات قید شده در همان پیوست و بر اساس قواعد چندجانبه راجع به این موضوع که به‌طور کلی پذیرفته شده‌اند، استفاده خواهند کرد.
مشکلات ترازپرداختها
علی‌رغم مقررات این موافقت‌نامه، هر یک از طرفهای متعاهد در صورت روبه‌رو شدن با مشکلات جدی ترازپرداختها یا وجود خطر چنین مشکلاتی می‌تواند نسبت به اتخاذ تدابیر محدودکننده در مورد انتقال پرداختها به معاملات حساب جاری خود در چارچوب این موافقت‌نامه با رعایت شرایط و رویه‌های مندرج در این ماده اقدام نماید.
هر یک از طرفهای متعاهد که قصد اعمال این‌گونه تدابیر را دارد با طرف متعاهد دیگر مشاوره خواهد نمود تا سازوکار متقابلا قابل قبولی برای رویارویی چنین وضعیتی اندیشیده شود. چنانچه در مواردی انجام مشاوره قبلی امکانپذیر نباشد، این کار بلافاصله پس از اتخاذ تدابیر لازم انجام خواهد گرفت. در جریان مشاوره، طرفهای متعاهد به تمامی راه‌حلهای دیگر برای مقابله با وضعیت مذکور نیز توجه وافی معطوف خواهند داشت.
چنانچه طرف‌های متعاهد نتوانند ظرف مدت سه ماه از آغاز مشاوره به توافق رضایت‌بخش دو جانبه برساند، طرف متعاهدی که دچار مشکلات جدی ترازپرداختها شده است، می‌تواند تدابیر موردنظر را اعمال نموده یا ادامه دهد مشروط بر این‌که این‌گونه تدابیر: الف- صدمه غیر لزوم به منافع بازرگانی، اقتصادی و مالی طرف متعاهد دیگر وارد نکند. ب- بیش از آن حدی که برای مقابله با مشکلات ترازپرداختها یا خطر بروز آن ضرورت دارد، سنگین نباشد.
چنانچه باقیمانده امتیازات مبادله شده به‌طور قابل ملاحظه‌ای تحت تاثیر تدابیر اتخاذ شده به موجب مفاد این ماده از سوی یکی از طرفهای متعاهد قرار گیرد، طرف متعاهد دیگر این حق را دارد که از تعهداتی که به موجب این موافقت‌نامه در مورد تجارت اساسا معادل، به عهده گرفته تا زمانی که این‌گونه تدابیر محدودکننده به قوت خود باقی است، عدول نماید.
انتقال پرداختها طرفهای متعاهد به جز در مواردی که بر اساس حقوق و تعهدات آن‌ها در ارتباط با صندوق بین‌المللی پول یا طبق مفاد این موافقت‌نامه به گونه دیگری مقرر شده، موجباتی فراهم خواهند ساخت که پرداخت‌های مربوط به معاملات حساب جاری آنان در چارچوب این موافقت‌نامه ضمن رعایت شرایط و الزامات ناشی از قوانین و مقررات داخلی حاکم در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد به ارزهای قابل تبدیل و بدون تاخیر به خارج از قلمرو آن‌ها انتقال یابد.
استانداردها و مقررات فنی مربوط به شیوه و رویه‌های تولید طرفهای متعاهد باید تضمین کنند که استانداردها و مقررات فنی به منظور ایجاد مانع در راه تجارت متقابل و حمایت از صنعت داخلی تدوین، اتخاذ یا اجراء نشود، لذا طرفهای متعاهد در این مورد به شرح زیر توافق می‌کنند: الف- اطمینان از اجرای تدابیر واحد بهداشتی و بهداشت گیاهی به منظور حفظ ایمنی زندگی و سلامت انسان، حیوان و گیاه به علاوه این تدابیر بایستی مبتنی بر تحقیقات علمی تایید شده با شواهد کلینیکی بوده و به در دسترس بودن اطلاعات علمی روز و شرایط منطقه‌ای نیز توجه شود. ب- توجه به اینکه اجرای این‌گونه تدابیر بایستی محدود به رسیدن به اهداف مشروع بازرگانی و نیز جلوگیری از بروز خطر نسبت به مردم، حیوانات و حفظ نباتات باشد. این تدابیر شامل موارد موضوع ماده (6) می‌باشد. در بررسی و ارزیابی این خطرات عوامل ذی‌ربط از جمله اطلاعات فنی موجود، فناوری مورد استفاده و آزمایش نهایی محصولات، مدنظر قرار خواهد گرفت.
حقوق گمرکی و ممنوعیت‌ها و محدودیت‌های مقداری صادرات و عوارضی که اثر معادل دارند 1- کلیه حقوق گمرکی و ممنوعیتها و محدودیتهای مقداری صادرات و هرگونه عوارض و تدابیری که اثر معادل دارد، با لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه، بین طرفهای متعاهد از میان برداشته شود. 2- هیچ‌گونه حقوق گمرکی جدید، یا ممنوعیت و محدودیت مقداری صادرات یا سایر عوارض و تدابیری که اثر معادل دارند نسبت به تجارت بین طرفهای متعاهد وضع نخواهد شد.
مقررات اساسی، عمومی و پایانی
کارگروه مشترک
کارگروه مشترکی مرکب از مقامات عالی رتبه طرفهای متعاهد تشکیل می‌شود. کارگروه در بدو امر ظرف مدت شش ماه از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه تشکیل جلسه خواهد داد و از آن پس جلسات کارگروه حداقل سالی یک بار تشکیل می‌شود تا پیشرفتهای حاصله در اجرای این موافقت‌نامه را بررسی و تلاش نماید که منافع گسترش تجارت که از این موافقت‌نامه حاصل می‌شود به صورت عادلانه‌ای عاید طرفهای متعاهد گردد. جلسات کارگروه حتی‌المقدور همزمان با جلسات کمیسیون مشترک اقتصادی ایران ونزوئلا برگزار خواهد گردید.
کارگروه می‌تواند در صورت لزوم نسبت به تشکیل کارگروه‌های فرعی یا گروههای کاری در زمینه‌های خاص اقدام کند.
کارگروه فرصتهای کافی را جهت مشورت در مورد موضوعاتی که در ارتباط با اجرای این موافقت‌نامه توسط طرفهای متعاهد مطرح می‌شود فراهم خواهد نمود.
رایزنی بین جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیواری ونزوئلا در ارتباط با ارزیابی و بهبود عملکرد این موافقت‌نامه در چارچوب کمیسیون مشترک صورت خواهد گرفت.
رایزنی‌ها 1- هر یک از طرفهای متعاهد رایزنی درباره مسائل و موضوعات مربوط به عملکرد و اجرای این موافقت‌نامه را با علاقمندی مورد توجه قرار داده و فرصت وافی برای طرح موضوعات به‌وسیله طرف متعاهد دیگر را فراهم خواهد ساخت. 2- چنانچه رایزنی‌های مذکور در بند (1) فوق درباره موضوعات موردنظر به راه‌حل رضایت‌بخشی نیانجامد، کارگروه مشترک بنا به درخواست یکی از طرفهای متعاهد به منظور رسیدگی به موضوع تشکیل جلسه خواهد داد.
حل اختلافات
کلیه اختلافات بین طرفهای متعاهد که ممکن است از تفسیر یا اجرای این موافقت‌نامه ناشی شود، در مرحله اول به‌طور دوستانه از طریق رایزنی حل و فصل خواهد شد. در صورت عدم حصول توافق، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند ظرف شش ماه از تاریخ ابلاغ ادعا توسط یک طرف به طرف دیگر موضوع را ضمن ارسال یادداشتی به طرف دیگر به هیات داوری سه نفره متشکل از دو داور منصوب از سوی طرفهای متعاهد و یک سرداور ارجاع نماید.
در مواردی که اختلاف به هیات داوری ارجاع می‌شود هر یک از طرفهای متعاهد ظرف مدت شصت روز از دریافت اطلاعیه، داوری را منصوب خواهند نمود و داورانی که به این ترتیب به‌وسیله طرفهای متعاهد منصوب می‌شوند، ظرف مدت شصت روز از تاریخ انتصاب آخرین داور، سرداور را انتخاب خواهند کرد. در صورتی که یکی از طرفهای متعاهد ظرف مدت مقرر داور خود را منصوب ننماید یا داوران منصوب شده در مهلت مقرر راجع به انتصاب سرداور به توافق نرسند، هر یک از طرفهای متعاهد می‌تواند از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری درخواست نماید که حسب مورد داور طرف ممتنع یا سرداور را تعیین نماید.
در هر حال، سرداور بایستی از اتباع کشوری باشد که در زمان انتصاب با هر دو طرف متعاهد روابط سیاسی دارد.
در مواردی که قرار باشد سرداور به‌وسیله رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تعیین شود چنانچه رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری از انجام وظیفه معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، انتصاب به‌وسیله معاون رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری انجام خواهد شد و چنانچه معاون رئیس نیز از انجام وظیفه مذکور معذور یا تبعه یکی از طرفهای متعاهد باشد، این انتصاب به‌وسیله عضو ارشد دیوان که تابعیت هیچ یک از طرفهای متعاهد را نداشته باشد، انجام خواهد شد.
هیات داوری با در نظر گرفتن ترتیبات مورد توافق بین طرف‌های متعاهد، آئین و محل داوری را تعیین خواهد نمود، مگر این که طرفهای متعاهد به نحو دیگری تصمیم گرفته باشند. هر یک از طرفهای متعاهد هزینه‌های مربوط به داور خود و حضور در رسیدگی‌های هیات داوری را متقبل خواهد شد. هزینه‌های مربوط به سرداور و سایر هزینه‌های داوری، بالمناصفه از سوی طرفهای متعاهد تامین خواهد شد، مگر این‌که هیات داوری به نحو دیگری تصمیم گرفته باشد.
تصمیمات هیات داوری برای طرفهای متعاهد لازم‌الاتباع می‌باشد.
فسخ موافقت‌نامه این موافقت‌نامه از لحاظ مدت نامحدود است و اجرای آن تداوم خواهد داشت، مگر در صورتی که هر دو طرف ضمن توافق متقابل و به صورت مکتوب فسخ آن را از طریق مجاری دیپلماتیک خواستار شدند یا یکی از طرفها با اخطار قبلی شش ماهه به صورت کتبی قصد خود دایر بر فسخ موافقت‌نامه را اعلام دارد.
اصلاحیه‌ها این موافقت‌نامه را می‌توان با توافق طرفهای متعاهد اصلاح نمود یا بسط داد. پیشنهادهای بسط یا اصلاح مزبور باید به کارگروه مشترک تسلیم و پس از پذیرش کارگروه بر اساس رویه‌های قانونی جاری هر یک از طرفهای متعاهد به تصویب برسد. این قبیل اصلاحیه‌ها یا بسط‌ها از زمان اعلام تایید آن‌ها از طریق مبادله یادداشت دیپلماتیک به مورد اجرا در می‌آید جزء لاینفک موافقت‌نامه محسوب می‌شود.
پیوست‌هایی که باید نهایی شود پیوست (الف) و (ب) شامل جداول و روش‌های کاهش تعرفه از سوی جمهوری اسلامی ایران و جمهوری بولیواری ونزوئلا، پیوست (پ) شامل قواعد مبدا پیوست (ت) شامل اقدامات خاص حفاظتی به موجب این موافقت‌نامه و پیوست (ث) شامل محصولاتی که خارج از شمول «برنامه روش و جدول کاهش تعرفه» قرار دارد، همگی ظرف نود روز از تاریخ امضای این موافقت‌نامه تکمیل و نهایی خواهند شد. این مدت قابل تمدید است لیکن مدت تمدید شده نباید از یکصد و پنجاه روز تجاوز نماید. کلیه پیوست‌ها پس از اینکه دو طرف متعاهد تایید آن‌ها را از طریق مبادله یادداشت دیپلماتیک اعلام دارند، لازم‌الاجراء خواهند شد و جزء لاینفک موافقت‌نامه را تشکیل خواهند داد.
لازم‌الاجراء شدن موافقت‌نامه این موافقت‌نامه در سی‌امین روز پس از این که طرفهای متعاهد از طریق مجاری دیپلماتیک به یکدیگر اعلام دارند که الزامات تشریفات قانون اساسی مربوط، در مورد این موافقت‌نامه از جمله پیوست‌های موضوع ماده (20) آن صورت گرفته است، لازم‌الاجراء خواهد شد. برای گواهی مراتب فوق، امضاء‌کنندگان زیر که از سوی دولت‌های متبوع خود، به‌طور مقتضی بدین منظور مجاز می‌باشند، این موافقت‌نامه را امضاء نمودند. این موافقت‌نامه در شهر کاراکاس در تاریخ یازدهم مارس 2005 میلادی مطابق با بیست و یکم اسفند 1383 به‌وسیله نمایندگان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا امضاء گردید. در صورت وجود هرگونه اختلاف در تفسیر، متن انگلیسی ملاک خواهد بود. از طرف دولت از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران جمهوری بولیواری ونزوئلا
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن موافقت‌نامه شامل مقدمه و بیست و یک ماده در جلسه علنی روز سه‌شنبه مورخ پانزدهم فروردین ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و پنج مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 23/1/1385 به تایید شورای نگهبان رسید.
رئیس مجلس شورای اسلامی - غلامعلی حداد عادل

قوانین مرتبط (ارجاع‌شده در این قانون)

قوانینی که به این قانون ارجاع داده‌اند