رای شماره‌های 1169 و 1170 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع «درخصوص خواسته الزام به پرداخت فوق العاده جذب و مزایای مرخصی مناطق محروم به کارکنان سازمان بیمه سلامت ایران حکم به رد شکایت صحیح و منطبق با مقررات قانونی است»

شماره 0000388 – 28/4/1400 بسمه تعالی جناب آقای اکبرپور رئیس هیات مدیره و مدیرعامل محترم روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران یک نسخه از رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 140009970905810968 الی 140009970905811169. و 140009970905811170. مورخ 8/4/1400 با موضوع « در خصوص خواسته الزام به پرداخت فوق‌العاده جذب و مزایای مرخصی مناطق محروم به کارکنان بیمه سلامت ایران حکم به رد شکایت صحیح و منطبق با مقررات قانونی است » جهت درج در روزنامه رسمی به پیوست ارسال می‌گردد . مدیرکل هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری – یدالله اسمعیلی فرد شماره پرونده : 0000388 0000317 مرجع رسیدگی : هیات عمومی دیوان عدالت اداری اعلام‌کننده تعارض : آقای مرادعلی قادرپور و مدیرکل حقوقی و امور مجلس سازمان بیمه سلامت ایران موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار : در خصوص دادخواست اشخاص مبنی بر پرداخت فوق‌العاده جذب و مزایای مرخصی مناطق محروم به کارکنان بیمه سلامت ایران، شعب دیوان آراء متفاوتی صادر کرده‌اند . گردش کار پرونده‌ها و مشروح آراء به قرار زیر است : الف : شعبه 39 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9809980957601783 با موضوع دادخواست آقای مرادعلی قادرپور به طرفیت سازمان بیمه سلامت کرمانشاه صندوق بازنشستگی کشوری و به خواسته پرداخت فوق‌العاده جذب و مزایای مرخصی ارفاقی خدمت در مناطق جنگی موضوع قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده جنگی مصوب 1367/12/7 به موجب دادنامه شماره 9909970957600671 1399/3/6 به شرح زیر رای صادر کرده است : در خصوص دادخواست شاکی به طرفیت خوانده به خواسته فوق‌الذکر با توجه به مندرجات اوراق پرونده و متن دادخواست شاکی و ضمائم پیوست نظر به اینکه مطابق تصاویر احکام کارگزینی پیوست خدمت نامبرده در مناطق محروم به لحاظ احصاء محل خدمت وی در لیست جدول گروه‌بندی کشور جزو مناطق محروم محرز است به استناد ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب 1367/12/7 که برای مستخدمین شاغل در مناطق مذکور علاوه بر مرخصی استحقاقی حق استفاده از یک ماه مرخصی در ازای هر سال خدمت را منظور نموده که در صورت عدم استفاده از آن حقوق و فوق‌العاده‌های مربوطه در پایان هر سال تقویمی به وی پرداخت خواهد شد شکایت موجه تشخیص و به استناد مواد مذکور و ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و دادنامه شماره 83 87 مورخ 1384/2/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت و الزام خوانده به پرداخت موضوع شکایت مدت اشتغال شاکی در مناطق محروم اسلام آباد غرب از 1375 تا 1385/12/29 بر اساس حقوق مندرج در آخرین حکم کارگزینی دوران خدمت صادر و اعلام می‌شود . در خصوص دعوای شاکی به طرفیت صندوق بازنشستگی کشوری مستند به بند ( پ ) ماده 53 قانون دیوان قرار رد شکایت صادر می‌گردد . رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تتجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . در اثر تجدیدنظرخواهی از رای مذکور، شعبه 29 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9909970959902814 1399/9/16 به شرح زیر رای صادر کرده است : در خصوص تجدیدنظرخواهی به عمل آمده از دادنامه شماره 671 1399/3/6 شعبه 39 بدوی دیوان عدالت اداری که به موجب آن نسبت به خواسته تجدیدنظرخوانده مبنی بر الزام به پرداخت فوق‌العاده جذب و حقوق و مزایای مرخصی خدمت در مناطق محروم و دورافتاده از سال 1375 تا پایان سال 1385 حکم به ورود شکایت صادر شده است . با بررسی مندرجات اوراق پرونده و دقت در دفاعیات طرفین پرونده و در مستندات قانونی، صرف نظر از اینکه تجدیدنظرخوانده همه احکام کارگزینی خود را پیوست دادخواست بدوی ارسال نکرده است نظر به اینکه بر اساس ماده 1 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده مزایای قانون مذکور با شرایط مندرج در آن قانون به کارکنان دستگاه‌های دولتی مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی پرداخت می‌شده است و با توجه به اینکه سازمان بیمه سلامت ایران که قبلا با نام سازمان بیمه خدمات درمانی بود بر اساس اساسنامه خاص خود که توسط هیات وزیران در تاریخ 1373/12/24 به تصویب رسیده و در تاریخ 1374/2/12 به تایید شورای نگهبان رسیده و دارای شخصیت حقوقی مستقل اداره می‌شده و کارکنان آن سازمان بر اساس آن اساسنامه به کار گرفته می‌شوند علیهذا از مقررات قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکتهای دولتی خارج بوده‌اند علیهذا تجدیدنظرخواهی موجب تشخیص می‌شود و به استناد آراء وحدت رویه صادره از هیات عمومی دیوان عدالت اداری از جمله شماره 225 1387/4/9 و شماره 593 1387/9/3 و ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی ضمن نقض دادنامه تجدیدنظرخواسته به شماره یاد شده، حکم به رد شکایت تجدیدنظرخوانده صادر و اعلام می‌شود . این رای قطعی است . ب : شعبه 28 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9809980904100793 با موضوع دادخواست آقای مرتضی سنجابی به طرفیت اداره بیمه سلامت کرمانشاه و به خواسته پرداخت فوق‌العاده مرخصی مناطق محروم از سال 1375 تا 1387 به موجب دادنامه شماره 9809970904101446 1398/7/15 به شرح زیر رای صادر کرده است : با توجه به بررسی اوراق و محتویات پرونده و لایحه جوابیه مطابق ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مستخدمین مشمول ماده یک قانون علاوه بر مرخصی استحقاقی به نسبت مدت خدمت در نقاط مذکور برابر قانون حق استفاده از یک ماه مرخصی در ازای هر سال خدمت با دریافت حقوق و فوق‌العاده‌های مربوط را خواهند داشت و با عنایت به اینکه طرف شکایت مدرکی دال بر پرداخت فوق‌العاده مذکور ارائه ننموده است و از طرفی دلیل و مدرکی که حاکی از این امر باشد که شاکی مشمول ماده 4 قانون یاد شده می‌باشد و موظف به خدمت در محل خدمتی وی باشد ارائه نگردیده است بنابراین شکایت مطروحه موجه تشخیص و مستندا به ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به ورود آن صادر و اعلام می‌گردد . رای صادره طرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . رای مذکور به موجب دادنامه شماره 9809970956303969 1398/10/18 در شعبه 28 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید شده است . ج : شعبه 31 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9809980900600484 با موضوع دادخواست آقای حسین حسنی به طرفیت 1 سازمان بیمه سلامت 2 دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه و به خواسته پرداخت وجوه مرخصی ارفاقی خدمت در مناطق جنگی موضوع قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و دورافتاده جنگی مصوب 1367/12/7 به موجب دادنامه شماره 9909970900600224 1399/1/25 به شرح زیر رای صادر کرده‌است : در خصوص دادخواست شاکی به طرفیت خوانده به خواسته فوق‌الذکر با توجه به مندرجات اوراق پرونده و متن دادخواست شاکی و ضمائم پیوست نظر به اینکه مطابق تصاویر احکام کارگزینی پیوست خدمت نامبرده در مناطق محروم به لحاظ احصاء محل خدمت وی در لیست جدول گروه‌بندی کشور جزء مناطق محروم محرز است به استناد ماده 2 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده جنگی مصوب 1367/12/7 که برای مستخدمین شاغل در مناطق مذکور علاوه بر مرخصی استحقاقی حق استفاده از یک ماه مرخصی در ازای هر سال خدمت را منظور نموده که در صورت عدم استفاده از آن حقوق و فوق‌العاده‌های مربوطه در پایان هر سال تقویمی به وی پرداخت خواهد شد شکایت موجه تشخیص و به استناد مواد مذکور و ماده 10 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 و دادنامه شماره83 87 مورخ 1384/2/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت و الزام خواندگان به پرداخت موضوع شکایت مدت اشتغال شاکی در مناطق محروم به تناسب خدمت در هر یک از سازمان‌های خوانده بر اساس حقوق مندرج در آخرین حکم کارگزینی دوران خدمت صادر و اعلام می‌شود . رای صادره ظرف بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . در اثر تجدیدنظرخواهی از رای مذکور، شعبه 24 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9909970955201128 1399/4/3 به شرح زیر رای صادر کرده است : مطابق مادتین 1 و 2 قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب 1367 به منظور جذب و نگهداری نیروی انسانی به مستخدمین مشمول قانون استخدام کشوری و مقررات استخدامی شرکت‌های دولتی که در نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی انجام وظیفه می‌کنند، فوق‌العاده‌ای به عنوان فوق‌العاده جذب و نگهداری پرداخت است و مستخدمین مزبور علاوه برمرخصی استحقاقی که بر اساس مقررات مربوط به آنان تعلق می‌گیرد به نسبت مدت خدمت در نقاط محروم حق استفاده از یک ماه مرخصی در ازای هر سال خدمت با دریافت حقوق و فوق‌العاده مربوطه را دارا می‌باشند . لذا اولا : در خصوص مطالبه مزایای قانون فوق‌الاشعار از تاریخ 1386 به بعد توسط شاکی با توجه به مصوبه شماره 76229 / ت40996ه 1388/4/10 هیات وزیران که مناطق مشمول قانون جذب نیروی انسانی به مناطق محروم و ... را منحصر به دهستانها و روستاها نموده و محل اشتغال شاکی شهرستان بوده و خروج موضوعی از مقررات فوق دارد . ادعای شاکی را غیروارد می‌داند و ثانیا : برابر احکام کارگزینی ارائه شده شاکی فوق‌العاده جذب مناطق محروم در سالهای 1379 الی 1385 به شاکی پرداخت شده است که در قسمت‌های مذکور تجدیدنظرخواسته را نقض و رای به رد شکایت صادر می‌شود و در خصوص سایر قسمت‌های دادنامه تجدیدنظرخواسته نظر به اوراق پرونده و مستندات ابرازی در مرحله بدوی اظهارات تجدیدنظرخواه در دادخواست تجدیدنظرخواهی و با عنایت به اینکه تجدیدنظرخواهی به عمل آمده نسبت به دادنامه تجدیدنظرخواسته به کیفیتی نیست که موجبات نقض اساس دادنامه صادره را فراهم سازد و ایراد شکلی و ماهوی موثری از حیث رسیدگی بر آن وارد نمی‌باشد، بنابراین مستندا به مواد 71 و 122 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 ناظر به ماده 349 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی انقلاب در امور مدنی و آراء شماره 191376 / 3 / 17، 7231386 / 8 / 22، 459 الی 4961389 / 11 / 11، 35 الی 361392 / 1 / 26 و 593 1387/9/3 هیات عمومی دیوان عدالت اداری ضمن رد تجدیدنظرخواهی به عمل آمده دادنامه تجدیدنظرخواسته را در این قسمت تایید می‌نماید . این رای قطعی است . هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1400/4/8 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است . رای هیات عمومی الف تعارض در آراء محرز است . ب اولا : سازمان بیمه خدمات درمانی به موجب ماده 5 قانون بیمه همگانی خدمات درمانی کشور مصوب 1373/8/3، به صورت شرکت دولتی تاسیس شده و به موجب اصلاحیه ماده 5 قانون بیمه همگانی خدمات درمانی کشور مصوب 1374/8/7، سازمان بیمه خدمات درمانی در صورتی تابع مقررات عمومی دولت و موسسات تشکیل شده با سرمایه دولت می‌شود که در مقررات مزبور صراحتا از آن یاد شده باشد . همچنین برمبنای تبصره 2 ماده مذکور مقرر شده است که نحوه اداره و حدود و شمول عملیات و فعالیت سازمان بیمه خدمات درمانی بر طبق اساسنامه‌ای خواهد بود که حداکثر ظرف سه ماه از تاریخ تصویب قانون بیمه همگانی خدمات درمانی کشور به پیشنهاد شورای عالی بیمه خدمات درمانی کشور، به تصویب هیات وزیران می‌رسد . به موجب تصویب‌نامه شماره 21778 / ت14861ه 1374/2/22 هیات وزیران، اساسنامه سازمان مذکور به تصویب رسیده و به موجب ماده 2 آن، سازمان بیمه خدمات درمانی دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی و اداری است و براساس بند « ت » ماده 10 و بند « ت » ماده 17 این تصویب‌نامه، تصویب آیین‌نامه اداری، مالی، معاملاتی و استخدامی سازمان بیمه خدمات درمانی برعهده مجمع عمومی سازمان است و در نتیجه سازمان مذکور از شمول قانون استخدام کشوری مصوب سال 1345 و قانون مقررات استخدامی شرکت‌های دولتی مصوب سال 1352 خارج است . ثانیا : به موجب بند « ب » ماده 38 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1389 مقرر شده است که : « به دولت اجازه داده می‌شود بخش‌های بیمه‌های درمانی کلّیه صندوق‌های موضوع ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده 5 قانون محاسبات عمومی کشور را در سازمان بیمه خدمات درمانی ادغام نماید . تشکیلات جدید « سازمان بیمه سلامت ایران » نامیده می‌شود . کلّیه امور مربوط به بیمه سلامت در این سازمان متمرکز می‌شود . اساسنامه سازمان بیمه سلامت ایران با پیشنهاد معاونت به تصویب هیات وزیران می‌رسد ...» در همین راستا، اساسنامه سازمان بیمه سلامت ایران نیز به موجب تصویب‌نامه شماره 102828 / ت47644ه 1391/5/22 به تصویب هیات وزیران رسیده و براساس ماده 2 آن مقرر شده است : « سازمان از ادغام بخشهای بیمه درمانی کلّیه صندوق‌های موضوع ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری و ماده 5 قانون محاسبات عمومی کشور در سازمان ( صندوق ) بیمه خدمات درمانی، تاسیس و بر اساس مفاد این اساسنامه، قانون ساختار نظام جامع رفاه و تامیناجتماعی و سایر قوانین مربوط اداره می‌شود و کلّیه امور، وظایف و فعالیتهای مربوط به بیمه سلامت در این سازمان متمرکز می‌گردد » و به موجب بند « د » ماده 10 اساسنامه مذکور، تصویب آیین‌نامه اداری و استخدامی، مالی و معاملاتی سازمان بیمه سلامت برعهده هیات امنای سازمان قرارداده شده است . با توجه به مراتب فوق و با توجه به اینکه مزایای قانون جذب نیروی انسانی به نقاط محروم و دورافتاده و مناطق جنگی مصوب سال 1367 شامل مستخدمینی است که مشمول قانون استخدام کشوری مصوب سال 1345 و قانون مقررات استخدامی شرکتهای دولتی مصوب سال 1352 هستند و کارکنان سازمان بیمه خدمات درمانی تا زمان تصویب قانون مدیریت خدمات کشوری و به جانشینی سازمان بیمه سلامت ایران مشمول مقررات استخدامی خاص خود بوده‌اند و با لحاظ مفاد آرای شماره 75 الی 78 1384/2/25، شماره 908 1386/8/29، شماره 225 1387/4/9 و شماره 1058 الی 1061 1398/5/22 هیات عمومی دیوان عدالت اداری، دادنامه شماره 9909970959902814 1399/9/16 صادره از شعبه 29 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری که درخصوص خواسته الزام به پرداخت فوق‌العاده جذب و مزایای مرخصی مناطق محروم به کارکنان سازمان بیمه سلامت ایران ( سازمان بیمه خدمات درمانی ) بر رد شکایت صادر شده، صحیح و منطبق با موازین قانونی است . این رای به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است . رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری محمد مصدق