رای شماره 90 مورخ 1371/05/27 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص انطباق قانونی رای صادر شده، مبنی بر عدم اعتبار قانونی قطع مستمری بازنشستگی شاکی به علت ارائه خدمات خاص به عنوان مشاور با حق الزحمه معین، به جهت عدم تسری موضوع «عدم اشتغال به کار فرد بیمه شده» متضمن تعریف حالت بازنشستگی مندرج در بند «15» ماده (2) قانون تامین اجتماعی مصوب 1354/04/03 نسبت به اشتغال غیر مستمر با حق الزحمه معین و ساعات محدود (وحدت رویه)
مرتبط با
موضوع : اعلام تعارض آراء صادره از شعب چهارم و هشتم دیوان عدالت اداری تاریخ: 27/5/71 شماره دادنامه: 90 کلاسه پرونده: 69/108 شاکی : سازمان تامین اجتماعی مقدمه : الف شعبه چهارم در رسیدگی به پرونده کلاسه 66/354 موضوع شکایت آقای غلامرضا اولیاء بطرفیت سازمان تامین اجتماعی (شعبه یزد) بخواسته لغو دستور قطع مستمری و مطالبه و استرداد وجوه ماخوده بشرح دادنامه 780 18/8/67 خلاصتا چنین رای صادر نموده است: با توجه به اینکه در مقررات قانون تامین اجتماعی اشتغال بیمه شدگان بازنشسته بعنوان مشاور و اخذ حقالمشاوره ممنوع نگردیده و از موجبات قطع مستمری بازنشستگی نمیباشد و قطع مستمری بازنشستگی شاکی به شرح مذکور به نظر مبنای قانونی نداشته لذا شکایت وارد تشخیص میگردد. ب شعبه هشتم در رسیدگی به پرونده کلاسه 66/505 موضوع شکایت محمدرضا تعجبیان به طرفیت سازمان تامین اجتماعی (شعبه یزد) بخواسته رسیدگی و صدور دادنامه مبنی بر غیرقانونی بودن تصمیم سازمان تامین اجتماعی شهرستان یزد مبنی بر قطع مستمری و استرداد وجوه مستمری سنوات قبل بشرح دادنامه 280 18/6/ 69چنین رای صادر نموده است: با توجه به مفاد تعهدنامه آقای محمدرضا تعجبیان که به شماره 7335 16/3/60 دفتر سازمان تامین اجتماعی شعبه یزد ثبت گردیده و نامبرده تعهد داده است که در صورت اشتغال بکار مجدد در کارگاه مشمول بیمه مراتب را بلافاصله به آن شعبه اعلام نماید و در صورت تخلف سازمان میتواند طبق مقررات با وی رفتار نموده و چنانچه مستمری بازنشستگی او قطع گردیده هیچگونه ادعایی نداشته باشد. الزام سازمان طرف شکایت به برقراری مجدد مستمری و استرداد وجوه دریافتی وجهه قانونی ندارد و شکایت از این حیث مردود تشخیص میشود. هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست حجهالاسلام والمسلمین محمدرضا عباسی فرد و با حضور روسای شعب تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره به اتفاق آراء بشرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید. رای هیات عمومی : مراد مقنن از عبارت «عدم اشتغال بیمه شده به کار» در بند 15 ماده 2 قانون تامین اجتماعی مصوب سوم تیرماه 1354 موضوع تعریف حالت بازنشستگی، عدم اشتغال بکار ثابت در کارگاه مشمول قانون کار در قبال دریافت حقوق یا مزد مستمر طبق ضوابط مقرر درباب حداقل و حداکثر ساعات کار و حقوق یا مزد است که تعمیم و تسری آن به ارائه خدمات خاص غیرمستمر در زمان و ساعات محدود با حقالزحمه معین بر مبنای توافق طرفین و قطع مستمری افراد بازنشسته مشمول قانون مذکور به واسطه آن ملاک موجهی ندارد بنابراین دادنامه شماره 870 مورخ 18/8/67 شعبه چهارم دیوان عدالت اداری که متضمن این معنی است موافق اصول و موازین قانونی تشخیص داده میشود. این رای به استناد قسمت اخیر ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری برای شعب دیوان و سایر مراجع مربوط در موارد مشابه لازمالاتباع است.