رای شماره 1912 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال تعرفه شماره 19 2 (عوارض بهره برداری) و تبصره‌های ذیل آن موضوع بند 7 مصوبه شماره 131 1397/9/12 شورای اسلامی شهر گلبهار از تاریخ تصویب

شماره 9902473 – 10/1/1400 بسمه تعالی جناب آقای اکبرپور رئیس هیات مدیره و مدیرعامل محترم روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران یک نسخه از رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 9909970905811912 مورخ 12/12/1399 با موضوع :« ابطال تعرفه شماره 19 2 ( عوارض بهره برداری ) و تبصره‌های ذیل آن موضوع بند 7 مصوبه شماره 131 1397/9/12 شورای اسلامی شهر گلبهار از تاریخ تصویب » جهت درج در روزنامه رسمی به پیوست ارسال می‌گردد . مدیرکل هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری – مهدی دربین تاریخ دادنامه : 1399/12/12 شماره دادنامه : 1912 شماره پرونده : 9902473 مرجع رسیدگی : هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی : آقای محمدرضا یزدانی موضوع شکایت و خواسته : ابطال تعرفه شماره 19 2 ( عوارض بهره‌برداری ) و تبصره‌های ذیل آن موضوع بند 7 مصوبه شماره 131 1397/9/12 شورای اسلامی شهر گلبهار گردش کار : 1 آقای محمدرضا یزدانی به موجب دادخواستی ابطال تعرفه شماره 19 2 ( عوارض بهره‌برداری و تبصره‌های ذیل آن موضوع بند 7 مصوبه شماره 131 1397/9/12 شورای اسلامی شهر گلبهار را در اجرای ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به ادعای مغایرت بادادنامه‌های شماره 85 1396/2/12، 489 الی 490 1396/5/24، 103 الی 105 1398/2/3، 156 1396/2/10 و 743 1399/6/4 هیات عمومی دیوان عدالت اداری را خواستار شده است . 2 متن مقرره مورد اعتراض به شرح زیر است : " تعرفه شماره 19 2 عوارض بهره‌برداری موقت : به منظور تعیین تکلیف مالکین املاکی که قصد بهره‌برداری موقت از ساختمان‌های احداثی در کاربری‌های غیرمرتبط را دارند، عوارضی به شرح ذیل تا زمان قطعی شدن نوع کاربری در کمیسیون ماده 5 و سایر مراجع ذیصلاح، توسط شهرداری قابل وصول است . قیمت منطقه‌ای × ضریب استفاده × مساحت بنای ساختمان ( اعیان ) = عوارض بهره‌برداری موقت جدول ضریب استفاده نوع استفاده از هر کاربری ضریب استفاده در محدوده قانونی شهر ضریب استفاده در حریم شهر توضیح استفاده مسکونی 1 / 5 5 استفاده تجاری از همکف 6 15 استفاده تجاری از زیرزمین و طبقات 3 10 استفاده اداری / صنعتی / خدمات انتفاعی از همکف 3 10 استفاده اداری / صنعتی / خدمات انتفاعی از زیرزمین و طبقات 2 7 استفاده جهانگردی، پذیرایی یا توریستی، تفریحی 2 7 به شرط آن که عدد حاصل از مساحت عرصه در P 5 کمتر شود استفاده به عنوان سایر کاربری‌ها 1 7 در عوارض کاربری غیرمرتبط چنانچه کاربری وضع موجود تجاری، صنعتی، اداری، خدمات انتفاعی باشد عدد حاصل در ضریب 0 / 05 ضرب خواهد شد ( صرفا محدوده قانونی شهر ). تبصره1 عوارض این ردیف به صورت سالیانه است و مشمول املاک با کاربری غیرمرتبط می‌باشد، اخذ این عوارض هیچ‌گونه امتیازی برای ملک محسوب نمی‌شود و در صورت تغییر کاربری طبق مقررات اقدام خواهد شد . این امتیاز حداکثر تا سه دوره برای یک ملک قابل تمدید خواهد بود . تبصره2 در صورتی که محل کسب دایر باشد، برابر بند 20 ماده 55 قانون شهرداری‌ها نارضایتی و یا مخالفتی از طرف مالکین مجاور و یا ادامه فعالیت مطرح نشده باشد شهرداری با وصول عوارض مزبور مانع ادامه فعالیت نمی‌شود . تبصره3 در خصوص مواردی که درخواست مجوز از شهرداری جهت فعالیت به صورت موقت ( تا پایان سال تقویمی ) می‌شود، صدور مجوز با رعایت ضوابط شهرداری ( سازگاری، ظرفیت ) صورت می‌گیرد . تبصره4 ملاک محاسبه بنای ساختمان بوده جز در مورد استفاده جهانگردی، پذیرایی که مطابق توضیحات جدول فوق اعمال خواهد شد . تبصره5 حداقل فضا در کاربری تجاری می‌بایست 20 مترمربع باشد . تبصره6 برای آن دسته از املاکی که پس از ساخت بنای تجاری به کمیسیون ماده 100 ارجاع می‌گردد و کمیسیون رای به ایفای بنا به صورت موجود می‌دهد، می‌بایست به منظور جلوگیری از ساخت و سازهای بی‌رویه واحدهای تجاری متخلف، مقدار فضایی که ساخته شده، در کاربری اصلی باقی می‌ماند و می‌بایست از طریق قرارداد تجاری موقت، پس از پرداخت حق و حقوقات شهرداری به فعالیت خود ادامه دهد . تبصره7 فرم‌های مربوط به اجرای صحیح این لایحه از قبیل درخواست، متن تعهد محضری توسط واحد حقوقی شهرداری تهیه و مالک موظف به تکمیل و ارائه آن‌ها می‌باشد . تبصره8 موارد ذیل مشمول عوارض فوق نمی‌باشند : پارکینگ‌های عمومی جهت تشویق مالکین به احداث چنین فضاهایی، فضاهای ورزشی عمومی و دولتی به جز سالن‌های بیلیارد، بدنسازی و کلیه فضاهایی که فروش خدمات دارند . بخش‌های اداری، آموزش دولتی و موسسات خیریه ( در داخل مجموعه جهت بهره‌برداری خصوصی ) تبصره9 ( الحاقی پیشنهادی ) در صورت اعتراض متقاضیان به مبلغ عوارض فوق، 30 درصد حق الاجاره ماهیانه با احتساب بهره‌برداری یک ساله که توسط کارشناس رسمی دادگستری و مورد تایید شهرداری مشخص گردیده، به عنوان عوارض بهره‌برداری موقت برای یک سال تعیین می‌گردد . 1 در صورتی که مبلغ اجاره کارشناسی شده بیش از مبلغ عوارض محاسبه شده طبق فرمول تعرفه فوق بود، ملاک مبلغ کارشناسی بوده و هیچ اعتراضی قابل قبول نمی‌باشد . 2 پرداخت هزینه کارشناس رسمی بر عهده متقاضی می‌باشد ." 3 رئیس دیوان عدالت اداری موضوع شکایت و خواسته را در اجرای ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری به هیات عمومی دیوان عدالت اداری ارجاع کرد . 4 در راستای اجرای ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری از شورای اسلامی شهر گلبهار درخواست شد نماینده خود را جهت شرکت در جلسه هیات عمومی دیوان عدالت اداری معرفی کند ولی نماینده‌ای به جلسه هیات عمومی معرفی نشد . هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1399/12/12 با حضور معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است . رای هیات عمومی مطابق ماده 92 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 مقرر شده است که : « چنانچه مصوبه‌ای در هیات عمومی ابطال شود، رعایت مفاد رای هیات عمومی در مصوبات بعدی الزامی است . هرگاه مراجع مربوط مصوبه جدیدی مغایر رای هیات عمومی تصویب کنند، رئیس دیوان موضوع را خارج از نوبت، بدون رعایت مفاد ماده 83 قانون مذکور و فقط با دعوت نماینده مرجع تصویب‌کننده در هیات عمومی مطرح می‌نماید .» نظر به اینکه در آراء شماره 85 1396/2/12، 490 و 489 1396/5/24 هیات عمومی دیوان عدالت اداری مصوبات تعدادی از شوراهای اسلامی شهرهای کشور مبنی بر اخذ عوارض سالیانه بهره‌برداری موقت از ساختمان‌ها به لحاظ مغایرت با قانون و خروج از حدود اختیارات ابطال شده است و شورای اسلامی شهرستان گلبهار ( خراسان رضوی ) در تعرفه شماره 19 2 بند 7 مصوبه شماره 131 1397/9/12 و تبصره‌های ذیل آن عوارض بهره‌برداری موقت از ساختمان‌ها را تعیین کرده است، بنابراین قسمت مورد شکایت به لحاظ مغایرت با آراء هیات عمومی و با استناد به بند 1 ماده 12 و مواد 88، 92 و 13 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 از تاریخ تصویب ابطال می‌شود . هیات عمومی دیوان عدالت اداری معاون قضایی دیوان عدالت اداری احمد درزی‌رامندی