رای شماره 33 مورخ 1369/02/20 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص عدم مغایرت ماده (5) آییننامه اجرایی قانون زمین شهری موضوع تصویبنامه شماره 51994/ت 315 مصوب 1367/04/29 هیات وزیران، ناظر به زمینهای موات شهری مندرج در ماده (7) قانون زمین شهری مصوب 1366/06/22 ، به جهت عدم مخالفت با تبصره «4» ماده (9) قانون مذکور
مرتبط با
موضوع : ابطال ماده 5 آییننامه اجرایی قانون زمینشهری تاریخ: 20/2/69 شماره دادنامه: 33 کلاسه پرونده: 67/48 شاکی : خانم مهرانگیز انوری مقدمه : شاکی به شرح دادخواست تقدیمی اعلام داشته: تنظیمکنندگان آییننامه اجرایی قانون اراضی شهری مصوب 7/7/66 بدون توجه به تبصره 4 ماده 9 قانون فوق، که صریحا در مورد اراضی شهری، بطورکلی، همانگونه که در ماده 2 قانون مارالذکر تعریف نموده است آمده در مادتین 4 و 5 آییننامه مربوط نحوه اجرای تبصره 4 ماده 9قانون را تفکیک نموده است، که مسلما مغایر با قانون و خارج از حدود اختیارات قوه مجریه میباشد، لذا تقاضای ابطال ماده 5 آییننامه را دارم. با انجام تبادل لایحه اداره کل حقوقی نخستوزیری به شرح نامه شماره 63598 مورخ 15/8/67 اعلام داشته است باتوجه به اینکه ماده 5 آییننامه مزبور ناظر به اراضی موات است، لذا اساسا ارتباطی به تبصره 4 ماده 9 قانون زمینشهری ندارد، زیرا مطابق ماده 6 قانون مزبور کلیه زمینهای موات شهری به تملک دولت درآمده، و فرض مالکیت اشخاص به آنها موردی ندارد، تا به استناد مالکیت از تبصره 4 ماده 9 قانون زمینشهری استفاده نمایند. بعلاوه تبصره مزبور باتوجه به ماده 9 مربوط به مالکین اراضی دایر و بایر است. هیات عمومی دیوان عدالت اداری، در تاریخ فوق به ریاست آیتاله سیدابوالفضل موسوی تبریزی و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاوره به اتفاق آراء به شرح آتی مبادرت به صدور رای مینماید. رای : نظر به اینکه ماده 5 آییننامه اجرایی قانونی زمینشهری، ناظر به زمینهای مذکور در ماده 7 قانون زمینشهری، یعنی موات میباشد، درحالیکه تبصره 4 ماده 9 همان قانون مربوط به زمینهای دایر و بایر شهری است، در نتیجه ماده 5 آییننامه مخالف تبصره 4ماده 9 قانون زمینشهری، تشخیص نگردید.