رای شماره 592 هیات دیوان عدالت اداری با موضوع: ابطال بند 4 مصوبه مورخ 1384/10/1 و مصوبه شماره 28533/ش الف س- 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز
مرتبط با
شماره ه / 1075 / 95 1395/9/24 بسمه تعالی جناب آقای جاسبی مدیرعامل محترم روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران با سلام یک نسخه از رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 592 مورخ 1395/9/2 با موضوع : « ابطال بند 4 مصوبه مورخ 1384/10/1 شورای اسلامی شهر شیراز و ابطال مصوبه شماره 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز » جهت درج در روزنامه رسمی به پیوست ارسال میگردد . مدیرکل هیات عمومی و سرپرست هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری مهدی دربین تاریخ دادنامه : 1395/9/2 شماره دادنامه : 592 کلاسه پرونده : 1075 / 95 مرجع رسیدگی : هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی : سازمان بازرسی کل کشور موضوع شکایت و خواسته : الف : ابطال بند 4 مصوبه مورخ 1384/10/1 شورای اسلامی شهر شیراز که طی نامه شماره 14731 / ش الف د 1384/10/5 ابلاغ شده است ب : ابطال مصوبه شماره 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز که طی شماره 30084 / ش الف س 1391/8/17 ابلاغ شده است . گردش کار : سازمان بازرسی کل کشور به موجب شکایت نامه شماره 214555 1393/11/12 اعلام کرده است که : « رئیس محترم دیوان عدالت اداری سلام علیکم : احتراما، به پیوست تصویری از گزارش اداره کل بازرسی استان فارس و مستندات مرتبط با آن راجع به مغایرت مصوبات شورای اسلامی شهر شیراز که در کمیسیون تطبیق مصوبات دستگاههای اداری با قانون این سازمان مورد بررسی و تایید قرارگرفته است، ارسال میگردد . الف ) شورای اسلامی شهر شیراز طی مصوبه شماره 30084 / ش الف س 1391/8/17 [ مصوبه شماره 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز که طی شماره 30084 / ش الف س 1391/8/17 ابلاغ شده است ] شهرداری را مکلف به اخذ عوارض حذف پارکینگ و همچنین ایجاد حساب جداگانهای جهت عوارض حذف پارکینگ در هر یک از مناطق شهرداری کرده است . مصوبه یاد شده مغایر با تبصره ( 5 ) ماده ( 100 ) قانون شهرداری است که مقرر میدارد « در مورد عدم احداث پارکینگ و یا غیرقابل استفاده بودن آن و عدم امکان اصلاح آن کمیسیون میتواند با توجه به موقعیت محلی و نوع استفاده از فضای پارکینگ، رای به اخذ جریمهای که حداقل یک برابر و حداکثر دو برابر ارزش معاملاتی ساختمان برای هر مترمربع فضای از بین رفته پارکینگ باشد، صادر کند ( مساحت هر پارکینگ با احتساب گردش 25 مترمربع میباشد ) شهرداری مکلف به اخذ جریمه تعیین شده و صدور برگ پایان ساختمان میباشد ». همچنین هیات عمومی دیوان عدالت اداری حسب دادنامه شماره 770 1391/11/3 در مورد مشابه، مصوبه شورای اسلامی شهر بوشهر مبنی بر اخذ عوارض به لحاظ کسری پارکینگ و یا عدم تامین آن را ابطال کرده است . ب ) شورای اسلامی شهر شیراز مجوز اخذ بهاء خدمات از بانکها، صندوقهای قرضالحسنه و سایر موسسات مالی اعتباری و دفاتر بیمهها را به موجب مصوبه شماره 14731 / ش الف د 1384/10/5 ( توسط شهرداری ) صادر کرده است . هیات عمومی دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 724 759 1391/10/11 مصوبات تعدادی از شوراهای اسلامی شهرهای کشور در وضع عوارض کسب و پیشه برای فعالیت بانکها از جمله مصوبه مذکور را ابطال کرده است لیکن شورای اسلامی شهر شیراز حسب نامه شماره 926361 / الف س م 1392/2/10 اعلام کرده است «... دیوان عدالت اداری صرفا با استناد به اینکه فعالیت بانکها غیرمحلی میباشد اقدام به ابطال مصوبه شماره 14731 1384/10/5 شورای اسلامی در خصوص بانکها نموده ولیکن مصوبه مذکور در خصوص دفاتر بیمه به قوت خود باقی و قابلیت اجرا توسط شهرداری دارد و دیوان در خصوص دفاتر هیچگونه تصمیمی اتخاذ ننموده است ...» در حالی که ماده ( 50 ) قانون مالیات بر ارزش افزوده ( مصوب 1387/2/17 ) بیان نموده است : « برقراری هر گونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالاهای وارداتی و تولیدی و همچنین ارائه خدمات که در این قانون، سود سهام شرکتها، سود اوراق مشارکت، سود سرمایهگذاری و سایر عملیات مالی اشخاص نزد بانکها و موسسات اعتباری غیربانکی مجاز، توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع میباشد ». لذا مصوبات شماره 30084 / ش الف س 1391/8/4 و 14731 / ش الف د 1384/10/5 [ 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز که طی شماره 30084 / ش الف س 1391/8/17 ابلاغ شده است و مصوبه مورخ 1384/10/1 شورای اسلامی شهر شیراز که طی نامه شماره 14731 / ش الف د 1384/10/5 ابلاغ شده است ] ( در خصوص اخذ بهای خدمات از دفاتر بیمه ) شورای اسلامی شهر شیراز خارج از حدود و اختیارات شورای مذکور است . بنا به مراتب و با عنایت به تبصره ( 2 ) ماده ( 2 ) قانون تشکیل این سازمان، خواهشمند است دستور فرمایید موضوع در هیات عمومی آن دیوان مطرح و بهطور فوقالعاده و خارج از نوبت مورد رسیدگی قرار گیرد . موجب امتنان است که از تصمیم متخذه این سازمان را مطلع فرمایند .» متن مصوبات مورد اعتراض به قرار زیر است : بند 4 مصوبه مورخ 1384/10/1 شورای اسلامی شهر شیراز : « 4 بهای خدمات از دفاتر بیمه 1 4 سرپرستی ماهیانه 3 / 000 / 000 ریال 2 4 نمایندگی بیمه ماهیانه 100 / 000 ریال تبصره1 : این مصوبه از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا میباشد . تبصره2 : سالیانه 15 % به مبالغ مزبور اضافه خواهد شد . رئیس شورای اسلامی شهر شیراز » مصوبه شماره 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر : « برادر گرامی جناب آقای جواد زرین کلاه فرماندار محترم شهرستان شیراز با سلام : احتراما، نامه شماره 91468659 / 1 1391/4/20 شهرداری مثبوت به شماره 28533 1391/4/21 دبیرخانه شورا در خصوص بررسی لایحه تامین پارکینگ واحدهای تجاری، بالکن تجاری، انباری تجاری ارسالی از کمیسیون معماری شهرسازی شورا، در دویست و شصت و هفتمین جلسه علنی مورخ 1391/7/30 شورای اسلامی شهر شیراز مطرح و مستند به وظایف مندرج در ماده 76 ( 71 سابق ) اصلاحی قانون شوراها با لایحه پیشنهادی در خصوص تامین پارکینگ واحدهای تجاری، بالکن تجاری، انباری تجاری برای تجاریهای محوری جدیدالاحداث واقع در بر معابر و مجتمعهای تجاری به شرح جدول و نقشه پیوست و تباصر ذیل موافقت گردید : تبصره1 : در خصوص تجاریهای محوری شهرداری مکلف به اخذ عوارض حذف پارکینگ و هزینه این مبلغ صرفا جهت احداث پارکینگ مکانیزه در شعاع 500 متری میباشد . تبصره2 : مقرر گردید در هر یک از مناطق شهرداری حساب جداگانهای جهت عوارض حذف پارکینگ ایجاد و صرفا در اجرای این مصوبه هزینه گردد . تبصره3 : در نحوه محاسبه برای بیش از یک واحد، میزان پارکینگ مورد نیاز به نسبت متراژ مازاد محاسبه گردد . تبصره 4 : در خصوص تجاریهای محلهای ( زیر 30 متر ) و در معابر 16 متر و پایینتر میباید طبق حوزه 3 پارکینگ شهری و بر اساس نقشه ممهور پیوست اقدام گردد . تبصره5 : اجرای مصوبه مذکور مستلزم رعایت مندرجات کامل مصوبه شماره 25953 1390/11/30 میباشد . خواهشمند است مستند به مواد 83 و 93 اصلاحی قانون تشکیلات، وظایف و انتخابات شوراهای اسلامی مصوب 1375/3/1 مصوبه مذکور را بررسی و نتیجه را به این شورا اعلام نمایید . رئیس شورای اسلامی شهر شیراز » در پاسخ به شکایت مذکور، رئیس شورای اسلامی شهر شیراز به موجب لایحه شماره 94 / 3220 / ص 1394/6/24 توضیح داده است که : « ریاست محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری با سلام : احتراما پیرو نامه شماره 94 / 1431 / ص 1394/3/27 درخصوص پرونده شماره 930998900000218 کلاسه 1075 / 93 موضوع درخواست ابطال بند 3 مصوبه شماره 14731 1384/10/5 و مصوبه 28533 1394/4/21 [ ابطال بند 4 مصوبه مورخ 1384/10/1 شورای اسلامی شهر شیراز که طی نامه شماره 14731 / ش الف د 1384/10/5 ابلاغ شده است و مصوبه شماره 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز که طی شماره 30084 / ش الف س 1391/8/17 ابلاغ شده است ] ضمن تاکید بر مطالب نامه فوقالذکر متعاقبا مراتب ذیل در تکمیل و جهت امعان نظر قضات معزز دیوان حضورتان معروض میگردد . الف همان گونه که در بخش اول نامه فوقالاشاره عنوان شده است احداث پارکینگ در مواقعی، اصولا ممکن و مقدور نمیباشد از جمله : 1 ساختمان در بر خیابانهای شریانی درجه یک باشد و دسترسی به محل پارکینگ وجود نداشته باشد . 2 در صورت استقرار ساختمان به فاصله کمتر از 100 متر از تقاطع خطرناک 3 در ورودی ساختمان درختان کهنسال باشد که شهرداری اجازه قطع آنها را نداده باشد 4 ساختمان در بر معبر قرار گرفته باشد که به علت شیب زیاد احداث پارکینگ از نظر مهندسی امکانپذیر نباشد . 5 ساختمان بر کوچههایی قرار گرفته باشد که به علت عرض کم امکان عبور اتومبیل نداشته باشد ( مانند بافتهای تاریخی ) در طرحهای تفصیلی نیز اینگونه موارد استثناء گردیدهاند در این موارد شهرداری با اخذ عوارض حذف پارکینگ نسبت به احداث پارکینگهای عمومی اقدام مینماید تا شهروندان و اهالی بتوانند از آنها استفاده نمایند . ب بر خلاف نظر سازمان بازرسی که مصوبه 28533 1391/4/21 [ 28533 / ش الف س 1391/8/4 ] شورای اسلامی را بر خلاف تبصره 5 ماده صد عنوان کرده است این مصوبه هیچگونه مغایرتی با تبصره مذکور ندارد زیرا تبصره 5 ماده صد مقرر کرده است « در مورد عدم احداث پارکینگ و یا غیرقابل استفاده بودن آن و عدم امکان اصلاح آن کمیسیون میتواند با توجه به موقعیت محل و نوع استفاده از فضای پارکینگ رای به اخذ جریمهای که حداقل یک برابر حداکثر و برابر ارزش معاملاتی ساختمانی برای هر مترمربع فضای از بین رفته پارکینگ باشد صادر نماید .» لذا در مستند قانونی مذکور نیز قانونگذار در شرایطی خاص حذف پارکینگ را پذیرفته است و جریمهای نیز برای آن در نظر گرفته است . ج هرچند فرض این تبصره مواردی را در نظر داشته است که پس از احداث ساختمان تامین پارکینگ میسور و ممکن نمیباشد اما مواردی نیز وجود دارد که قبل از احداث ساختمان یعنی در زمان صدور پروانه ساختمانی، عدم امکان احداث پارکینگ مشخص و معلوم است و الزام به تامین آن « تکلیف مالایطاق » میباشد که مصداق و جاری مجرای مصوبه شورای اسلامی شهر همین موارد میباشد و این امر مغایرتی با قانون ندارد در غیراین صورت در موارد عدم امکان تامین پارکینگ راه دیگری جز مخالفت با احداث بنا در املاک اشخاص و عدم صدور پروانه ساختمانی برای مالکین وجود ندارد که این امر نیز بر خلاف اصل مالکیت و حقوق محترمه مالک در امکان احداث بنا در ملک خود میباشد و در واقع مصوبه اخذ عوارض کسری پارکینگ در راستای حفظ حرمت مالکیت اشخاص و اعمال مالکیت ایشان میباشد و مغایرتی با قانون ندارد ( الضرورات تبیح المحظورات ). متذکر میشود اعمال مصوبه عوارض تامین کسری پارکینگ قاعدهای کلی و عام نبوده و اجرای آن تنها در مواردی استثنایی که تامین پارکینگ مقدور نیست، خواهد بود . د در خصوص مصوبه 14731 1384/10/5 [ 14731 / ش الف د 1384/10/5 ] شورای اسلامی شهر نیز به استحضار میرساند این مصوبه دارای بندهای متعددی است که هیات عمومی دیوان عدالت اداری صرفا بند مربوط به بانکها را ابطال کرده است و سایر بندهای آن از جمله بند مصوبه مربوط به دفاتر بیمه به قوت خود باقی است و اصولا با عنایت به اینکه دفاتر بیمه در استانها به صورت جداگانه و محلی اشتغال دارند فعالیت آنها صرفا از جهت قوانین و مقررات تابع بیمههای مرکزی هستند لیکن فعالیت آنها مستقل از هم و در محدوده استان یا شهر مربوطه است . لذا شورای اسلامی شهر به استناد ماده 174 قانون برنامه پنجم توسعه در جهت اخذ بهاء خدمات و تامین هزینههای خدمات عمومی و شهری و تعیین سهم شهروندان ( حقیقی و حقوقی ) اقدام به تصویب مصوبه مذکور کرده است و جهاتی که موجب ابطال عوارض مربوط به بانکها شده است در مورد عوارض دفاتر بیمه صادق و جاری نمیباشد . علیای حال با عنایت به موارد فوق و همچنین نامه شماره 94 / 1431 / ص 1394/3/27 تقاضای رد شکایت شاکی و ابرام مصوبات مذکور را دارد . » متن نامه شماره 94 / 1431 / ص 1394/3/27 رئیس شورای اسلامی شهر شیراز نیز به قرار زیر است : « ریاست محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری با سلام : عطف به پرونده شماره 930998900000218 موضوع گزارش سازمان بازرسی کل کشور مبنی بر درخواست ابطال بند 3 مصوبه شماره 14731 1384/10/5 و مصوبه 28533 1391/4/21 [ ابطال بند 4 مصوبه مورخ 1384/10/1 شورای اسلامی شهر شیراز که طی نامه شماره 14731 / ش الف د 1384/10/5 ابلاغ شده است و مصوبه شماره 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز که طی شماره 30084 / ش الف س 1391/8/17 ابلاغ شده است ] مراتب ذیل در تبیین اقدامات شورای اسلامی شهر شیراز حضور قضات محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری معروض میگردد : 1 در بند اول گزارش مطروحه، به مصوبه شماره 30084 1391/8/17 موضوع اخذ عوارض حذف پارکینگ ایراد گردیده که مصوبه فوق مغایر تبصره ( 5 ) ماده 100 قانون شهرداری میباشد که در این خصوص به استحضار میرساند : اولا : شماره 30084 1391/8/17 [ 30084 / ش الف س 1391/8/17 ] مربوط به ابلاغ مصوبه میباشد و شماره مصوبه مورد نظر شماره 28533 4 / 21 / 1391 [ 28533 / ش الف س 1391/8/4 ] است که از موارد ایراد به دادخواست شاکی خواهد بود . ثانیا : برخلاف ادعای مطروحه موضوع مصوبه فوق، عوارض حذف پارکینگ نبوده بلکه عوارض تامین و ایجاد پارکینگ واحدهای تجاری، بالکن تجاری، انباری تجاری جهت واحدهای تجاری محوری جدیدالاحداث واقع در بر معابر و مجتمعهای تجاری بوده که شورای اسلامی شهر به استناد بند 16 ماده 76 اصلاحی قانون شوراها و تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مبادرت به تصویب آن نموده و پس از اینکه برابر مواد 83 و 90 اصلاحی قانون شوراها مراحل قانونی خود را طی نموده و مورد اعتراض واقع نگردیده لازم الاجرا شده است . لذا با ملاحظه مصوبه مذکور اذعان میفرمایند موضوع آن اخذ عوارض در جهت تامین پارکینگ واحدهای تجاری، بالکن تجاری، انباری تجاری بوده و موضوع آن منصرف از تبصره 5 ماده 100 قانون شهرداری که در خصوص اخذ جریمه بابت عدم احداث پارکینگ و یا غیرقابل استفاده بوده آن و عدم امکان اصلاح آن میباشد . ثالثا : برابر دادنامه شماره 587 1383/11/25 هیات عمومی دیوان عدالت اداری که اشعار دارد « جرایم مندرج در تبصرههای ماده 100 قانون شهرداری در واقع و نفسالامر به منزله مجازات تخلفات ساختمان مورد نظر مقنن بوده و انواع مختلف عوارض قانونی در حقیقت از نوع حقوق دیوانی ناشی از اعمال مجاز محسوب میشود » لذا صرف نظر از منصرف بودن موضوع مصوبه فوق از تبصره 5 ماده صد قانون شهرداری با لحاظ دادنامه مذکور و اینکه جریمه با عوارض دو مقوله مجزا از یکدیگر بوده مستفاد از دادنامه فوق عوارض مزبور موجه میباشد . رابعا : طبق ضوابط شهرسازی و نقشههای معماری تمامی ساختمانها موظف به تامین پارکینگ میباشند، مگر به شرایط و وضعیت خاص ساختمان که تامین پارکینگ بر اساس میزان مورد نیاز امکانپذیر نباشد در این صورت عوارض کسری پارکینگ طبق مصوبه شورا اخذ میگردد . 2 در خصوص درخواست ابطال بند سوم [ چهارم ] مصوبه شماره 14731 / ش الف د 1384/10/5 موضوع مطالبه بهای خدمات از دفاتر بیمه نیز اشعار میگردد دادنامه شماره 724 الی 759 1391/10/11 هیات عمومی دیوان عدالت اداری صرفا در راستای شکایت تعدادی از بانکهای کشور صادر شده که این امر عمدتا به دلیل اینکه حوزه فعالیت بانکها، غیرمحلی و کشوری محسوب گردیده مصوبات شوراهای اسلامی برخی شهرها در این خصوص ابطال شده است که این استدلال با بند دوم مصوبه معترضعنه که در خصوص اخذ بهای خدمات از دفاتر بیمه میباشد بنا به جهات ذیل قابل انطباق نبوده و مطالبه بهای خدمات از شرکتها و دفاتر بیمه در راستای اصل عدالت و اجرای قانون است . الف : با عنایت به اینکه آراء قضایی صادر شده صرفا در خصوص موارد مطروحه در آراء فوق موضوعیت داشته و راجع به موارد غیرمطروحه که موضوع حکم قرار نگرفته قابل تسری نمیباشد، مستفاد از ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری که اشعار میدارد « هیات عمومی در اجرای بند ( 1 ) ماده ( 12 ) این قانون میتواند تمام یا قسمتی از مصوبه را ابطال نماید » لذا اثر آراء صادره صرفا در خصوص اصحاب دعوی بوده و به سایر اشخاص تسری ندارد که بنا به مراتب فوق اثر ابطال صرفا راجع به بانکها و موسسات مالی اعتباری بوده است و بر شرکتها و دفاتر بیمه مترتب نیست . ب : صرف نظر از اینکه موضوع ابطال مصوبات شهرهای مشعر در دادنامه هیات عمومی دیوان عدالت اداری عوارض کسب و پیشه جهت فعالیتهای بانکها بوده در حالی که موضوع مصوبه معترض عنه بهای خدمات است که به لحاظ موضوعی با یکدیگر مطابقت ندارد، زیرا که منطوق دادنامه صادر شده از عدم جواز شورای اسلامی شهرها جهت وضع عوارض بر درآمد بانکها صرفا به دلیل انتقال و تمرکز درآمد آنها در مرکز ( تهران ) بوده و به این دلیل حوزه فعالیت بانکها غیرمحلی و کشوری محسوب شده و برابر آن مصوبات موضوع دادنامه هیات عمومی دیوان عدالت اداری ابطال شده است . لیکن در مانحن فیه به دلیل اینکه شهرداریها بهطور مستقیم و غیرمستقیم در حال ارائه خدمات به کلیه اشخاص ( حقیقی و حقوقی ) از طریق تامین پارکینگ، خدمات اتوبوسرانی، جمعآوری زباله جلوگیری از آلایندگی هوا با ایجاد فضای سبز، رفع ترافیک شهری و غیره بوده و مسلما ارائه خدمات موصوف مستلزم تامین هزینههای کلان است شورای اسلامی شهر به موجب مصوبه فوق اجازه وصول بهای خدمات را به شهرداری شیراز صادر کرده است . نکته مهم اینکه مبنای محاسبه وصول بهای خدمات فوق درآمد کل شرکتها و دفاتر بیمه نمیباشد به عبارت دیگر ماخذ مطالبه بهای خدمات از شرکتها و دفاتر بیمه برمبنای درآمد واقعی آنها نبوده که با توجه به استدلال مشعر در دادنامه هیات عمومی ( انتقال و تمرکز درآمد بانکها در مرکز ) بتوان آنها را نیز مشمول عدم پرداخت بهای خدمات دانست . 3 در خصوص ادعای مطروحه دیگر شاکی مبنی بر اینکه وفق ماده 52 قانون مالیات بر ارزش افزوده شورای اسلامی شهر صلاحیت تصویب عوارض را ندارد، همان گونه که به استحضار رسید موضوع مصوبه شورای اسلامی شهر شیراز بهای خدمات بوده و ماخذ و مستند قانونی آن ماده مذکور نمیباشد . همچنین با توجه به مفهوم مخالف تبصره 1 ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده برای مواردی که تکلیف عوارض آنها در قانون مذکور تعیین نگردیده مراجع ذیصلاح مثل شوراها بر اساس اختیارات مندرج در بند 16 و 26 ماده 71 اسامی قانون شوراها میتوانند وضع عوارض و بهای خدمات نمایند . 4 هیات عمومی دیوان عدالت طی دادنامه شماره 219 1391/4/29 وضع بهای خدمات توسط شوراها و اخذ آن از سوی شهرداری را دارای وجاهت دانسته است . لذا با عنایت به مراتب فوق از محضر قضات محترم هیات عمومی دیوان عدالت اداری تقاضای ابرام مصوبات مورد اعتراض مبنی بر وضع بهای خدمات جهت شرکتها و دفاتر بیمه و عوارض کسری پارکینگ و رد دعوای شاکی را دارد .» هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1395/9/2 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است . رای هیات عمومی الف نظر به اینکه قانونگذار به شرح تبصره 5 ماده 100 قانون شهرداری در خصوص عدم رعایت پارکینگ و یا کسری آن تعیین تکلیف کرده است و متخلف بر اساس رای کمیسیونهای مقرر در آن ماده به پرداخت جریمه محکوم میشود و دریافت عوارض در این خصوص علاوه بر جریمه تعیینی برخلاف حکم قانون و مراد مقنن است، بنابراین مصوبه شماره 28533 / ش الف س 1391/8/4 شورای اسلامی شهر شیراز که طی شماره 30084 / ش الف س 1391/8/17 جهت اجرا ابلاغ شده است،خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات مرجع تصویب میباشد و به استناد بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال1392 ابطال میشود . ب به موجب ماده 50 قانون مالیات بر ارزش افزوده مصوب سال 1387 مقرر شده است که « برقراری هر گونه عوارض و سایر وجوه برای انواع کالاهای وارداتی و تولیدی و همچنین ارائه خدمات که در این قانون تکلیف مالیات و عوارض آنها معین شده است، همچنین برقراری عوارض بر درآمدهای ماخذ محاسبه مالیات، سود سهام شرکتها، سود اوراق مشارکت، سود سپردهگذاری و سایر عملیات مالی اشخاص نزد بانکها و موسسات اعتباری غیربانکی مجاز، توسط شوراهای اسلامی و سایر مراجع ممنوع میباشد .» مطابق تبصره 1 ماده 50 قانون یاد شده نیز شوراهای اسلامی شهر و بخش، جهت وضع هر یک از عوارض محلی جدید، که تکلیف آنها در این قانون مشخص نشده باشد، موظفند موارد را حداکثر تا پانزدهم بهمن ماه هر سال برای اجرا در سال بعد، تصویب و اعلام عمومی نمایند و بر اساس ماده 38 قانون فوق الذکر، نرخ عوارض شهرداریها و دهیاریها در رابطه با کالا و خدمات مشمول قانون تعیین شد . نظر به اینکه شوراهای اسلامی شهر به موجب مقررات یادشده برای تصویب عوارض محلی صلاحیت دارند و از وضع عوارض بر درآمدهای ماخذ محاسبه مالیات و ارائه خدمات ممنوع میباشند، بنابراین بند 4 مصوبه مورخ 1384/10/1 شورای اسلامی شهر شیراز که طی نامه شماره 14731 / ش الف د 1384/10/5 به شهرداری شیراز ابلاغ شده است از زمان لازمالاجراشدن قانون فوقالذکر، خلاف قانون و خارج از حدود اختیارات میباشد و به استناد بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 ابطال میشود . رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری محمدکاظم بهرامی