رای شماره 118 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع ابطال بندهای 2 و 3 صورتجلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور

شماره92 / 602 تاریخ 11/3/1394 تاریخ دادنامه: 21/2/1394 شماره دادنامه: 118 کلاسه پرونده: 92 / 602 مرجع رسیدگی: هیات عمومی دیوان عدالت اداری شاکی: آقای علی زمانیان موضوع شکایت و خواسته: ابطال بندهای « 2» و « 3» صورتجلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور گردش‌کار: شاکی به موجب دادخواستی ابطال بندهای «2» و «3» صورتجلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور در خصوص تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص را خواستار شده و در جهت تبیین خواسته اعلام کرده است که: «با سلام و احترام، به استحضار می‌رساند معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمای انسانی رئیس جمهور به پیشنهاد شماره 131937 /1000 /1110 25/11/1390 شرکت فرودگاههای کشور با برقراری فوق العاده خاص موضوع بند «ح» ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه برای کنترلرهای ترافیک هوایی طی مجوزهای 33707 /90 /220 و نامه 1925 /92 /200 موافقت کرده و همزمان دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص را در 5 ماده به شرح نامه شماره 33707 /90 /220 24/12/1390 تصویب و ابلاغ کرده است. با آن که نحوه محاسبه فوق العاده خاص و موارد اثرگذار در میزان آن در مواد 1 و 2 دستورالعمل مذکور به صراحت مشخص شده است و در این خصوص جای هیچ‌گونه تردیدی باقی نگذاشته است، مع ذالک خوانده در مقام اجرا (با استناد به بند 3 صورتجلسه مورخ 2/11/1391 و ایجاد جداولی که به پیوست تقدیم شده است) با دستکاری در فرمول محاسبه: ضریب سالانه × امتیاز حق شغل × ضریب فرودگاه × ضریب مشاغل= فوق العاده خاص حکم فوق‌العاده خاص این جانب را به شماره 18074 در سال 1392 با کسر مبلغ 720000 ریال محاسبه و منظور کرده است که این موضوع با ماده 1 دستورالعمل شماره 33707 /90 /220 24/12/1391 معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه رئیس جمهور مغایرت دارد. شایان ذکر است حکم برقراری فوق العاده خاص این جانب با تاریخ اجرای 13/6/1391 به شماره 5745 دقیقا بر اساس دستورالعمل مورد تایید معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه رئیس جمهور و بر طبق فرمول مورد اشاره محاسبه شده است که در احکام صادر شده مربوط به سال 1392 این دستورالعمل رعایت نشده است. لذا با توجه به مستندات پیوست و موارد فوق‌الذکر تقاضای ابطال بند 2 و 3 صورت جلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور در خصوص تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه مصوب معاونت توسعه رئیس‌جمهور و الزام خوانده به اصلاح احکام کارگزینی صادر شده در سال 1392 دقیقا بر اساس دستورالعمل شماره 33707 /90 /220 24/12/1391 معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور را دارم.» شاکی به موجب لایحه تکمیلی که به شماره 1695 24/12/1392 ثبت دفتر اندیکاتور هیات عمومی شده اعلام کرده است که: «ریاست محترم دیوان عدالت اداری با سلام و احترام: همان‌طور که مستحضرید، با توجه به متن بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه (مجوز پرداخت فوق العاده خاص): هر گونه پرداخت خارج از مقررات فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری ممنوع است مگر در مورد فوق العاده خاص شرکتهای دولتی و بانکها و بیمه‌های مشمول ماده (4) و قسمت اخیر ماده (5) قانون مدیریت خدمات کشوری که طبق دستور العمل مصوب کارگروهی مرکب از معاونت، معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور و بالاترین مقام دستگاه متقاضی، اقدام می‌شود. بالاترین مقام دستگاه (وزیر وقت راه و شهرسازی) طی نامه 02 /100 /81977 28/12/1391 آخرین پیشنهاد اصلاحی دستگاه را به معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور اعلام کرده است. معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور نحوه پرداخت فوق العاده خاص شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور را طی مجوزهای 33707 /90 /220 24/12/1391 و مجوز اصلاحی آن 1925 /92 /200 8/2/1392 اعلام کرده است. همچنین معاونت مورد اشاره بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه، که همان معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبری رئیس‌جمهور است، مجوز پرداخت فوق العاده خاص مذکور را طی نامه 16673 /37 13/6/1391 اعلام کرده است. اگر چه شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور مسایل مالی و بودجه را علت تغییر دستورالعمل ابلاغی فوق العاده خاص مذکور، اعلام می‌نماید، اما برخی از کارکنان، بر طبق صورتجلسه مورخ 2/11/1391 هیات‌مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور دقیقا عین مجوزهای ابلاغی و بدون هیچ‌گونه کاهشی، این فوق العاده را دریافت می‌کنند، این در حالی است که از فوق العاده خاص گروهی دیگر از کارکنان مشمول، مبالغی خارج از چارچوب مجوزهای داده شده و بر طبق بند 2 و 3 صورتجلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور، کسر شده است. لذا بند 2 و 3 صورت جلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور در خصوص تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه (بدون تصویب مجوز کارگروه مذکور (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه) مخالف مجوزهای مصوب کارگروه مذکور بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه است.» متن صورتجلسه در قسمتهای مورد اعتراض به قرار زیر است: «1 ................ 2 با عنایت به محدویت اعتبارات و رعایت عدالت در پرداختها، فوق العاده مذکور پس از کسر مبالغ مندرج در جدول ذیل برای کارکنانی که از فوق العاده صلاحیت شغلی برخوردار نمی‌باشند قابل پرداخت می‌باشد. 3 برای ترغیب کارکنانی که در اجرای وظایف محوله اقدام به اخذ گواهی‌نامه صلاحیت شغلی (ریتینگ) می‌نمایند، فوق العاده خاص در سقف فرمول مندرج در مجوزهای فوق الذکر قابل افزایش و برای کارکنانی که گواهی‌نامه صلاحیت شغلیشان منقضی و از اعتبار ساقط می‌گردد، کاهش می‌یابد.» در پاسخ به شکایت شاکی، مدیرکل دفتر حقوقی شرکت فرودگاههای کشور به موجب لایحه شماره 15315 27/2/1393، نامه شماره 13682 20/2/1393 مدیرکل آموزش و توسعه نیروی انسانی شرکت فرودگاههای کشور را ارسال کرده است که متن آن به قرار زیر است: «جنابآقای کاوان مدیرکل محترم دفتر حقوقی سلام علیکم احتراما، بازگشت به نامه شماره 3301 23/1/1393 در خصوص شکواییه آقای علی زمانیان (موضوع ابلاغ هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره پرونده 9209980900060241 ( واصله در تاریخ 23/1/1393) مبنی بر ابطال بندهای 2 و 3 مصوبه جلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور جهت تغییر دستورالعمل نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه به آگاهی می‌رساند: امور زیربنایی معاونت برنامه‌ریزی و نظارت راهبردی رئیس‌جمهور بر اساس مجوز شماره 1667 /37 13/6/1391، با پرداخت فوق العاده مزبور، ضمن اعمال بند 4 نامه شماره 33707 /90 /220 24/12/1390 معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور (حذف فوق‌العاده صلاحیت شغلی) و رعایت محدودیت موضوع بند (95) قانون بودجه سال 1391 و در سقف بودجه مصوب موافقت کرده است. با عنایت به مراتب فوق و با توجه به محدودیت اعتبارات و رعایت عدالت در پرداختها، فوق‌العاده مذکور برای کارکنانی که فاقد گواهی‌نامه صلاحیت شغلی و غیرعملیاتی مطابق فرمول و عینا پس از کسر مبلغ (1600000 ریال) مندرج در صورتجلسه اجرایی برقراری فوق‌العاده خاص در سال 1392 تعیین و برای کارکنان عملیاتی و از جمله مشارالیه، متناسب با نوع گواهی‌نامه ماخوذه و پس از کسر مابه التفاوت مبلغ فوق العاده صلاحیت شغلی (720000=9800001600000) برقرار شده است. خواهشمند است دستور فرمایید مراتب به نحو مقتضی در مهلت قانونی مقرر، به دیوان عدالت اداری منعکس شود هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ یاد شده با حضور روسا، مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد. پس از بحث و بررسی، با اکثریت آراء به شرح آینده به صدور رای مبادرت می‌کند. رای هیات عمومی به موجب بند ح ماده 50 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1389، هر گونه پرداخت خارج از مقررات فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری ممنوع می‌باشد مگر در مورد فوق‌العاده خاص شرکتهای دولتی و بانکها و بیمه‌های مشمول ماده 4 و قسمت اخیر ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری که مطابق دستورالعمل مصوب کارگروهی مرکب از معاونت، معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور و بالاترین مقام دستگاه متقاضی اقدام می‌شود. نظر به این که معاونت راهبردی منابع انسانی معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس جمهور در اجرای مجوز قانونی فوق الذکر دستورالعمل شماره 33707 /90 /220 24/12/1390 را در مورد نحوه برقراری فوق العاده خاص موضوع بند ح ماده 50 قانون یاد شده صادر و به موجب ماده4 آن پرداخت فوق العاده صلاحیت شغلی موضوع تصویب نامه شماره 6859 /ت28129ه 19/12/1383 هیات وزیران با برقراری فوق العاده خاص فاقد مجوز اعلام شده است بنابراین بندهای 2 و 3 صورتجلسه مورخ 2/11/1391 هیات مدیره شرکت مادرتخصصی فرودگاههای کشور که به موجب آن‌ها فوق العاده صلاحیت شغلی قابل پرداخت اعلام شده است خارج از حدود اختیارات مرجع وضع تشخیص داده می‌شود و به استناد بند 1 ماده 12 و ماده 88 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392، ابطال می‌شود. رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری محمدجعفر منتظری