رای شماره 1308736 هیئت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری با موضوع رد شکایت ابطال بند 31 و بند 12 ماده 8 آیین‌نامه اجرایی ماده 95 به شماره 88400 1401/1/22

هیئت تخصصی مالیاتی، بانکی * شماره پرونده: ه ت/ 0200336 شماره دادنامه سیلور: 140331390001308736 - تاریخ: 1403/06/06 * شاکی: آقای امید یاهو * طرف شکایت : وزارت اقتصادی و دارایی نهاد ریاست جمهوری * موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 31 و بند 12 ماده 8 آیین‌نامه اجرایی ماده 95 به شماره 88400 1401/1/22 * شاکی دادخواستی به طرفیت وزارت اقتصادی و دارایی نهاد ریاست جمهوری به خواسته فوق الذکر به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیئت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد: 12 صورتحساب الکترونیکی نوع دوم: صورتحسابی با اطلاعات کامل فروشنده و اطلاعات کامل کالا و خدمات و بدون اطلاعات خریدار است. این صورتحساب نقدی تلقی شده، از بابت آن اعتبار مالیاتی برای خرید آن قابل احتساب نمی‌باشد. 13 صورتحساب الکترونیکی نوع سوم: این نوع از صورتحساب‌ها همان «رسید پرداخت وجه» صادره از دستگاه کارتخوان بانکی و یا درگاه الکترونیکی پرداخت که حسب مقررات اعلامی سازمان امور مالیاتی کشور، به عنوان پایانه فروشگاهی فروشنده (مودی) پذیرفته می‌شود، می‌باشند. در این نوع صورت حساب صرفا مبلغ پرداختی و شماره سوئیچ پرداخت شماره پذیرنده فروشگاهی، شماره پایانه، شماره پیگیری، تاریخ و زمان پرداخت و حداقل مشخصات فروشنده وجود داشته و از بابت آن‌ها اعتبار مالیاتی برای خریدار قابل احتساب نمی‌باشد. *دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: مطابق با آیین‌نامه اجرایی ماده 95 قانون مالیاتهای مستقیم صورت حساب الکترونیکی بر سه دسته استوار است: دسته اول: صورتحساب الکترونیکی نوع اول یا صورتحساب با اطلاعات کامل شامل نوع فروش، نوع خریدار، تاریخ و زمان صدور و حداقل در برگیرنده اطلاعات هویتی می‌باشد. دسته دوم: صورتحساب با اطلاعات کامل فروشنده و اطلاعات کامل کالا و خدمات و بدون اطلاعات خریدار است. دسته سوم: این نوع از صورتحساب‌ها همان رسید پرداخت وجه صادره از دستگاه کارت خوان بانکها و یا درگاه الکترونیکی پرداخت که حساب مقررات اعلامی سازمان امور مالیاتی کشور، به عنوان پایانه‌های فروشگاهی فروشنده (مودی) پذیرفته می‌شود، می‌باشند. مطابق با مصوبه مورد اعتراض صرفا اعتبار مالیاتی صورتحساب نوع اول مورد پذیرش قرار می‌گیرد و اعتبار صورتحساب‌های نوع 2 و 3 مطلق مورد قبول نخواهد گرفت که مغایر با اصل 51 قانون اساسی، بند د ماده 1 و 2 و ماده 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده، بند ب ماده 5 و ماده 25 قانون پایانه‌های فروشگاهی می‌باشد لذا تقاضای ابطال آن می‌گردد. * خلاصه مدافعات طرف شکایت: بعد از تهیه گزارش و قبل از طرح در هیئت تخصصی لایحه دفاعیه واصل و مفاد آن بطور خلاصه درج می‌گردد: 1) منظور از مصرف‌کننده نهایی وفق ماده یک آیین‌نامه اجرایی ماده 95 قانون مالیاتهای مستقیم شخص حقیقی است که کالا و خدمت را متناسب با نیاز خود برای مصارف شخصی خریدار کند و از آن برای عرضه کالا‌ها و خدمات به دیگران استفاده ننماید. 2) بند د ماده 1 و ماده 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده موید آن است که اعتبار مالیاتی منحصرا برای مودی قابل احتساب است و بر اساس بند ح ماده 1 همان قانون مودی شخصی است که به عرضه خدمات و کالا، واردات یا صادرات مبادرت می‌نمایند. از طرف دیگر بر اساس ماده 5 قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مودیان و بند ب همان ماده فرآیند کلی ثبت معاملات و محاسبات مالیات بر ارزش افزوده در سامانه مودیان بدین گونه است که چنانچه خریدار، مصرف‌کننده نهایی نبوده و خود عضو سامانه مودیان باشد، صورتحساب الکترونیکی صادرشده توسط فروشنده، به صورت خودکار به کار پوشه وی در سامانه مودیان منتقل می‌شود و در صورت اعلام پذیرش ظرف مدت سی روز (یا عدم اظهارنظر ظرف مدت مذکور) به عنوان اعتبار مالیاتی برای وی منظور می‌شود بر این اساس بدیهی است انتقال خودکار صورتحساب صادره توسط فروشنده به کارپوشه خریداری /مودی) به منظور احتساب اعتبار مالیاتی برای وی مستلزم درج اطلاعات خریدار در صورتحساب است و در صورتی که چنین اطلاعاتی در صورتحساب وجود نداشته باشد، امکان انتقال خودکار آن به کارپوشه خریدار وجود ندارد و بنابراین با توجه به اینکه صورتحساب نوع دوم و سوم (موضوع شکایت شاکی) فاقد اطلاعات خریدار هستند، انجام چنین فرآیندی در این‌گونه موارد ممکن نبوده لذا اعتبار مالیاتی برای خریداری قابل احتساب نمی‌باشد. لذا مصوبه در راستای بند ث مواد 1 و 5 قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مودیان و مواد 1 و 8 قانون مالیات بر ارزش افزوده وضع شده لذا تقاضای رد شکایت دارد. پرونده کلاسه ه ت/ 0200336 در جلسه مورخ 1403/5/21 هیئت تخصصی مالیاتی بانکی با حضور قضات عضو هیئت و نیز نمایندگان طرف شکایت و شاکی مورد بررسی و تبادل نظر واقع که با توجه به عقیده اتفاقی حاضرین به شرح ذیل با استعانت از درگاه خداوند متعال اقدام به انشاء رای می‌نماید: رای هیئت تخصصی مالیاتی بانکی دیوان عدالت اداری در بندهای 1 2 و 3 1 ماده 8 آیین‌نامه اجرایی ماده 95 قانون مالیاتهای مستقیم به شماره 88400 مورخ 1401/1/22 در تبیین صورتحساب الکترونیکی نوع دوم و سوم، سازمان امور مالیاتی اقدام به معرفی این نوع از صورتحساب‌ها در راستای اختیارات قانونی خویش نموده است و از آنجایی که در تعریف صورتحساب نوع دوم که حسب اعلام مرجع واضع، این تعاریف صرفا در خصوص اشخاص حقیقی است و نه تمامی مودیان و تعریف صورتحساب نوع دوم و سوم برای مصرف‌کننده نهایی است که اقدام به عرضه نمی‌نماید، آن را نقدی تلقی و چون بدون اطلاعات خریدار است از بابت آن اعتبار خریدی برای محسوب نمی‌شود (با وصف اینکه فاقد اطلاعات خریدار است و برای مصرف‌کننده نهایی و بدون ید متعاقب و عرضه بعدی است ) و در بند 13 مصوبه در تعریف صورتحساب الکترونیکی نوع سوم آن را تعریف به رسید پرداخت وجه صادره از دستگاه کارتخوان و یا درگاه الکترونیکی پرداخت نموده است که از بابت آن نیز اعتبار خرید محاسبه نمی‌شود به جهت اینکه همان شرایط و قیود مندرج در صورتحساب نوع دوم نیز در اینجا وجود دارد و با لحاظ اینکه وفق بند (ب) ماده (5) قانون پایانه‌های فروشگاهی و سامانه مودیان، احتساب اعتبار برای مودی که عضو سامانه است به صورت خودکار انجام می‌شود، فلذا مقررات مورد شکایت با توصیف ذکر شده مغایرتی با قانون نداشته به استناد بند ب ماده 84 از قانون دیوان عدالت اداری مصوب 1402 رای به رد شکایت صادر می‌نماید. رای صادره ظرف بیست روز پس از صدور قابل اعتراض از سوی ریاست گرانقدر دیوان عدالت اداری یا ده نفر از قضات محترم دیوان می‌باشد. رئیس هیئت تخصصی مالیاتی، بانکی دیوان عدالت اداری محمدعلی برومندزاده