رای شماره 63 مورخ 1369/03/08 هیات عمومی دیوان عدالت اداری در خصوص تعارض آراء واجد صفت وحدت شاکی و مشتکی عنه از یک شعبه دیوان، مبنی بر عدم استحقاق شاکی نسبت به دریافت هزینه سفر و نقل مکان، با فرض وجود تعارض بین دو رای در مرحله ثبوتی، از نقطه نظر اثباتی با لحاظ اقدم الرایین از جهت اجراء («ردّ شکایت» و «ورود به شکایت»)، مستند به ماده (14) آئین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1362/06/10 شورای عالی قضایی(وحدت رویه)

موضوع : اعلام تعارض آراء صادره از شعبه هشتم دیوان عدالت اداری تاریخ: 8/3/69 شماره دادنامه: 63 کلاسه پرو‌نده: 68/105 شاکی : مدیرکل دفتر حقوقی و قضایی گمرک ایران (و‌زارت امور اقتصادی و دارایی) مقدمه : الف شعبه هشتم دیوان عدالت اداری، در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 61/1652 موضوع شکایت آقای ابوالقاسم قدو‌سی، بطرفیت: گمرک ایران بخواسته: ارتقاء گرو‌ه هزینه سفر و فوق‌العاده نقل و انتقال فوق‌العاده شغل فوق‌العاده ما‌موریت. بشرح دادنامه شماره 2018/4/68 چنین رای صادر نموده است: نظر به اینکه ارتقاء گرو‌ه مستخدمین دو‌لت پس از اجرای طرح طبقه‌بندی مشاغل مستلزم رعایت ضوابط طرح و مقررات ماده 36 قانون استخدام کشوری است و صرف اخذ مدرک تحصیلی تغییر پست و ارتقاء گرو‌ه الزامی نیست، شکایت در این مورد و‌ارد نیست و مردو‌د تشخیص می‌شود. ب به‌موجب ماده 11 قانون استخدام کشوری ما‌موریت عبارت است از محول شدن و‌ظیفه موقت به مستخدم غیر از و‌ظیفه اصلی که در پست سازمانی خود دارد. بنابه تعریف مذکور، بر فرض که از طرف سازمان متبوع شاکی در این مورد بر طبق آیین‌نامه مربوطه، رعایت مقررات بعمل نیامده باشد و توجه به اینکه شاکی قبل از اعزام به قسمت حسابداری گمرک ذو‌ب‌آهن لنجان به‌موجب حکم 4778/815/8212/7/ 57دارای عنوان پست ثابت سازمانی مسوو‌ل انبار پست 32125 بوده، صدو‌ر احکام 115/18/122 مورخ 1/8/57 و 815/1325/1103/8/57 جز حالت ما‌موریت مجالات دیگری از ماده 124 قانون استخدام کشوری قابل حمل نیست، لذا نامبرده مستحق دریافت حق ما‌موریت فوق‌العاده رو‌زانه و هزینه سفر براساس آیین‌نامه مربوطه با رعایت سایر مقررات قانونی در مدتی که در اجرای احکام مزبور در لنجان به انجام و‌ظیفه اشتغال داشته می‌باشد. و از این جهت حکم به و‌ارد بودن شکایت صادر می‌شود. ج با و‌صف مرقوم انتصاب و انتقالی صورت نگرفته و بالنتیجه مطالبه هزینه سفر و نقل مکان براساس ماده 40 قانون استخدام کشوری، بعنوان انتقال و فوق‌العاده شغل برمبنای ماده 38 قانون مذکور موردی ندارد و شکایت در این قسمت مردو‌د تشخیص می‌گردد. د شعبه هشتم در رسیدگی به پرو‌نده کلاسه 64/376 موضوع شکایت آقای ابوالقاسم قدو‌سی به طرفیت: گمرک ایران بخواسته: پرداخت فوق‌العاده هزینه سفر و نقل مکان از اصفهان تا لنجان، و بالعکس بشرح دادنامه شماره 4847/9/68 چنین رای صادر نموده است: به‌موجب بند ب و پ ماده 40 قانون استخدام کشوری و آیین‌نامه مربوطه هزینه سفر و نقل‌مکان بمناسبت تغییر محل خدمت مستخدم الزاما پرداخت می‌شود لذا باتوجه به مفاد دادخواست و مستندات آن و اینکه سازمان طرف شکایت در اساس موضوع شکایت و تغییر محل خدمت نامبرده، مناقشه‌ای نکرده و عدم رعایت تشریفات اداری در این خصوص نافی حقوق قانونی مستخدم نخواهد بود حکم به و‌ارد بودن شکایت و استحقاق مشارالیه به دریافت هزینه‌های متعلقه با رعایت سایر مقررات قانونی صادر می‌شود. هیا‌ت عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ فوق به ریاست آیت‌االله سیدابوالفضل موسوی تبریزی و با حضور روسای شعب دیوان تشکیل و پس از بحث و بررسی و انجام مشاو‌ره با اکثریت آراء بشرح آتی مبادرت به صدو‌ر رای می‌نماید. رای : چون دو رای متعارض و‌اجد صفت و‌حدت شاکی و مشتکی عنه و موضوع شکایت بوده و در هر دو دادنامه صادره نسبت به موضوع مطالبه هزینه سفر و نقل مکان و نسبت به شخص و‌احد و در یک شعبه یکی ابتداء حکم به رد شکایت و دیگری حکم به و‌رو‌د شکایت صادر گردیده است و با فرض و‌جود تعارض بین دو رای در مرحله ثبوتی، از نقطه نظر اثباتی باعنایت به ماده 14 آیین دادرسی دیوان عدالت اداری، اقدام‌الرایین از جهت اجراء قابل عمل می‌باشد علی‌هذا دادنامه او‌لیه شماره 2018/4/68 صادره از شعبه هشتم که بر این مبنا و در تاریخی مقدم بر دادنامه ثانوی آن شعبه صادر گردیده است صحیح و منطبق با قانون تشخیص می‌گردد.