رای شماره 1793 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری

رای شماره 1793 هیات عمومی دیوان عدالت اداری موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری تاریخ دادنامه : 1397/9/6 شماره دادنامه : 1793 شماره پرونده : 2735 / 97 مرجع رسیدگی : هیات عمومی دیوان عدالت اداری اعلام‌کننده تعارض : خانم رقیه صمدزاده موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار : تعدادی از کارکنان سازمان هواپیمایی کشوری به موجب دادخواستهایی با استناد به بند 2 بخشنامه شماره 100 / 4848 1386/1/20 رییس سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی، الزام سازمان هواپیمایی کشوری به پرداخت مابه‌التفاوت حقوق و مزایای کارکنان قرارداد مشخص را از دیوان عدالت اداری تقاضا کردند . بخشنامه مذکور به منظور تعیین‌تکلیف نیروهای شاغل در سال 1386 صادر شده و در بند 2 آن تصریح شده است که « حق‌الزحمه افراد موضوع این بخشنامه در چارچوب قرارداد پیوست کمتر از حداقل حقوق کارکنان پیمانی هم سطح از لحاظ مدرک تحصیلی نخواهد بود ». شعب دیوان عدالت اداری در رسیدگی به شکایت مطرح شده آرائی صادر کردند که نسبت به آن‌ها اعلام تعارض شده است . گردش کار پرونده‌ها و مشروح آراء به قرار زیر است : الف : شعبه 50 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده‌های شماره 9409980957501829، 9409980957501327، 9409980957501720 و 9409980957500941 با موضوع دادخواست آقایان کاظم شجاعی شال، رضا بابایی، محمد پادار و خانم سیمین دخت همتی به طرفیت شرکت فرودگاههای کشور و به خواسته الزام به پرداخت مابه‌التفاوت حقوق و مزایای کارکنان قرارداد انجام کار مشخص در مقایسه با کارکنان پیمانی از سال 1386 تا زمان صدور رای به موجب دادنامه‌های شماره 9409970957503211 1394/10/23، 9409970957503176 1394/10/21، 9409970957503227 1394/10/23 و 9409970957503178 1394/10/21 به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است : بند دوم بخشنامه شماره 100 / 4848 1386/1/20 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور آشکارا بیان می‌دارد که حق‌الزحمه افرادی که به صورت قراردادی مشغول خدمت هستند، نبایستی کمتر از حداقل حقوق کارکنان پیمانی هم سطح از لحاظ مدرک تحصیلی باشد . از تاریخ صدور این بخشنامه، خوانده به وظیفه قانونی خویش عمل نکرده است که دلیل آن شکایت افراد دارای شرایط و مفاد نامه شماره 125205 1393/12/2 مدیرکل آموزش و توسعه نیروی انسانی شرکت فرودگاههای کشور به معاون توسعه مدیریت و منابع آن شرکت می‌باشد که در آن اشاره شده است، اجرای مفاد بخشنامه تاکنون ( تاریخ صدور نامه ) محقق نشده است و به نوعی درخواست صدور دستور اجرای آن را نموده است . بنابراین دلایل نشان می‌دهد که بخشنامه یاد شده که از مقام صلاحیت دار صادر شده و تاکنون نیز دلیلی بر نقض یا ابطال آن ارائه نشده است، درباره شاکی اعمال نگردیده است و به همین جهت مستند به مواد 10 و 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری شعبه با احراز شرایط قانونی حکم به ورود شکایت در حد اعمال بخشنامه یاد شده در حق شاکی صادر و اعلام می‌نماید . رای صادره در بازه زمانی بیست روز پس از ابلاغ قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . در اثر تجدیدنظرخواهی از آراء شماره 9409970957503178 1394/10/21، 9409970957503227 1394/10/23 و 9409970957503176 1394/10/21، شعبه 14 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه‌های شماره 9509970956400997 1395/7/10 و 9509970956401767 1395/10/26 و 9509970956400978 1395/7/7، ضمن رد تجدیدنظرخواهی آرای مذکور را تایید کرده است . ب : شعبه 10 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9409980901000832 با موضوع دادخواست خانم رقیه صمدزاده به طرفیت شرکت فرودگاههای کشور معاونت توسعه منابع انسانی نهاد ریاست جمهوری و به خواسته الزام به پرداخت حقوق و مزایا بر اساس آیین‌نامه استخدام پیمانی و اصلاحات بعدی به موجب دادنامه شماره 9509970901001630 1395/12/1 به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است : بند دوم بخشنامه شماره 100 / 4848 1386/1/20 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور آشکارا بیان می‌دارد که حق‌الزحمه افرادی که به صورت قراردادی مشغول خدمت هستند، نبایستی کمتر از حداقل حقوق کارکنان پیمانی هم سطح از لحاظ مدرک تحصیلی باشد . از تاریخ صدور این بخشنامه، خوانده به وظیفه قانونی خویش عمل نکرده است که دلیل آن شکایت افراد دارای شرایط و مفاد نامه شماره 125205 1393/12/2 مدیرکل آموزش و توسعه نیروی انسانی شرکت فرودگاههای کشور به معاون توسعه مدیریت و منابع آن شرکت می‌باشد که در آن اشاره شده است، اجرای مفاد بخشنامه تاکنون ( تاریخ صدور نامه ) محقق نشده است و به نوعی درخواست صدور دستور اجرای آن را نموده است . بنابراین دلایل نشان می‌دهد که بخشنامه یاد شده که از مقام صلاحیت دار صادر شده و تاکنون نیز دلیلی بر نقض یا ابطال آن ارائه نشده است، درباره شاکی اعمال نگردیده است و به همین جهت مستند به مواد 10 و 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری شعبه با احراز شرایط قانونی حکم به ورود شکایت در حد اعمال بخشنامه یاد شده در حق شاکی صادر و اعلام می‌نماید . رای صادره وفق قانون دیوان ظرف بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظر در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . در اثر تجدیدنظرخواهی از رای مذکور، شعبه 10 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9609970956000373 1387/10/15 چنین رای صادر کرده است : صرفنظر از اینکه بخشنامه مورد استناد تجدیدنظرخوانده موافق موازین قانونی صادر شده یا خیر چون حکم مصرح در صدر بخشنامه ذکر شده به شماره 100 / 4848 1386/1/20 موضوع تصویب‌نامه شماره 84515 / ت34613ه 1384/12/15 هیات وزیران مبنی بر تعیین‌تکلیف نیروهای شاغل صرفا ناظر بر سال 1386 بوده و از این حکم تسری آن به سالهای بعد از 1386 استنباط نمی‌گردد مضافا تخصیص و پرداخت هرگونه وجه خارج از مقررات فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب 1386 به صراحت بند « ح » ماده 50 قانون برنامه پنجساله توسعه جمهوری اسلامی ایران ممنوع اعلام شده است و برابر ماده 76 قانون مدیریت خدمات کشوری تعیین حداقل و حداکثر حقوق و مزایای مستمر شاغلین و سایر حقوق بگیران دستگاههای اجرایی هر ساله پس از پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور با تصویب هیات وزیران خواهد بود، بنابراین اعتراض تجدیدنظر خواه نسبت به سالهای بعد از 1386 وارد و نسبت به سال 1386 غیروارد تشخیص می‌گردد . با این وصف با استناد به ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب 1392 دادنامه معترض‌عنه را نسبت به سالهای بعد از 86 نقض و حکم به رد شکایت تجدیدنظرخوانده و نسبت به سال 1386 ضمن تایید دادنامه قرار رد تجدیدنظرخواهی صادر می‌گردد . این رای قطعی است . هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1397/9/6 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است . رای هیات عمومی اولا : نظر به اینکه آراء شعبه 50 بدوی دیوان عدالت اداری که در شعبه 14 تجدیدنظر عینا تایید شده برخورداری از حکم بند 2 بخشنامه شماره 100 / 4848 1386/1/20 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور برای سالهای 1386 و به بعد مورد حکم قرار گرفته ولی شعبه 10 تجدیدنظر در رای شماره 9609970956000373 1387/10/15 مفاد بند 2 بخشنامه مذکور را فقط برای سال 1386 قابل اعمال و اجرا دانسته در این حد تعارض در آراء محرز است . ثانیا : به تصریح صدر بخشنامه شماره 100 / 4848 1386/1/20 سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور، بخشنامه ناظر به تعیین‌تکلیف نیروهای شاغل موضوع تصویب‌نامه شماره 84515 / ت34613ه 1384/2/15 هیات وزیران، صرفا در سال 1386 است و حکومتی نسبت به سالهای پس از آن ندارد، بنابراین دادنامه شماره 373 1396/2/12 شعبه دهم تجدیدنظر که قائل به تفکیک شده و بند 2 بخشنامه موصوف را صرفا در سال 1386 قابل اجراء تشخیص داده و نسبت به سالهای پس از سال 1386 حکم به رد شکایت صادر کرده است، صحیح و موافق مقررات تشخیص شد . این رای به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است . رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری محمدکاظم بهرامی