رای شماره 2402047 هیئت تخصصی بیمه کار تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری با موضوع: رد شکایت ابطال بند 61 بخشنامه شماره 20 امور فنی بیمه شدگان تامین اجتماعی

هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی * شماره پرونده: ه ت/ 0300211 شماره دادنامه سیلور: 140431390002402047 تاریخ :1404/09/19 * شاکی : مریم ولی پور فرزند حیدر * طرف شکایت: سازمان تامین اجتماعی * موضوع شکایت و خواسته: ابطال بند 61 بخشنامه شماره 20 امور فنی بیمه شدگان تامین اجتماعی * شاکی دادخواستی به طرفیت سازمان تامین اجتماعی به خواسته ابطال بند 61 بخشنامه شماره 20 امور فنی بیمه شدگان تامین اجتماعی به دیوان عدالت اداری تقدیم کرده که به هیئت عمومی ارجاع شده است متن مقرره مورد شکایت به قرار زیر می‌باشد: افراد شاغل در کارهای (مدت معین) که کارگاه محل اشتغال صرفا در دوره خاص دایر می‌باشد (مدارس غیر انتفاعی، مهدکودک‌های آموزش و پرورش و....) چنانچه در اثنای دوره فعالیت کارگاه بیکار گردند با حفظ سایر شرایط قانونی محق به دریافت مقرری بیمه بیکاری خواهند بود. *دلایل شاکی برای ابطال مقرره مورد شکایت: با توجه به اینکه دایره شمول قانون بیمه بیکاری مصوب 1369 و مصادیق بیمه بیکاری و استثناعات آن را قانون مشخص نمود. و مطابق مواد 2و3و4 قانون بیمه بیکاری غیر اداری و تشخیص آن تبین گردیده و مطابق ماده 25 قانون کار قراردادهای کار موقت یا برای انجام کار معین قابل فتح به تنهایی از ناحیه هیچ یک از کارفرما و کارگر نموده بنابراین به لحاظ خارج از حدود اختیار بودن مقام وضع بخشنامه و مغایر مواد قانونی استنادی فوق الاشعار تقاضای ابطال آن را دارد. * در پاسخ به شکایت مذکور، مدیرکل حقوقی سازمان تامین اجتماعی به موجب لایحه شماره 81059 1403/12/25 به‌طور خلاصه توضیح داده است که: شاکیه محترم اظهار داشته با عنوان شغلی آموزگار در دبستان غیر دولتی دخترانه ترنم دانش شهرستان آبیک از 1395/7/1 لغایت 1403/2/30 مشغول فعالیت بوده که در تاریخ 1403/2/30 به دلیل تعطیلی واحد آموزش بیکار گردید. و اداره کل استان قزوین به استناد بند61 بخشنامه شماره 20 امور فنی بیمه شدگان با درخواست برقراری مقرری بیمه بیکاری وی موافقت ننموده که در پاسخ به دادخواست مطروحه دفاع این سازمان به این شرح است که براساس مصوبه مورخ 1378/10/26 هیئت محترم وزیران و در اجرای ماده 2 قانون بیمه بیکاری و دادنامه 256 و 257 مورخ 1382/7/13 هیئت عمومی دیوان عدالت اداری و تفاهم‌نامه مورخ 1384/12/7 فیمابین سازمان تامین اجتماعی و وزارت تعاون کار و رفاه اجتماعی که به موجب آراء 164 مورخ 1387/3/20 و 8 مورخ 1383/1/16 هیئت عمومی نیز تایید گردید. در کارهای فصلی شمول بیمه بیکاری و مقرری مربوط صرفا به اشخاص تعلق می‌گیرد که در فصل بصورت غیر ارادی بیکار شوند و بیکاری ناشی از پایان کارهای فصل منصرف از تعریف ماده 2 قانون مرقوم بوده و شمول برقراری بیمه بیکاری نمی‌گردد. بنابراین بخشنامه مورد شکایت در انطباق کامل با مواد 2 قانون بیمه بیکاری و 25 قانون کار و دادنامه‌های استنادی فوق الذکر هیئت عمومی دیوان عدالت اداری بوده و قابل ابطال نمی‌باشد لذا تقاضای رد شکایت شاکیه مورد استدعاست. رای هیئت تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری با عنایت به تعریف مندرج در ماده 2 قانون بیمه بیکاری که تصریح دارد «بیکار، بیمه شده‌ای است که بدون میل و اراده بیکارشده و آماده بکار باشد» و باعنایت به ماده 21 قانون کار و مدلول دادنامه‌های شماره 238 مورخ1378/5/16 و شماره 97 مورخ 1382/3/4 هیئت عمومی دیوان متضمن قطع رابطه استخدامی کارگر با کارفرما به واسطه انقضاء مدت کار و اینکه تنظیم قرارداد کار و تعیین شرایط آن از جمله مدت قرارداد مبتنی بر توافق و تراضی طرفین است و بیکاری کارگر بلحاظ خاتمه مدت قرارداد کار از مصادیق اخراج بدون میل و اراده کارگر محسوب نمی‌شود تا مورد از مصادیق ماده 2 قانون بیمه بیکاری مصوب 1369 تلقی گردد. بنابراین مقرره مورد شکایت در راستای حکم مقنن به شرح یاد شده و همچنین دادنامه شماره 256 257 مورخ 1382/7/13 و همچنین رای وحدت رویه شماره 8 مورخ 1383/1/16 هیئت عمومی دیوان عدالت اداری بوده و مغایرتی با قانون ندارد در نتیجه و مستندا به بند «ب» ماده 84 دیوان عدالت اداری با آخرین اصلاحات و الحاقات بعدی مصوب سال 1402 رای به رد شکایت صادر می‌شود؛ این رای ظرف بیست روز از تاریخ صدور، از سوی رییس یا ده نفر از قضات دیوان عدالت اداری قابل اعتراض است. بر اساس ماده 93 قانون یاد شده آرای هیئت‌های تخصصی و هیئت عمومی در ابطال و عدم ابطال مصوبات موضوع بند (1) ماده (12) این قانون، در رسیدگی و تصمیم‌گیری مراجع قضایی و اداری، معتبر و ملاک عمل است رئیس هیات تخصصی کار، بیمه و تامین اجتماعی دیوان عدالت اداری محمدجواد انصاری