رای شماره 2310 هیات عمومی دیوان عدالت اداری با موضوع فوق العاده خاص پرداختی به کارکنان پیمانی شرکت‌های دولتی موضوع بند(ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه مصوب سال 1389، اگر به صورت مستمر پرداخت شود، جزء مزایای مستمر ومشمول کسر حق بیمه محسوب نمی‌شود

شماره 0001036 – 29/8/1400 بسمه تعالی جناب آقای اکبرپور رئیس هیات مدیره و مدیرعامل محترم روزنامه رسمی جمهوری اسلامی ایران یک نسخه از رای هیات عمومی دیوان عدالت اداری به شماره دادنامه 140009970905812310 مورخ 4/8/1400 با موضوع «فوق العاده خاص پرداختی به کارکنان پیمانی شرکتهای دولتی موضوع بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب 1389 حتی اگر به صورت مستمر پرداخت شود، جزء مزایای مستمر و مشمول کسر حق بیمه محسوب نمی‌شود » جهت درج در روزنامه رسمی به پیوست ارسال می‌گردد . مدیرکل هیات عمومی و هیاتهای تخصصی دیوان عدالت اداری – یدالله اسمعیلی فرد تاریخ دادنامه : 1400/8/4 شماره دادنامه : 2310 شماره پرونده : 0001036 مرجع رسیدگی : هیات عمومی دیوان عدالت اداری اعلام‌کننده تعارض : خانم بهنوش حسنی خواه موضوع : اعلام تعارض در آراء صادر شده از شعب دیوان عدالت اداری گردش کار: درخصوص دادخواست اشخاص با موضوع خواسته کسر حق بیمه از فوق‌العاده خاص پرداختی توسط شرکت عمران شهر جدید بهارستان و درج آن در سوابق بیمه‌ای، شعب دیوان عدالت اداری آراء متفاوتی صادر کرده‌اند . گردش کار پرونده‌ها و مشروح آراء به قرار زیر است : الف: شعبه 54 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9809980903601486 با موضوع دادخواست آقای سیدمحمد بارودکو به طرفیت 1 شرکت عمران شهر جدید بهارستان 2 سازمان تامین اجتماعی استان اصفهان و به خواسته الزام طرف اول شکایت به کسر حق بیمه فوق‌العاده خاص و پرداخت آن به سازمان تامین اجتماعی از تاریخ 1397/2/1 به بعد و الزام طرف دوم شکایت به دریافت آن و احتساب در سوابق بیمه‌ای به موجب دادنامه شماره 9909970903601011 1399/3/10 به شرح زیر چنین رایی صادر کرده است : با توجه به اینکه مطابق ماده 30 قانون تامین اجتماعی ناظر به بند 5 ماده 2 همان قانون کارفرمایان مکلفند از کلیه وجوه و مزایای مستمر کارکنان حق بیمه مقرر را کسر و به اضافه سهم خود به سازمان تامین اجتماعی پرداخت نمایند و به موجب مواد 36 و 39 قانون اخیر سارمان تامین اجتماعی مکلف به دریافت حق بیمه مزبور و احتساب در سوابق بیمه‌ای نیروهای شاغل می‌باشد علیهذا بنا به مراتب فوق عدم کسر حق بیمه از فوق‌العاده خاص شرکتهای دولتی از اردیبهشت ماه 1397 فاقد وجاهت قانونی بوده لذا بر این اساس خواسته شاکی را وارد تشخیص به استناد مواد 10، 11، 58 و 60 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم بر ورود شکایت صادر و اعلام می‌گردد . رای صادره ظرف مهلت بیست روز از تاریخ ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . رای مذکور به موجب رای شماره 9909970956202333 1399/9/1 در شعبه 16 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید شده است . ب: شعبه 66 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9809980901601764 با موضوع دادخواست آقای محسن جمشیدی به طرفیت سازمان تامین اجتماعی اصفهان و به خواسته الزام شرکت عمران شهر جدید بهارستان به کسر حق بیمه فوق‌العاده خاص و پرداخت آن به صندوق تامین اجتماعی از 1397/2/1 به بعد و استمرار آن و الزام تامین اجتماعی به اعمال ثبت و احتساب در سوابق بیمه‌ای به موجب دادنامه شماره 9909970901600361 1399/2/15 به شرح زیر چنین رایی صادر کرده است : با عنایت به مفاد دادخواست خواهان نظر به مدارک ابرازی و با مطالعه لوایح دفاعیه طرفهای شکایت به موجب مدارک ابرازی فوق‌العاده خاص به‌طور مستمر پرداخت می‌شده لکن علی رغم تکلیف مقرر در بند 5 ماده 2 و مواد 30 و 36 قانون تامین اجتماعی اقدامی در جهت کسر حق بیمه و ارسال آن به سازمان توسط کارفرما و به تبع آن احتساب آن در سابقه صورت نگرفته لذا شعبه شکایت را موجه به استناد مقررات فوق و مواد 10 و 11 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت و الزام به اجابت خواسته صادر و اعلام می‌گردد . رای صادره ظرف 20 روز پس از ابلاغ قابل اعتراض در شعب تجدیدنظر دیوان می‌باشد . رای مذکور به موجب رای شماره 9909970956702663 1399/7/27 شعبه 18 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید شده است . ج: شعبه 49 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9809980903501952 با موضوع دادخواست آقای نادر شفیعی به طرفیت شرکت عمران شهر جدید پردیس اداره کل تامین اجتماعی اصفهان و به خواسته الزام طرف اول شکایت به کسر حق بیمه فوق‌العاده خاص و پرداخت آن به صندوق تامین اجتماعی از تاریخ 1397/2/1 به بعد و استمرار آن و همچنین الزام سازمان تامین اجتماعی به احتساب آن در سنوات بیمه‌ای به موجب دادنامه شماره 9909970903500944 1399/4/9 به شرح زیر چنین رایی صادر کرده است : نظر به اینکه مطابق با تصریح مقرر در ماده 76 قانون مدیریت خدمات کشوری فوق‌العاده‌های مستمر احصا گردیده و صرفا فوق‌العاده‌های مقرر در بندهای 2، 3 و 5 ماده 68 قانون مدیریت خدمات کشوری جزء فوق‌العاده‌های مستمر تلقی شده است و در مانحن فیه فوق‌العاده مورد نظر شاکی یعنی فوق‌العاده خاص مشمول موارد مورد نظر نمی‌گردد . لذا فوق‌العاده خاص به دلیل غیرمستمر بودن مشمول کسر حق بیمه قرار نمی‌گیرد و اجابت قانونی خواسته شاکی امکان‌پذیر نبوده مستند به مواد 10 و 17 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد . این رای وفق ماده 65 قانون دیوان، ظرف مدت بیست روز قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . رای مذکور به موجب رای شماره 9909970956802110 1399/9/4 در شعبه 19 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید شده است . د: شعبه 48 بدوی دیوان عدالت اداری در رسیدگی به پرونده شماره 9809980904403390 با موضوع دادخواست آقای مجید مرادی به طرفیت 1 شرکت عمران شهر جدید بهارستان 2 اداره کل تامین اجتماعی استان اصفهان و به خواسته کسر حق بیمه از فوق‌العاده خاص و پرداخت آن توسط خوانده اول و پذیرش آن توسط خوانده دوم و درج در سوابق بیمه‌ای به موجب دادنامه شماره 9909970904401332 1399/4/7 به شرح زیر چنین رایی صادر کرده است : در خصوص دادخواست شاکی به طرفیت خواندگان به خواسته کسر حق بیمه از فوق‌العاده خاص و پرداخت آن توسط خوانده اول و پذیرش آن توسط خوانده دوم و درج در سوابق بیمه‌ای، از توجه به رونوشت مدارک شاکی، لوایح دفاعیه خواندگان، اینکه وفق قسمت (ض) از بند 24 حکم کارگزینی شاکی و فوق‌العاده خاص شرکت‌های دولتی جزو حقوق و مزایای پرداختی به شاکی می‌باشد که به‌طور مستمر به شاکی در حال پرداخت است، به استناد بند 5 ماده 2 و ماده 36 قانون تامین اجتماعی دعوای شاکی را وارد دانسته و به استناد مواد 10 و 65 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری حکم به ورود شکایت صادر و اعلام می‌نماید . رای صادره ظرف 20 روز از ابلاغ قابل تجدیدنظرخواهی در شعب تجدیدنظر دیوان عدالت اداری می‌باشد . در اثر تجدیدنظرخواهی از رای مذکور، شعبه 14 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری به موجب دادنامه شماره 9909970955502019 1399/8/18 با استدلال زیر ضمن نقض چنین رایی صادر کرده است : هر چند مبنای پرداخت فوق‌العاده خاص به شاکی به عنوان احدی از کارکنان شرکتهای دولتی بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجم توسعه می‌باشد لیکن با توجه به اینکه قانون‌گذار با لحاظ قانون مدیریت خدمات کشوری که فوق‌العاده‌های مستمر در آن احصاء و ذکر شده، نسبت به وضع قانون برنامه پنجم توسعه اقام نموده و نظر به اینکه دلیل و مدرک متقنی که مبین مستمر محسوب نمودن فوق‌العاده خاص از سوی قانون‌گذار باشد، ابراز نشده و صرف تعیین و اجازه پرداخت فوق‌العاده خاص از جانب قانون‌گذار نمی‌توان آن را به عنوان مستمر منظور نظر قانون‌گذار در نظر گرفت لذا تجدیدنظرخواهی موجه تشخیص به استناد ماده 71 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری ضمن نقض دادنامه تجدیدنظر خواسته حکم به رد شکایت شاکی صادر و اعلام می‌گردد . رای اصداری قطعی است . هیات عمومی دیوان عدالت اداری در تاریخ 1400/8/4 با حضور رئیس و معاونین دیوان عدالت اداری و روسا و مستشاران و دادرسان شعب دیوان تشکیل شد و پس از بحث و بررسی با اکثریت آراء به شرح زیر به صدور رای مبادرت کرده است . رای هیات عمومی الف تعارض در آراء محرز است . ب اولا: بر اساس بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1389: «هرگونه پرداخت خارج از مقررات فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری ممنوع است، مگر در مورد فوق‌العاده خاص شرکتهای دولتی و بانکها و بیمه‌های مشمول ماده 4 و قسمت اخیر ماده 5 قانون مدیریت خدمات کشوری که طبق دستورالعمل مصوب کارگروهی مرکب از معاونت، معاونت توسعه مدیریت و سرمایه انسانی رئیس‌جمهور و بالاترین مقام دستگاه متقاضی، اقدام می‌شود» و با توجه به به عبارت «هرگونه پرداخت خارج از مقررات فصل دهم قانون مدیریت خدمات کشوری ممنوع است» در صدر این بند، حکم قانون‌گذار صرفا ناظر بر مشمولین قانون مدیریت خدمات کشوری بوده و منصرف از مشمولین قانون تامین اجتماعی است و عبارات پایانی بند مذکور نیز صرفا پرداخت فوق‌العاده خاص توسط شرکتهای دولتی را تجویز کرده و هیچ‌گونه دلالتی بر مستمر بودن فوق‌العاده مذکور ندارد . ثانیا: بر اساس ماده 101 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386: «کلیه کارمندان پیمانی دستگاه‌های اجرایی از لحاظ برخورداری از مزایای تامین اجتماعی نظیر بازنشستگی، از کارافتادگی، فوت، بیکاری و درمان با رعایت این قانون مشمول قانون تامین اجتماعی می‌باشند .. » و مطابق تبصره ماده 106 قانون مذکور: «کارمندان دستگاه‌های اجرایی مشمول این قانون که از نظر بیمه و بازنشستگی تابع مقررات صندوق تامین اجتماعی هستند و قبل از تصویب این قانون از مزایای غیرمستمر آنان کسور بازنشستگی برداشت شده است، می‌توانند کسور مربوطه اعم از سهم کارمند و کارفرما را یکجا از صندوق تامین اجتماعی دریافت نمایند و یا حسب تقاضا مطابق مقررات مربوط، به نسبت سالهای پرداخت کسور، قابل احتساب در حقوق بازنشستگی آنان خواهد بود .. » بنابراین بر مبنای موازین قانونی فوق‌الذکر، کارمندان مزبور مشمول مقررات قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386 بوده و صرفا مشترک صندوق بازنشستگی تامین اجتماعی هستند . ثالثا: بر اساس تبصره ماده 76 قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386: «سقف حقوق ثابت و فوق‌العاده‌های مستمر نباید از 7 برابر حداقل حقوق ثابت و فوق‌العاده مستمر تجاوز کند . فوق‌العاده‌های مذکور در بندهای 2، 3 و 5 ماده 68 فوق‌العاده مستمر تلقی می‌گردند» و به موجب ماده 106 قانون مذکور: «مبنای محاسبه کسور بازنشستگی و برای محاسبه حقوق بازنشستگی کارمندان مشمول این قانون حقوق ثابت به اضافه فوق‌العاده مستمر و فوق‌العاده بند 10 ماده 68 این قانون می‌باشد . » بنا به مراتب فوق، فوق‌العاده خاص پرداختی به کارکنان پیمانی شرکتهای دولتی موضوع بند (ح) ماده 50 قانون برنامه پنجساله پنجم توسعه جمهوری اسلامی ایران مصوب سال 1389 حتی اگر به صورت مستمر پرداخت شود، با توجه به مواد فوق‌الاشاره از قانون مدیریت خدمات کشوری مصوب سال 1386 جزء مزایای مستمر و مشمول کسر حق بیمه محسوب نمی‌شود و در نتیجه رای شماره 9909970903500944 1399/4/9 شعبه 49 بدوی دیوان عدالت اداری که به موجب رای شماره 9909970956802110 1399/9/4 شعبه 19 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری تایید گردیده و همچنین رای شماره 9909970955502019 1399/8/18 شعبه 14 تجدیدنظر دیوان عدالت اداری که بر رد شکایت اصدار یافته‌اند، در همین حد صحیح و منطبق با موازین قانونی هستند . این رای به استناد بند 2 ماده 12 و ماده 89 قانون تشکیلات و آیین دادرسی دیوان عدالت اداری مصوب سال 1392 برای شعب دیوان عدالت اداری و سایر مراجع اداری مربوط در موارد مشابه لازم‌الاتباع است . رئیس هیات عمومی دیوان عدالت اداری حکمتعلی مظفری