نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه در مورد تغییر دادخواست الزام زوج به طلاق به درخواست طلاق توافقی و صدور گواهی عدم امکان سازش، نحوه اجرای گواهی مذکور و نحوه ارجاع به مرکز مشاوره و یا در صورت نیاز به داوری

438 شماره پرونده 1548 9/16 93 سوال زوجه به استناد بند یک تبصره ماده 1130 قانون مدنی دادخواست الزام زوج به طلاق به دلیل عسر و حرج تقدیم کرده است. زوج جریان دادرسی بدون قبول دلایل ارائه شده از ناحیه زوجه با خواسته مشارالیها موافقت می‌کند و در نهایت طرفین درخواست طلاق توافقی و صدور گواهی عدم امکان سازش به استناد ماده 26 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/1 می‌نمایند، مستدعی است در فرض مذکور بفرمائید. 1 آیا می‌شود خواسته را به شرح مذکور تغییر داد یا خیر؟ 2 در صورت مثبت بودن پاسخ آیا باید به استناد ماده 25 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/1 طرفین را جهت سازش به مرکز مشاوره فرستاد یا چون در ابتداء خواسته «الزام زوج به طلاق» به جهت عسر و حرج بوده به استناد ماده 27 قانون مذکور باید موضوع به داوری ارجاع شود؟ 3 چنانچه پس از صدور گواهی عدم امکان سازش و قطعیت آن زوج منصرف شود با توجه به اینکه در ابتداء زوجه خواهان طلاق بوده است، می‌شود گواهی مذکور را اجرا کرد؟ نظریه شماره 7/94/988 1394/4/21 نظریه مشورتی اداره کل حقوقی قوه قضائیه 1 اگر طرفین در حین رسیدگی نخستین نسبت به طلاق توافق نمایند، با عنایت به ماده 8 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، دادگاه بدوی به طلاق توافقی رسیدگی و رای صادر مینماید. 2 با توجه به اطلاق ماده 25 قانون حمایت خانواده مصوب 1391/12/1، ارجاع طرفین به مرکز مشاوره خانواده فرض سوال را نیز شامل می‌شود. 3 هر گاه پس از صدور گواهی عدم امکان سازش، زوج از توافق خود منصرف شود و به همین لحاظ متعاقبا از اجرای گواهی مزبور استنکاف ورزد، چنانچه زوجه بنا بر اعلام دادگاه صادرکننده گواهی عدم امکان سازش و یا به موجب سند رسمی، در اجرای صیغه طلاق وکالت بلاعزل داشته باشد، مستندا به ماده 36 قانون حمایت خانواده مصوب 1391، عدم حضور زوج مانع اجرای صیغه طلاق و ثبت آن نیست.