نظر مشورتي 7/1403/1094 مورخ 1404/02/20 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

استعلام : به موجب ماده 42 اصلاحي قانون مبارزه با مواد مخدر، به قوه قضاييه اجازه داده شده بخشي از محكومان مواد مخدر يا روانگردان‌هاي صنعتي غير دارويي را به جاي زندان در اردوگاه‌هاي خاص (با شرايط سخت يا عادي) نگهداري نمايد و در تبصره 2 همان ماده مقرر نموده، دادگاه‌ها مي‌توانند به جاي كيفر حبس، كيفر توقف در اردوگاه‌ها را براي محكومين معين نمايند. با توجه به حكم مقرر در تبصره مرقوم، آيا محكومين جرايم مواد مخدر، كه به موجب قانون و به حكم دادگاه، به تحمل حبس محكوم شده‌اند را مي‌توان به اردوگاه‌هاي موضوع ماده معرفي كرد يا اينكه لزوماً بايد از سوي دادگاه‌ها، حكم به توقف در اردوگاه براي اين دسته از محكومين صادر شود تا بتوان آنها را براي نگهداري در اردوگاه معرفي نمود؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : اولاً، مطابق تصريح تبصره 2 ماده 42 قانون مبارزه با مواد مخدر و ماده 5 آيين‌نامه اجرايي اردوگاه‌هاي خاص نگهداري محكومان مواد مخدر و روان‌گردان مصوب 17/2/1391 ستاد مبارزه با مواد مخدر، دادگاه مي‌تواند به جاي كيفر حبس، كيفر توقف در اردوگاه را براي محكومان جرايم مرتبط با مواد مخدر و روان‌گردان تعيين كند. ثانياً، حكم موضوع تبصره 2 ماده 42 الحاقي به قانون مبارزه با مواد مخدر مانع از آن نيست كه با رعايت آيين‌نامه سازمان زندان‌ها و اقدامات تأميني و تربيتي كشور و با استناد به متن ماده 42 اين قانون بخشي از محكومان به حبس در جرايم مواد مخدر و روان‌گردان به جاي زندان در اردوگاه‌هاي خاص (با شرايط سخت و عادي) نگهداري شوند.