« بازگشت به فهرست
قانون اجازه مبادله عهدنامه مودت منعقده بين دولتين ايران و حجاز و نجد و ملحقات
متندار
تاریخ تصویب: 1308/10/19
مرجع تصویب: مجلس شوراي ملي
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | ندارد |
|---|
| نوع قانون | قانون |
|---|
| تاريخ اجرا | 0000/00/00 |
|---|
| مرجع ابلاغ | نخست وزير |
|---|
| مرجع تصويب | مجلس شوراي ملي |
|---|
| آخرین وضعیت | معتبر |
|---|
| تاريخ تصويب | 1308/10/19 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | 1308/11/20 |
|---|
| شماره ابلاغ | 9252 |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | 1308/11/24 |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | 365 |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
قانون اجازه مبادله عهدنامه مودت منعقده بين دولتين ايران و حجاز و نجد و ملحقات كه در نوزدهم دي ماه و دوازدهم بهمن ماه 1308 بصحه ملوكانه و تصويب مجلس شوراي ملي رسيده است. مصوب 1308,10,19 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
مجلس شوراي ملي عهدنامه مودت را كه مشتمل بر 5 ماده و در تاريخ دوم شهريور ماه 1308 بين دولتين ايران و حجاز و نجد و ملحقاتآن امضا شده تصويب و اجازه مبادله نسخ صحه شده آنرا بدولت ميدهد.
اين قانون كه مشتمل بر يك ماده و متن عهدنامه ضميمه است در جلسه نوزدهم دي ماه يك هزار و سيصد و هشت شمسي به تصويب مجلس شورايملي رسيد.
رييس مجلس شوراي ملي - دادگر
عهدنامه مودت بين مملكت ايران و مملكت حجاز و نجد و ملحقات آن اعليحضرت همايون شاهنشاه ايران از يكطرف اعليحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن از طرف ديكر[ديگر] نظر باينكه بتاسيس روابط وداديه بين مملكتين و تشييد مباني آن مايل ميباشند ومعتقدند كه ايجاد مناسبات مذكوره موجب پيشرفت و باعث رفاه و آسايش ملتين است بانعقاد عهدنامه مودت تصميم نموده و براي اين مقصوداختيارداران خود را معين نمودند. اعليحضرت همايون شاهنشاه ايران جناب اشرف حاج مهديقليخان هدايت رئيسالوزراء اعليحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن شيخ عبدالله الفضل و شيخ محمد عبدالرواف اختيارداران فوق پس از ارائه اعتبارنامه هاي خود كه مطابق قاعده بود در موارد ذيل موافقت حاصل نمودند:
ماده اول
بين مملكت شاهنشاهي ايران و مملكت حجاز و نجد و ملحقات آن و بين اتباع دولتين صلح خللناپذير و دوستي صميمانه دائمي برقرار خواهدبود و طرفين معظمين متعاهدين تمام مساعي خود را در ادامه و استحكام روابط مزبور مبذول خواهند داشت.
ماده دوم
نظر باينكه طرفين معظمين متعاهدين مايل هستند و حق دارند كه وزراي مختار و قنسول هاي خود را به ممالك يكديگر اعزام نمايند لهذا موافقت نمودند كه با نمايندكان[نمايندگان] هر يك از طرفين متعاهدين در مملكت طرف متعاهد ديكر[ديگر] بشرط معامله متقابله بر طبق قواعد و مرسوم حقوقعمومي بينالمللي رفتار نمايند.
ماده سوم
هر يك از طرفين معظمين متعاهدين متعهد ميشوند كه اتباع طرف متعاهد ديگر را در مملكت خود از جميع حقوق و مزايائيكه اتباعدولت كاملهالوداد از آن بهرهمند ميگردند برخوردار سازند حكومت اعليحضرت پادشاه حجاز و نجد و ملحقات آن متعهد ميگردد كه نسبت به حجاجايراني از هر حيث مثل ساير حجاجيكه به بيتاللهالحرام ميروند معامله و رفتار نموده و اجازه ندهند كه نسبت بحجاج ايراني در اداء مناسك حج وفرايض ديني آنها هيچ كونه[هيچ گونه] مشكلاتي ايجاد شود و نيز تعهد مينمايند كه وسائل امنيت و آسايش و اطمينان آن ها را فراهم نمايند.
ماده چهارم
طرفين معظمين متعاهدين مايل هستند كه در موقع مناسب به تكميل مذاكرات و عقد قراردادهاي سياسي و تجاري و اقتصادي و غيرهاقدام نمايند.
ماده پنجم
اين عهدنامه در چهار نسخه بعربي و فارسي بامضا رسيده و متن فارسي و عربي هر دو داراي رسميت و اعتبار واحد خواهد بود. طهران بتاريخ 2 شهريور 1308 - مطابق 18 ربيعالاول 1348
محل امضاء مهديقلي محل امضاء عبدالله الفضل محل امضاء محمد عبدالرواف
اجازه مبادله عهدنامه مودت منعقده بين دولتين ايران و حجاز و نجد و ملحقات به شرح فوق در جلسه 19 دي ماه 1308 شمسي داده شده است.
رييس مجلس شوراي ملي - دادگر