قانون تربیت بهداشت کار دهان و دندان بمنظور گسترش خدمات درمانی وبهداشتی درروستاها

حداقل مدارک تحصیلی لازم برای داوطلبین دیپلم متوسطه می‌باشد.

برای نقاط محروم هر استان متناسب با جمعیت و وسعت جغرافیائی و درجه محرومیت سهمیه‌ای تعیین می‌شود.

داوطلبین از بین واجدین شرایط محلی با در نظر گرفتن سهمیه استانی بعد از گذرانیدن امتحان انتخاب خواهند شد و پس از استخدام در‌حوزه خود مشغول خدمت می‌شوند.

ضوابط آموزشی مشترکا توسط وزارتخانه‌های بهداری و آموزش عالی تهیه و مدرک تحصیلی افراد مذکور فوق دیپلم فنی خواهد بود.

پنج سال اولیه بعد از فراغت از تحصیل افراد مذکور منحصرا در اختیار وزارت بهداری بوده و وزارتخانه مزبور مکلف به استخدام مشارالیهم در نقاط محروم و کمتر از ده هزار نفر به تفصیل آئیننامه خواهد بود.

این‌گونه افراد به هیچ عنوان حق اشتغال بطور آزاد در امور دندان‌پزشکی و حرف وابسته را ندارند.

وزارت بهداری مکلف است ظرف مدت سه ماه از تاریخ تصویب این ماده واحده آئین‌نامه‌های لازم را تهیه و به مورد اجراء گذارد.

افراد مذکور در این قانون می‌توانند پس از انجام 6 سال خدمت در روستاهای موضوع این قانون در آزمون اختصاصی مربوطه که همه ساله توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی برگزار خواهد شد شرکت نموده و به تحصیل در رشته دکترای دندان‌پزشکی ادامه دهند، افراد مذکور جهت شرکت در آزمون مربوطه مادامی که در روستاها خدمت می‌کنند از نظر تعداد دفعات محدودیتی نخواهند داشت. هزینه‌های مورد نیاز‌برگزاری آزمون‌های اختصاصی اشاره شده در این تبصره از محل وجوهی که به عنوان حق ثبت نام در آزمون توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی از داوطلبان مذکور در این تبصره اخذ می‌گردد تامین خواهد شد.

افراد مذکور در این قانون در صورتی که نخواهند در رشته دندان‌پزشکی ادامه خدمت یا تحصیل دهند می‌توانند در رشته ناپیوسته کارشناسی بهداشت عمومی طبق ضوابط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ادامه تحصیل دهند.

وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می‌تواند از افراد مذکور در این قانون به شرط این که شش سال خدمت خود را در روستاها گذرانده باشند و هیچ یک از مراکز بهداشتی، درمانی، روستائی آن شهرستان فاقد بهداشتکار دهان و دندان یا دندانپزشک نباشد در مراکز بهداشتی درمانی شهری مورد نیاز استفاده کند.