مقررات وزير عدليه راجع به مجازات محكوم مريض

نظر به بند اول از ماده ۴۸۴ اصول محاكمات جزائي مقرر ميدارد:

هرگاه كسي كه محكوم به حبس شده است مريض بوده و مرض او مانع از اجراء مجازات باشد اجرا و حكم تا موقعي كه منافي با مرض مي‌باشد به تعويق مي‌افتد.

هرگاه محكوم مريض بخواهد در حال آزادي معالجه نمايد بايد كفيل دهد و يا وجه‌الضمانه نقدا در صندوق عدليه توديع كند در اين صورت تا موقعي كه اجراء حكم منافي با مرض نباشد ازاد خواهد بود اگر چه در موقع محكوميت در حال توقيف بوده باشد.

تعيين مدت كفالت و ميزان وجه‌الكفاله و يا وجه‌الضمانه به نظر مدعي‌العموم بدايت است.

هرگاه محكوم مريض نتواند كفيل و يا وجه‌الضمانه بدهد در صورتيكه قبلا توقيف شده باشد در حال توقيف باقي و اگر آزاد باشد توقيف گشته و معالجه او در توقيف گاه بعمل خواهد آمد ولي مدعي‌العموم ميتواند در صورت اقتضا محكوم را آزاد گذاشته و يا مستخلص نمايد در اين صورت محكوم بايد تا موقع اجراء حكم تحت نظر پليس قرار گيرد.

داور مهر وزارت عدليه اعظم