« بازگشت به فهرست
نظر مشورتي 7/1401/710 مورخ 1401/10/12 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص عدم نياز به ابلاغ واقعي يا اخذ تضمين در مورد اجراييههاي صادره موضوع ماده 23 (اصلاحي 1397) قانون صدور چك مصوب 1355
متندار
تاریخ تصویب: 1401/10/12
مرجع تصویب: اداره کل حقوقی قوه قضائیه
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | — |
|---|
| نوع قانون | رأی/نظر |
|---|
| تاريخ اجرا | — |
|---|
| مرجع ابلاغ | — |
|---|
| مرجع تصويب | — |
|---|
| آخرین وضعیت | — |
|---|
| تاريخ تصويب | 1401/10/12 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | — |
|---|
| شماره ابلاغ | — |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | — |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | — |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
استعلام : آيا ضمانت مقرر در تبصره 2 ماده 306 قانون آيين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 1379 به درخواست صدور اجراييه چك موضوع ماده 23 قانون صدور چك (اصلاحي 1397) هم تسري دارد؟ آيا در مورد اين درخواست هم بايد ضمانت موضوع تبصره 2 ماده 306 قانون صدرالذكر اخذ شود؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : نظر به اينكه ابلاغ واقعي دادنامه يا اجراييه و اخذ تضمين موضوع تبصره 2 ماده 306 قانون آيين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 1379 ناظر بر احكام غيابي دادگاههاست و در ماده 23 (اصلاحي 1397) قانون صدور چك رعايت اين مقرره در مورد اجراييه چك پيشبيني نشده است، لذا اجراييههاي صادره موضوع ماده 23 قانون يادشده، بدون نياز به ابلاغ واقعي آن يا اخذ تضمين از دارنده چك قابل اجراء، وصول و استيفا است.