نظر مشورتي 7/93/399 مورخ 1393/02/24 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

اولاًـ در خصـوص «حضانت فرزند بالغ كمتر از هجده سال»، مستنداً به ماده 1210 قانون مدني و رأي وحدت رويه ديوان عالي كشور به شماره 30 مورخ 3/10/1364، با رسيدن طفل به سن بلوغ شرعي كه در پسر پانزده سال تمام قمري و در دختر نه سال تمام قمري است، موضوع حضانت (امر غير مالي) منتفي است و فرد بالغ (پس از بلوغ شرعي) مي تواند با هريك از والدين يا اجداد خود كه بخواهد، زندگي نمايد. ثانياً ـ در مورد «ملاقات فرزند بالغ كـمتر از هجـده سال»، با عنايت به منطوق ماده 45 قانون حمايت خانواده 1391، چنانچه مصلحت و غبطه كودك يا نوجوان ايجاب كند، صدور حكم ملاقات چنين فرزندي با هريك از والدين و تهيه الزامات آن توسط طرف ديگر بلااشكال است و احراز اين امر با دادگاه است.