قوانین — بایگانی محلی مرورگر آفلاین دادهٔ دریافت‌شده از qavanin.ir
« بازگشت به فهرست

راي شماره 1767677 هيات تخصصي كار، بيمه و تامين اجتماعي ديوان عدالت اداري با موضوع : رد شكايت ابطال مصوبه شماره 12750/ت23904 مورخ 1380/3/9

متن‌دار
تاریخ تصویب: 1402/07/12
مرجع تصویب: دیوان عدالت اداری
مشاهدهٔ اصل سند در qavanin.ir ↗

اطلاعات پایه

طبقه بندی
نوع قانونرأی/نظر
تاريخ اجرا
مرجع ابلاغ
مرجع تصويب
آخرین وضعیت
تاريخ تصويب1402/07/12
تاریخ ابلاغ
شماره ابلاغ
تاریخ انتشار
تاریخ سند تصويب
شماره سند تصویب
تاریخ روزنامه رسمي
شماره روزنامه رسمي

متن قانون

راهنمای رنگ‌بندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
هيات تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي * شماره پــرونـــده: هـ ت/ 0200033 * شماره دادنامه سيلور: 140231390001767677 تاريخ :1402/07/12 * شـاكــي: آقاي مرتضي آقا زاده * طرف شكايت: 1ـ سازمان تأمين اجتماعي 2ـ وزارت راه و شهرسازي 3ـ نهاد رياست جمهوري *مـوضـوع شكايت و خـواستـه: تقاضاي ابطال مصوبه شماره 12750 ت 23904 مورخ 1380/3/9 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ * شاكي دادخواستي به طرفيت شاكيان فوق به خواسته ابطال مصوبه فوق الاشعار به ديوان عدالت اداري تقديم كرده كه به هيأت عمومي ارجاع شده است متن مقرره مورد شكايت به قرار زير مي باشد: آيين نامه اجرايي قانون بيمه اجتماعي رانندگان حمل و نقل بار و مسافر بين شهري 1380/3/9 ـ 318 نقل از شماره 16402ـ 1380/4/5 روزنامه رسمي شماره 12750 ت 23904 هـ 1380/3/9 وزارت راه و ترابري ـ وزارت كشور ـ سازمان تأمين اجتماعي هيأت وزيران در جلسه مورخ 1380/3/9 بنا به پيشنهاد مشترك شماره 52/86982 مورخ 1379/9/21 وزارتخانه هاي راه و ترابري و كشور و سازمان تأمين اجتماعي و به استناد تبصره 6 ماده واحده قانون بيمه اجتماعي رانندگان حمل و نقل بار و مسافر بين شهري ـ مصوب 1379 ـ آيين نامه اجرايي قانون ياد شده را به شرح زير تصويب نمود: آيين نامه اجرايي قانون بيمه اجتماعي رانندگان حمل و نقل بار و مسافر بين شهري ........ ماده 8 ـ رانندگان مشمول قانون (به استثناي رانندگان موضوع ماده 3 اين آيين نامه) و شاغلان و بازنشستگان وزارتخانه ها و مؤسسات دولتي و وابسته به دولت و نيروهاي نظامي و انتظامي كه مشمول قانون خاص حمايتي هستند از شمول اين آيين نامه مستثني خواهند بود. *دلايل شاكي براي ابطال مقرره مورد شكايت: طبق ماده واحده قانون بيمه اجتماعي رانندگان مصوب 1379 مقرر گرديده است از تاريخ تصويب اين قانون كليه رانندگان وسايط نقليه و مسافر بين شهري و درون شهري مشمول قانون تأمين اجتماعي قرار گرفته و مكلف هستند حق بيمه مقرر در قانون تأمين اجتماعي را بر مبناي درآمد همه ساله طبق ماده 35 قانون تأمين اجتماعي حداقل سه ماهه به سازمان مزبور پرداخت نمايد و از مزاياي قانون تأمين اجتماعي برخوردار گردد. لذا به حكم قانون بيمه اجتماعي رانندگان، كليه رانندگان مشمول قانون تأمين اجتماعي قرار گرفته و عبارت معترض عنه كه رانندگان مشمول قانون را از شمول اين آئين نامه مستثني دانسته است درصدد تخفيف در حكم قانونگذار بوده و مغاير با قانون و خارج از حدود اختيارات مرجع تصويب كننده و موجب بطلان آن مي باشد. مغاير با قانون بيمه اجتماعي رانندگان مصوب 1379 مي باشد. * در پاسخ به شكايت مذكور، مدير كل حقوقي رياست جمهوري به موجب لايحه شماره 50945 مورخ 1402/3/16 به طور خلاصه توضيح داده است كه: قانون بيمه اجتماعي رانندگان حمل و نقل و بار و مسافر بين شهري به عنوان يك قانون خاص حمايتي درصدد تعميم و توسعه پوشش قانون تأمين اجتماعي برآمده و حكم مقرر در اين قانون حمايتي شامل آن دسته از افراد مي شود كه پيش از اين مشمول هيچ قانون حمايتي ديگري نبوده و نيستند و لذا چنانچه افراد از حمايت مقرر در قانون تأمين اجتماعي از پيش برخوردار بودند تسري و تعميم حكم مقرر درصدر ماده 1 قانون فوق الاشعار نيست به آنان خارج از فايده خواهد بود. سازمان تأمين اجتماعي نيز پاسخ مشابه داده و تلويحاً بيان داشت آئين نامه موضوع شكايت و مراد قانونگذار حمايت از رانندگاني است كه فاقد كارفرما بوده و مشمول نظام حمايتي خاصي نيستند. بنابراين عبارت رانندگان مشمول قانون تأمين اجتماعي مغايرتي با اصول موضوع شكايت شاكي ندارد. پرونده كلاسه 0200033 مبني بر «ابطال عبارت رانندگان مشمول قانون تأمين اجتماعي از ماده 8 آيين نامه اجرايي قانون بيمه اجتماعي رانندگان به شماره 12750/ ت 23904 هـ مورخ 1380/3/9 مصوب هيأت وزيران» در جلسه مورخ 1402/05/16 هيأت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي مورد رسيدگي قرار گرفت و اعضاء به اتفاق به شرح ذيل اقدام به صدور رأي نمودند: رأي هيأت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي اولاً، براساس بند (الف) ماده (4) قانون تأمين اجتماعي مقرر شده است افرادي كه به هر عنوان در مقابل دريافت مزد يا حقوق كار مي كنند مشمول قانون تأمين اجتماعي بوده و مطابق ماده 30 اين قانون كارفرمايان موظفند طبق مقررات قانوني حق بيمه كارگران را به سازمان پرداخت نمايند؛ لذا آن دسته از رانندگاني كه تحت هر عنوان داراي كارفرما بوده و حق بيمه آنها به سازمان تأمين اجتماعي پرداخت مي شود از شمول قانون بيمه اجتماعي رانندگان حمل و نقل و مسافر بين شهري خارج مي باشند چراكه اين قانون صرفاً جهت تحت پوشش قرار دادن آن دسته از رانندگاني است كه فاقد كارفرما بوده و مشمول نظام حمايتي خاصي نمي باشند. ثانياً، براساس تبصره (6) ماده واحده قانون بيمه اجتماعي رانندگان حمل و نقل و مسافر بين شهري مقرر شده است آيين-نامه اجرايي اين قانون توسط سازمان تأمين اجتماعي و وزارت راه و ترابري و وزارت كشور تهيه و به تصويب هيأت وزيران مي رسد كه مصوبه حاضر نيز به تصويب هيأت وزيران رسيده است. بنا به مراتب فوق عبارت «رانندگان مشمول قانون تأمين اجتماعي» از ماده 8 آيين نامه اجرايي قانون بيمه اجتماعي رانندگان به شماره 12750/ ت 23904 هـ مورخ 1380/3/9 مصوب هيأت وزيران مغاير قانون و خارج از حدود اختيارات مقام مصوب نبوده و رأي به رد شكايت صادر مي گردد. اين رأي به استناد بند (ب) ماده 84 قانون ديوان عدالت اداري ظرف مهلت بيست روز از تاريخ صدور از جانب رئيس يا 10 نفر از قضات ديوان عدالت اداري قابل اعتراض است. رئيس هيأت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي ـ محمدجواد صالحي انصاري