نظر مشورتي 7/1403/11 مورخ 1403/06/24 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

استعلام : تفاوت محل اجراي تبصره 2 ماده 529 قانون آيين دادرسي كيفري و تبصره 2 ماده 60 قانون مبارزه با قاچاق كالا و ارز در چيست؟ به ديگر سخن، آيا در مقرره اول بعد از اتمام مجازات بدل، توقيف اموال براي وصول باقي مانده جزاي نقدي امكان‌پذير نيست؛ اما در مقرره دوم هست؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : مطابق ماده 29 قانون مجازات اسلامي بازداشت بدل از جزاي نقدي نبايد از مدت حبس مقرر در قانون براي آن جرم بيشتر باشد و در هر حال مدت بازداشت بدل از جزاي نقدي نبايد از سه سال تجاوز كند؛ بنابراين چنانچه حبس بدل از جزاي نقدي محكوم به مدت سه سال، موجب استهلاك جزاي نقدي مورد حكم نشود، در فرض شناسايي اموال محكوم در آينده و بعد از تحمل حبس بدل از جزاي نقدي، توقيف اموال براي استيفاي باقي مانده جزاي نقدي مورد حكم توجيه قانوني ندارد و تبصره 2 ماده 529 قانون آيين دادرسي كيفري ناظر بر فرضي است كه در طول اجراي حكم تقسيط يا حبس بدل از جزاي نقدي، امكان استيفاي مابه‌ازاي بخش اجرا نشده جزاي نقدي از اموال محكوم وجود داشته باشد؛ مگر در خصوص جرايم مشمول قانون قاچاق كالا و ارز مصوب 1392 كه در اين جرايم برابر تبصره 2 ماده 60 اين قانون، جزاي نقدي مازاد بر حبس تبديلي در صورت شناسايي اموالي از محكوم‌عليه، حتي پس از اتمام حبس وصول مي‌شود.