قوانین — بایگانی محلی مرورگر آفلاین دادهٔ دریافت‌شده از qavanin.ir
« بازگشت به فهرست

لايحه الغاء عوارض در دهات

متن‌دار
تاریخ تصویب: 1334/05/02
مرجع تصویب: كميسيون مشترك مجلسين
مشاهدهٔ اصل سند در qavanin.ir ↗

اطلاعات پایه

طبقه بندیعادي
نوع قانونقانون
تاريخ اجرا1334/06/10
مرجع ابلاغنخست وزير
مرجع تصويبكميسيون مشترك مجلسين
آخرین وضعیت1396/03/17
تاريخ تصويب1334/05/02
تاریخ ابلاغ1334/05/23
شماره ابلاغ356/ك 9186
تاریخ انتشار
تاریخ سند تصويب
شماره سند تصویب
تاریخ روزنامه رسمي1334/05/30
شماره روزنامه رسمي3068
مجریانوزارت دادگستري، وزارت كشور

متن قانون

راهنمای رنگ‌بندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
لايحه الغاء عوارض در دهات مصوب 1334,05,02 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده اول
از تاريخ تصويب اين قانون بغير از سهمي كه مالك از محصول شتوي و صيفي و باغات و علفچر و يا بعنوان جريبانه و اجاره و غيره ‌دريافت ميكند اخذ هر گونه عوارض از قبيل گوسفند، بره، مرغ، روغن بوته و سرانه و امثال آن و خلاصه آنچه مربوط به عوايد حاصله از ملك نيست‌ ممنوع است.
تبصره 1
هرگاه مبلغي نقد و يا مقداري جنس از قبيل روغن، پنير و غيره بجاي يكي از درآمدهائيكه معمولاً جزو سهم مالكانه از محصول‌ شتوي و صيفي و باغات و علفچر و حق مرتع و جريبانه و غيره ميباشد از طرف مالك وصول ميشده آن مبلغ و يا مقدار جنس جزو عوارض منظور در ‌اين لايحه قانوني نخواهد بود و كشاورز موظف است مطابق عرف و عادات معمول سابق در محل رفتار نمايد.
تبصره 2
اگر در ملكي هنگام موقع برداشت محصول مقداري جنس و يا نقد از ميانه برداشت شود اگر اين برداشت براي انجام پاره ‌اي خدمات ‌عمومي محلي و يا مراسم مذهبي و يا اموري كه نفع آن عايد طرفين ميشود باشد اين مقدار جنس و نقد مشمول قانون لغو عوارض نخواهد تود ولي اگر‌اين برداشت منحصراً بنفع مالك باشد مشمول مقررات اين قانون خواهد بود.
ماده دوم
مالك نميتواند زارعين را براي كارهاي غير زراعتي و عمراني كه به نفع طرفين نباشد و فقط بنفع شخصي مالك باشد اجباراً بكار يا‌ بيگاري وادار نمايد مگر برضاي زارعين و يا پرداخت قيمت و اجرت عادلانه.
تبصره
در دهاتيكه حمل جنس اربابي از خرمن بانبار بعهده زارع است اين رسم كماكان معمول خواهد بود.
ماده سوم
متخلفين از مواد فوق بپرداخت دو برابر قيمت مال يا مبلغ دريافتي يا ميزان كرايه بشخصي كه مورد تعدي قرار گرفته است محكوم‌خواهند شد.
ماده چهارم
در صورتيكه نسبت به تشخيص بين عوارض و بهره مالكانه اختلافي بين مالك و كشاورزي حاصل شود بمحض شكايت يكي از‌طرفين بخشدار در بخش و يا فرماندار شهرستان موضوع را باسرع اوقات رسيدگي خواهد نمود و در صورت عدم رضايت هر يك طرفين از رأي ‌بخشدار يا فرماندار بكميسيوني مركب از دادستان يا رئيس دادگاه بخش و رئيس دارائي و نماينده اداره كشاورزي مراجعه و پس از رسيدگي كميسيون ‌رأي مقتضي خواهد داد.
ماده پنجم
محكوم‌ عليه در ظرف يكماه ميتواند بدادگاه مراجعه نمايد و رأي دادگاه قطعي است.
ماده ششم
وزارت كشور و دادگستري مأمور اجراي اين قانون ميباشند.
بموجب قانون تمديد تبصره قانون الغاء كليه لوايح مصوب آقاي دكتر مصدق ناشيه از اختيارات لايحه قانوني مربوط بالغاء عوارض در دهات كه در ‌تاريخ دوم مرداد ماه يكهزار و سيصد و سي و چهار بتصويب كميسيون هاي مشترك مجلسين رسيده موقتاً قابل اجراء ميباشد.
رئيس مجلس شوراي ملي - رضا حكمت رئيس مجلس سنا - سيد حسن تقي ‌زاده

نسخه‌ها (پردهٔ زمانی)