« بازگشت به فهرست
نظر مشورتي 7/1401/1163 مورخ 1401/12/03 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص اعتبار تبصره 3 ماده 26 قانون نوسازي و عمران شهري مصوب 1347 مبني بر معافيت موقوفات عام از پرداخت عوارض موضوع اين قانون
متندار
تاریخ تصویب: 1401/12/03
مرجع تصویب: اداره کل حقوقی قوه قضائیه
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | — |
|---|
| نوع قانون | رأی/نظر |
|---|
| تاريخ اجرا | — |
|---|
| مرجع ابلاغ | — |
|---|
| مرجع تصويب | — |
|---|
| آخرین وضعیت | — |
|---|
| تاريخ تصويب | 1401/12/03 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | — |
|---|
| شماره ابلاغ | — |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | — |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | — |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
استعلام : به استحضار ميرساند طبق تبصره 3 ماده 26 قانون نوسازي و عمران شهري مصوب 1347، موقوفات عام به شرط گواهي سازمان اوقاف از پرداخت عوارض موضوع اين قانون معاف ميباشند. خواهشمند است در پاسخ اعلام فرماييد آيا تبصره مذكور نسخ شده است و آيا در حال حاضر موقوفات عام بايد عوارض موضوع اين قانون را پرداخت كنند يا آنكه حكم تبصره يادشده به قوت و اعتبار خود باقي است و موقوفات عام از پرداخت عوارض معاف هستند؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : با عنايت به اينكه تاكنون قانون صريحي در نسخ تبصره 3 ماده 26 قانون نوسازي و عمران شهري مصوب 1347 با اصلاحات و الحاقات بعدي به تصويب نرسيده است و اصل، عدم نسخ قانون است؛ مقررات تبصره 3 ماده 26 قانون يادشده در خصوص معافيت اراضي و املاك و مستحدثات موقوفات عام از پرداخت عوارض موضوع اين قانون به قوت خود باقي است. همچنين حكم مقرر در تبصره 3 ماده 50 قانون ماليات بر ارزش افزوده مصوب 1387 با اصلاحات و الحاقات بعدي مبني بر ملغي بودن قوانين و مقررات مربوط به اعطاء تخفيف يا معافيت از پرداخت عوارض يا وجوه به شهرداريها و دهياريها كه بر اساس بند يك ماده 55 قانون ماليات بر ارزش افزوده مصوب 1400 به قوت خود باقي است، با حكم مقرر در تبصره 3 ماده 26 قانون صدرالذكر تعارضي ندارد؛ رديف 114 قانون فهرست قوانين و احكام نامعتبر در حوزه شوراها و شهرداريها مصوب 1400 مبني بر اعلام نامعتبر بودن ماده 26 قانون نوسازي و عمران شهري مصوب 1367 و صرفاً تبصرههاي يك و 2 آن و عدم تصريح به تبصره 3 اين ماده نيز مؤيد اين نظر است.