قانون اصلاحات قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به تشريفات (پروتكل) 1978 مربوط به كنوانسيون بين المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتيها 1973 (مارپل 78 / 1973) مصوب 1380 – و اصلاحات بعدي آن

اصلاحات قانون الحاق دولت جمهوري اسلامي ايران به تشريفات (پروتكل) ۱۹۷۸ مربوط به كنوانسيون بين المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتيها ۱۹۷۳(مارپل ۷۸ / ۱۹۷۳) – مصوب ۱۳۸۰ – و اصلاحات بعدي آن با رعايت اصول هفتاد و هفتم (۷۷) و يكصد و بيست و پنجم (۱۲۵) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران به شرح پيوست تصويب مي شود.

باسمه تعالي قطعنامه ام اي پي سي (63) 216 مصوب 2 مارس 2012 (12 / 12 / 1390) اصلاحات ضميمه تشريفات (پروتكل) 1978 (1357) مربوط به كنوانسيون بين المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتيها، 1973 (1352) (ترتيبات منطقه اي تسهيلات دريافت بندري به موجب ضمايم 1، 2، 4 و 5 مارپل) كارگروه حفاظت محيط زيست دريايي با يادآوري بند (الف) ماده (38) كنوانسيون سازمان بين المللي دريانوردي درخصوص وظايف كارگروه حفاظت محيط زيست دريايي كه براساس كنوانسيون ‌هاي بين‌ المللي كنترل و جلوگيري از آلودگي دريايي به آن محول شده است؛ با توجه به ماده (16) كنوانسيون بين المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتي ها، 1973 برابر با 1352 (كه از اين پس به عنوان «كنوانسيون 1973» از آن ياد مي‌شود) و ماده 6 تشريفات (پروتكل) 1978 (1357) مربوط به كنوانسيون بين‌المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتي‌ها، 1973 برابر با 1352 كه (از اين پس به عنوان «تشريفات (پروتكل) 1978» از آن ياد مي‌شود) كه با هم، فرايند اصلاح تشريفات (پروتكل) 1978 را مشخص مي‌كنند و به نهاد مربوط سازمان، وظيفه بررسي و تصويب اصلاحات كنوانسيون 1973 را آن طور كه به وسيله تشريفات (پروتكل) 1978 اصلاح شده است، (مارپل 78 /1973) واگذار مي‌كنند. پس از بررسي پيش‌نويس اصلاحات ضمايم 1، 2، 4 و 5 مارپل 78 /1973: 1 ـ اصلاحات ضمايم 1، 2، 4 و 5 مارپل 78 /1973، كه متن آن در پيوست اين قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده (16) كنوانسيون 1973 تصويب مي نمايد. 2ـ طبق رديف (3) جزء (ج) بند (2) ماده (16) كنوانسيون 1973، تعيين مي نمايد كه اين اصلاحات در تاريخ اول فوريه 2013 (13 /11 /1391) پذيرفته شده قلمداد مي شوند، مگر آن كه تا پيش از اين تاريخ، حداقل يك سوم طرف‌ها، يا طرف‌هاي داراي مجموع حداقل 50 درصد (50 %) ظرفيت ناخالص ناوگان تجاري جهاني اعتراض خود را به اين اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند. 3ـ از طرف‌ها مي خواهد توجه داشته باشند كه طبق رديف (2) جزء (چ) بند (2) ماده (16) كنوانسيون 1973، اين اصلاحات درصورت پذيرش طبق بند (2) فوق، درتاريخ اول آگوست 2013 (11 /5 /1392) لازم الاجراء خواهد شد. 4ـ از دبيركل مي‌خواهد كه طبق جزء (ث) بند (2) ماده (16) كنوانسيون 1973، نسخه‌هاي مورد تأييد اين قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در پيوست را براي تمامي طرف‌هاي مارپل 78 /1973 ارسال نمايد. 5 ـ همچنين از دبيركل مي‌خواهد نسخه‌هايي از اين قطعنامه و پيوست آن را براي اعضاي سازمان كه طرف مارپل 78 /1973 نيستند ارسال نمايد.

پيوست اصلاحات ضمايم ۱، ۲، ۴ و ۵ مارپل

بندهاي جديد ۳ مكرر و ۴ مكرر، به مقرره (۳۸) ضميمه (۱) اضافه مي‌ شوند: ۳ مكرر ـ كشورهاي جزيره ‌ اي درحال توسعه كوچك مي ‌توانند الزامات بندهاي (۱) تا (۳) اين مقرره را ـ در مواردي كه به علت شرايط منحصر به ‌ فرد اين كشورها، اتخاذ ترتيبات منطقه‌اي، تنها روش عملي اجراي اين الزامات باشد ـ از طريق ترتيبات منطقه ‌اي اجراء نمايند. طرف‌هاي شركت كننده در ترتيبات منطقه‌اي بايد با در نظر گرفتن دستورالعمل هاي مصوب سازمان، نسبت به تدوين طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي اقدام نمايند. دولت هر طرف شركت‌كننده در اين ترتيبات بايد به منظور اطلاع ‌رساني به ساير طرف‌هاي اين كنوانسيون، در موارد زير با سازمان مشورت نمايد: ۱ـ طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي چگونه دستورالعمل‌ها را درنظر گرفته است. ۲ـ مشخصات مراكز منطقه‌اي تعيين شده براي دريافت مواد زائد كشتي‌ها؛ و ۳ـ مشخصات بنادر داراي تسهيلات محدود. ۴ مكرر ـ كشورهاي جزيره‌اي درحال توسعه كوچك مي‌توانند الزامات بند (۴) اين مقرره را در مواردي كه به علت شرايط منحصر به ‌فرد اين كشورها، اتخاذ ترتيبات منطقه اي تنها روش عملي اجراي اين الزامات باشد ـ از طريق ترتيبات منطقه‌اي اجراء نمايند. طرف‌هاي شركت‌كننده در ترتيبات منطقه‌اي بايد با درنظر گرفتن دستورالعمل‌هاي مصوب سازمان، نسبت به تدوين طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي اقدام نمايند. دولت هر طرف شركت‌كننده در اين ترتيبات بايد به منظور اطلاع ‌ رساني به ساير طرف‌هاي اين كنوانسيون، در موارد زير با سازمان مشورت نمايد: ۱ـ طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي چگونه دستورالعمل‌ها را درنظر گرفته است. ۲ـ مشخصات مراكز منطقه‌اي تعيين شده براي دريافت مواد زائد كشتي‌ها؛ و ۳ـ مشخصات بنادر داراي تسهيلات محدود.

بندهاي جديد ۲ مكرر و ۲ مكرر دوم، به مقرره ۱۸ ضميمه (۲) اضافه مي‌شوند: ۲ مكرر ـ كشورهاي جزيره‌اي درحال توسعه كوچك مي‌توانند الزامات بندهاي (۱)، (۲) و (۴) اين مقرره را ـ در مواردي كه به علت شرايط منحصر به ‌فرد اين كشورها، اتخاذ ترتيبات منطقه اي تنها روش عملي اجراي اين الزامات باشد ـ از طريق ترتيبات منطقه‌اي اجراء نمايند. طرف‌هاي شركت‌كننده در ترتيبات منطقه‌اي بايد با درنظرگرفتن دستورالعمل‌هاي مصوب سازمان، نسبت به تدوين طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي اقدام نمايند. دولت هر طرف شركت‌كننده در اين ترتيبات بايد به منظور اطلاع‌رساني به ساير طرف‌هاي اين كنوانسيون، در موارد زير با سازمان مشورت نمايد: ۱ـ طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي چگونه دستورالعمل‌ها را درنظر گرفته است. ۲ـ مشخصات مراكز منطقه‌اي تعيين شده براي دريافت مواد زائد كشتي‌ها؛ و ۳ـ مشخصات بنادر داراي تسهيلات محدود. ۲ مكرر دوم ـ چنانچه مقرره (۱۳) اين ضميمه شستشوي اوليه را مقرر نمايد و طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي، در بندر محل تخليه قابل اعمال ‌باشد، شستشوي اوليه و تخليه پس از آن به تسهيلات دريافت بايد به گونه تجويز شده در مقرره (۱۳) اين ضميمه، يا در يك مركز منطقه‌اي دريافت مواد زائد كشتي‌ها كه در آن طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي تعيين شده است، انجام شود.

بند ۱ مكرر جديد، به مقرره (۱۲) ضميمه (۴) اضافه مي‌شود: ۱ مكررـ كشورهاي جزيره‌اي درحال توسعه كوچك مي‌توانند الزامات بند (۱) اين مقرره را ـ در مواردي كه به علت شرايط منحصربه‌فرد اين كشورها، اتخاذ ترتيبات منطقه‌اي تنها روش عملي اجراي اين الزامات باشد، از طريق ترتيبات منطقه‌اي اجراء نمايند. طرف‌هاي شركت‌كننده در ترتيبات منطقه‌اي بايد با درنظر گرفتن دستورالعمل‌هاي مصوب سازمان، نسبت به تدوين طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي اقدام نمايند. دولت هر طرف شركت‌كننده در اين ترتيبات بايد به منظور اطلاع‌رساني به ساير طرف‌هاي اين كنوانسيون، در موارد زير با سازمان مشورت نمايد: ۱ـ طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي چگونه دستورالعمل‌ها را درنظر گرفته است. ۲ـ مشخصات مراكز منطقه‌اي تعيين شده براي دريافت مواد زائد كشتي‌ها؛ و ۳ـ مشخصات بنادر داراي تسهيلات محدود.

بند ۲ مكرر جديد، به مقرره (۸) ضميمه (۵)[پاورقي] اضافه مي‌شود:

[پاورقي ] متن بازبيني شده ضميمه 5، به موجب قطعنامه ام اي پي سي (62)201 به تصويب رسيده است. «2 مكرر ـ كشورهاي جزيره‌اي درحال توسعه كوچك مي‌توانند الزامات بندهاي 1 و (1 . 2) اين مقرره را ـ در مواردي كه به علت شرايط منحصربه‌فرد اين كشورها، اتخاذ ترتيبات منطقه اي تنها روش عملي اجراي اين الزامات باشد ـ از طريق ترتيبات منطقه‌اي اجراء نمايند. طرف‌هاي شركت‌كننده در اين ترتيبات منطقه‌اي بايد با در نظر گرفتن دستورالعمل‌هاي مصوب سازمان، نسبت به تدوين طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي اقدام نمايند. دولت هر طرف شركت‌كننده در اين ترتيبات بايد به منظور اطلاع‌رساني به ساير طرف‌هاي اين كنوانسيون، در موارد زير با سازمان مشورت نمايد: 1ـ طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي چگونه دستورالعمل‌ها را درنظر گرفته است. 2ـ مشخصات مراكز منطقه‌اي تعيين شده براي دريافت مواد زائد كشتي‌ها؛ و 3ـ مشخصات بنادر داراي تسهيلات محدود.

قطعنامه ام اي پي سي (63)217 مصوب 2 مارس 2012 (12 /12 /1390) اصلاحات ضميمه تشريفات (پروتكل) 1997 (1376) براي اصلاح كنوانسيون بين‌المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتي‌ها، 1973 (1352) آن‌طور كه به وسيله تشريفات (پروتكل)1978 (1357) مربوط به آن اصلاح شده است (ترتيبات منطقه اي تسهيلات دريافت بندري به موجب ضميمه 6 مارپل و صدور گواهينامه براي موتورهاي ديزل دريايي داراي سامانه (سيستم)‌هاي كاهش كاتاليزوري گزينشي به موجب آيين‌نامه فني كنترل انتشار اكسيدهاي نيتروژن از موتورهاي ديزل دريايي 2008 (1387) كارگروه حفاظت محيط زيست دريايي با يادآوري بند (الف) ماده (38) كنوانسيون سازمان بين‌المللي دريانوردي درخصوص وظايف كارگروه حفاظت محيط زيست‌ دريايي كه براساس كنوانسيون ‌هاي بين المللي كنترل و جلوگيري از آلودگي دريايي به آن محول شده است، با توجه به ماده (16) كنوانسيون بين‌المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتي ‌ها، 1973 برابر با 1352 (كه از اين پس به عنوان «كنوانسيون 1973» از آن ياد مي‌شود)، ماده 6 تشريفات (پروتكل) 1978 (1357) مربوط به كنوانسيون بين‌المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتي‌ها، 1973 برابر با 1352 (كه از اين پس به عنوان «تشريفات (پروتكل) 1978» از آن ياد مي‌شود) و ماده 4 تشريفات (پروتكل) 1997 (1376) براي اصلاح كنوانسيون بين‌المللي جلوگيري از آلودگي دريا ناشي از كشتي‌ها، 1973 (1352)، آن طور كه بوسيله تشريفات (پروتكل) 1978 (1357) مربوط به آن (كه از اين پس به عنوان «تشريفات (پروتكل) 1997» از آن ياد مي‌شود) اصلاح شده است، كه با هم، فرايند اصلاح تشريفات (پروتكل) 1997 را مشخص مي‌كنند و به نهاد مربوط سازمان، وظيفه بررسي و تصويب اصلاحات كنوانسيون 1973 را آن طور كه با تشريفات (پروتكل)‌هاي 1978 و 1997 اصلاح شده است، واگذار مي‌كنند. با توجه به اين كه به موجب تشريفات (پروتكل) 1997، ضميمه 6 با عنوان مقررات جلوگيري از آلودگي هوا ناشي از كشتي‌ها (كه از اين پس به عنوان «ضميمه 6» از آن ياد مي‌شود) به كنوانسيون 1973 افزوده شد. به علاوه با توجه به مقرره (13) ضميمه 6 كه آيين نامه فني كنترل انتشار اكسيد ‌هاي نيتروژن از موتورهاي ديزل دريايي (آيين‌نامه فني ناكس) را به موجب آن ضميمه، الزامي مي‌ كند. و نيز با توجه به اين كه نسخه بازبيني شده ضميمه6، مصوب طي قطعنامه ام اي پي سي (58)176 و آيين‌نامه فني ناكس 2008 (1387)، مصوب طي قطعنامه ام اي پي سي (58)177، در تاريخ اول جولاي 2010 (11 /4 /1389) لازم الاجراء شدند. پس از بررسي پيش‌نويس اصلاحات نسخه بازبيني شده ضميمه 6 و آيين‌نامه فني ناكس 2008 (1387): 1ـ اصلاحات ضميمه 6 و آيين‌نامه فني ناكس 2008 (1387)، كه متن آن در پيوست اين قطعنامه درج شده است را طبق جزء (ت) بند (2) ماده 16 كنوانسيون 1973 تصويب مي ‌نمايد. 2ـ طبق رديف (3) جزء (ج) بند (2) ماده 16 كنوانسيون 1973، تعيين مي نمايد كه اين اصلاحات در تاريخ اول فوريه 2013 (13 /11 /1391) پذيرفته شده قلمداد مي شوند، مگر آن كه تا پيش از اين تاريخ، حداقل يك سوم طرف‌ها، يا طرف‌هاي داراي مجموع حداقل50 درصد (50 %) ظرفيت ناخالص ناوگان تجاري جهاني اعتراض خود را به اين اصلاحات به سازمان اعلام نموده باشند. 3ـ از طرف‌ها مي خواهد توجه داشته باشند كه طبق رديف (2) جزء (چ) بند (2) ماده 16 كنوانسيون 1973، اين اصلاحات درصورت پذيرش طبق بند 2 فوق، در تاريخ اول آگوست 2013 (11 /5 /1392) لازم ‌الاجراء خواهند شد. 4ـ از دبيركل مي‌خواهد كه طبق جزء (ث) بند (2) ماده 16 كنوانسيون 1973، نسخه هاي مورد تأييد اين قطعنامه و متن اصلاحات مندرج در پيوست را براي تمامي طرف‌هاي كنوانسيون 1973، آن طور كه به وسيله تشريفات (پروتكل)هاي 1978 و 1997 اصلاح شده است، ارسال نمايد. 5 ـ همچنين از دبيركل مي‌خواهد نسخه هايي از اين قطعنامه و پيوست آن را براي اعضاي سازمان كه طرف كنوانسيون 1973، آن طور كه به وسيله تشريفات (پروتكل)هاي 1978 و 1997 تغيير يافته، نيستند، ارسال نمايد.

پيوست اصلاحات ضميمه ۶ مارپل و آيين‌نامه فني ناكس ۲۰۰۸ (۱۳۸۷)

بند ۱مكرر جديد به مقرره (۱۷) اضافه مي ‌شود: «۱مكرر ـ كشورهاي جزيره‌ اي درحال توسعه كوچك مي ‌ توانند الزامات بند ۱ اين مقرره را ـ در مواردي كه به علت شرايط منحصربه ‌ فرد اين كشورها، اتخاذ ترتيبات منطقه‌اي تنها روش عملي اجراي اين الزامات باشد ـ از طريق ترتيبات منطقه اي اجراء نمايند. طرف‌هاي شركت ‌كننده در ترتيبات منطقه‌اي بايد با درنظر گرفتن دستورالعمل هاي مصوب سازمان، نسبت به تدوين طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي اقدام نمايند. دولت هر طرف شركت‌كننده در اين ترتيبات بايد به منظور اطلاع‌ رساني به ساير طرف‌هاي اين كنوانسيون، در موارد زير با سازمان مشورت نمايد: ۱ـ طرح تسهيلات دريافت منطقه‌اي چگونه دستورالعمل‌ها را درنظر گرفته است. ۲ـ مشخصات مراكز منطقه‌اي تعيين شده براي دريافت مواد زائد كشتي ‌ها؛ و ۳ـ مشخصات بنادر داراي تسهيلات محدود.

متن زير جايگزين بند (4. 2 .2 ) كنوني مي‌شود: «(4. 2 .2 ) موتورهايي كه پيش از نصب، گواهينامه دريافت نكرده‌اند: ۱ـ براي برخي موتورها، به جهت اندازه، ساختار و برنامه تحويل آنها، امكان صدور گواهينامه پيش از تست آزمايشگاهي وجود ندارد. در اين موارد، سازنده موتور، مالك كشتي يا سازنده كشتي بايد از مرجع دريايي درخواست اجراي تست در كشتي نمايد. (بند 2، 2، 1، 2 ملاحظه شود) درخواست ‌ كننده مزبور بايد بتواند به مرجع دريايي اثبات كند كه تست در كشتي تمامي الزامات فرايند تست آزمايشگاهي مندرج در فصل (۵) اين آيين ‌نامه را تأمين مي‌نمايد. در صورتي كه بازرسي اوليه برروي كشتي بدون انجام تست ‌هاي معتبر پيش از صدور گواهينامه اجراء شده باشد، در هيچ موردي نبايد براي موارد انحراف احتمالي از اندازه ‌گيري ‌ها گواهينامه صادر شود. در موارد اجراي تست در كشتي به منظور صدور گواهينامه اي‌ آي اِي پي پي، فرايندي مشابه فرايند تست آزمايشگاهي پيش از صدور گواهينامه، با رعايت محدوديت ‌هاي مندرج در بند (2، 4، 2، 2) اعمال مي‌شود. ۲ـ اين فرايند بازرسي پيش از صدور گواهينامه را مي ‌ توان براي يك موتور، يا گروهي از موتورهاي صرفاً داراي مشخصات مشترك پذيرفت، اما از آن نبايد براي صدور گواهينامه براي يك دسته از موتورها استفاده شود.»

متن زير جايگزين بند (1، 5، 2، 2) كنوني مي‌شود: «1ـ در صورت نياز به درج وسيله كاهش ناكس در گواهينامه اي آي اِي‌ پي‌ پي، اين وسيله بايد به عنوان بخشي از موتور درنظرگرفته شود و وجود آن در پرونده فني موتور ثبت شود. موتور بايد پس از نصب وسيله كاهش ناكس مورد آزمايش قرار بگيرد، به جز در مواردي كه به دلايل فني و اجرايي، انجام اين آزمايش تركيبي مناسب نباشد و امكان پيروي از فرايند مندرج در بند (1، 4، 2، 2) با تأييد مرجع دريايي وجود نداشته باشد. در مورد اخير، فرايند تست مناسب بايد اجراء شود، مجموع موتور و وسيله كاهش ناكس باهم مورد تأييد قرار بگيرد و براي آن گواهينامه اوليه، با درنظرگرفتن دستورالعمل هاي مصوب سازمان [پاورقي]، صادر شود. با اين حال، صدور اين گواهينامه اوليه مشمول محدوديت ‌هاي مندرج در بند (2، 4، 2، 2) خواهد بود.»

[پاورقي ] به دستورالعمل 2011 (1390) در خصوص ساير جنبه هاي آيين نامه فني ناكس 2008 (1387) با توجه به الزامات خاص مرتبط با موتورهاي ديزل دريايي داراي سامانه (سيستم) هاي كاهش كاتاليزوري گزينشي (اس سي آر)، مصوب طي قطعنامه ام اي پي سي (62) 198 مراجعه نماييد.

قانون فوق مشتمل بر ماده واحده منضم به متن قطعنامه و دو پيوست در جلسه علني روز دوشنبه مورخ پنجم خرداد ماه يكهزار و سيصد و نود و سه مجلس شوراي اسلامي تصويب شد و در تاريخ ۲۸ /۳ /۱۳۹۳ به تأييد شوراي نگهبان رسيد.

رئيس مجلس شوراي اسلامي - علي لاريجاني