« بازگشت به فهرست
تفسير اصل هفتم قانون اساسي
متندار
تاریخ تصویب: 1290/02/16
مرجع تصویب: مجلس شوراي ملي
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | ندارد |
|---|
| نوع قانون | قانون |
|---|
| تاريخ اجرا | 0000/00/00 |
|---|
| مرجع ابلاغ | نامعلوم |
|---|
| مرجع تصويب | مجلس شوراي ملي |
|---|
| آخرین وضعیت | 1358/09/12 |
|---|
| تاريخ تصويب | 1290/02/16 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | — |
|---|
| شماره ابلاغ | نا معلوم |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | 0000/00/00 |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | نا معلوم |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
تفسير اصل هفتم قانون اساسي مصوب 7 جمادي الاولي مطابق 16 ثور 1329 قمري مصوب 1290,02,16 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده 1
مراد از دو ثلث اعضاء مجلس و سه ربع كه در اصل هفتم قانون اساسي مسطور است دو ثلث و سه ربع اعضاء حاضره در مركز است در صورتي كه عده حاضرين در مركز به اندازه اي باشدكه قانوناً مجلس بتواند تشكيل شود.
ماده 2
مراد از عبارت آخر ماده هفتم قانون اساسي اكثريت آراء وقتي حاصل مي شود كه بيش از نصف حاضر مجلس رأي دهند اين است كه رد يا قبول مطلب مطرح شده وقتي حاصل مي شود كه بيش از نصف حضار به رد يا به قبول آن مطلب رأي دهند.
نسخهها (پردهٔ زمانی)
- 1290/02/16متن اولیه
- 1358/09/121358/09/12_قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران...