نظر مشورتي 7/1401/329 مورخ 1401/08/03 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص بررسي امكان صدور قرار اتيان سوگند در مورد مواقعه يا عدم مواقعه در دعواي فسخ نكاح

استعلام : دختري با فردي مبادرت به عقد ازدواج مي‌نمايد. پس از مدتي كوتاه در نتيجه طلاق توافقي عقد ازدواج منحل مي‌شود. در حكم صادره نيز به باكره بودن زوجه تصريح شده است. پس از آن با فرد دوم ازدواج مي‌كند و پس از مدتي زوج دعواي الزام زوجه به تمكين مطرح مي‌كند و در مقابل زوجه ادعاي استفاده از حق حبس خود را مطرح كرده و رد دعواي خواهان را خواستار مي‌شود. پس از رد اين دعوا، زوج دادخواستي با عنوان فسخ نكاح مطرح مي‌كند كه رد مي‌شود؛ با اعتراض به رأي صادره، دادگاه تجديد نظر با قرار تلقي كردن حكم صادره، پرونده را به دادگاه بدوي اعاده و دستور معرفي زوجه به پزشكي قانوني را صادر مي‌كند. در مقام رسيدگي مجدد زوجه مدعي است كه با همسرش رابطه زناشويي داشته و باكره نمي‌باشد. با تعيين وقت رسيدگي و دعوت از زوجين جهت اتيان سوگند از سوي يكي از آن‌ها در مورد مواقعه يا عدم مواقعه، زوج و يا وكيل وي در جلسه اتيان سوگند حاضر نمي‌شود و زوجه براي اتيان سوگند مبني بر سلب بكارت در نتيجه برقراري رابطه زناشويي با همسر دومش اعلام آمادگي مي‌كند. آيا بدون درخواست و عدم حضور زوج، زوجه مي‌تواند سوگند ياد كند و دعواي خواهان در مورد فسخ نكاح را رد كند؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : نظر به اين‌كه در فرض سؤال، زوج مدعي است زوجه حين عقد نكاح زوجه باكره نبوده و به همين اعتبار دعواي فسخ نكاح را مطرح كرده است و زوجه منكر اين ادعاي زوج است، از آن‌جايي كه خواهان (زوج) مدعي است و او درخواست اتيان سوگند نكرده و در جلسه دادرسي نيز حاضر نشده است، موجبي براي صدور قرار اتيان سوگند و اداي سوگند از سوي زوجه وجود ندارد و دادگاه با توجه به محتويات پرونده تصميم مقتضي را اتخاذ مي‌كند.