« بازگشت به فهرست
آيين نامه حفاظتي تعميرگاه هاي خودرو
متندار
تاریخ تصویب: 1404/10/07
مرجع تصویب: وزارت تعاون،كار و رفاه اجتماعي
اطلاعات پایه
اطلاعات پایه هنوز دریافت نشده.
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
آيين نامه حفاظتي در تعميرگاه هاي خودرو مصوب 1404,10,07 با اصلاحات و الحاقات بعدي
به استناد مواد (۸۵) و (۸۶) قانون كار جمهوري اسلامي ايران، آيين نامه حفاظتي در تعميرگاه هاي خودرو كه در يكصد و هشتاد و نهمين جلسه شوراي عالي حفاظت فني مورخ (۱۴۰۳/۵/۲۹) تدوين و توسط آن شورا پيشنهاد شده است، به شرح زير تصويب مي شود.
فصل اول
كليات و تعاريف هدف و دامنه كاربرد: اين آيين نامه به استناد مواد (۸۵) و (۸۶) قانون كار به منظور صيانت از نيروي انساني و منابع مادي كشور و با هدف پيشگيري از وقوع حوادث ناشي از كار و ارتقاء سطح ايمني و حفاظت فني در تعميرگاه هاي خودرو تدوين گرديده و براي تمامي كارفرمايان و كارگران مشمول قانون كار لازم الاجرا است.
ماده 1
تعاريف: در اين آيين نامه اصطلاحات زير در معاني مشروح ذيل به كار مي روند.
1. تعميرگاه خودرو
: كارگاهي است كه در آن انواع خودروها توسط مكانيك ها و تكنسين هاي خودرو تعمير مي شوند.
2. تعميركار خودرو
: به شخص داراي صلاحيتي اطلاق مي شود كه به تعمير، سرويس و بازديد فني خودرو مي پردازد.
3. مجتمع تعميرگاهي
: كارگاهي كه شامل قسمت و واحدهاي مختلف بوده و در هر قسمت از آن، انجام امور خاصي از تعمير خودرو انجام مي شود.
4. كارواش
: كارگاهي كه در آن شست وشو و نظافت بيرون و داخل خودرو انجام مي شود.
5. بچه رينگ
: قسمتي از چرخ خودرو است كه باعث تثبيت لاستيك بر روي آن مي شود.
6. بالانس چرخ
: متعادل سازي و هم راستايي چرخ خودرو را گويند.
7. اتوي پنچرگيري
: دستگاهي داراي دو فك مكانيكي كه در زمان پنچرگيري براي اتصال وصله به تيوپ لاستيك به كار مي رود.
8. اتصال كوتاه
: اتصال لحظه اي بين دو قطب از يك منبع تغذيه الكتريكي را اتصال كوتاه گويند.
9. بالابر
: وسيله اي است كه براي حركت عمودي خودرو مورد استفاده قرار مي گيرد كه مي تواند ثابت و يا متحرك باشد.
ماده 2
كارفرما مكلف است نسبت به ارزيابي ريسك و ايمن سازي محيط كارگاه خود بر اساس نتايج ارزيابي اقدام نمايد.
ماده 3
استفاده از تجهيزات حفاظت فردي متناسب با نوع كار در تعميرگاه الزامي است.
ماده 4
كارفرما مكلف است به منظور كاهش خطرات شناسايي شده موجود در تعميرگاه، نسبت به حذف خطرات يا انجام اقدامات جايگزين يا جداسازي منطقه يا منبع و خطر يا كنترل هاي اداري و مهندسي (محدود كردن و ساير موارد) يا استفاده از تجهيزات حفاظت فردي متناسب با نوع اقدام نمايد.
ماده 5
رعايت دستورات مندرج در برگه اطلاعات ايمني مواد شيميايي مورد استفاده در تعميرگاه ها الزامي است.
ماده 6
انجام معاينات دوره اي و پزشكي كارگران تعميرگاه ها الزامي است.
ماده 7
كارفرما مكلف است نسبت به تعمير و نگهداري دوره اي تمامي تجهيزات مورد استفاده در تعميرگاه اقدام نموده و قبل از شروع بهره برداري نسبت به صحت عملكرد ايمن آن ها اطمينان حاصل نمايد. در صورت وجود هرگونه نقصي كه منجر به عملكرد ناايمن تجهيزات فوق مي گردد از سرويس خارج نمايد.
ماده 8
وجود فضاي كافي براي توقف يا انجام عمليات تعمير خودروها، تردد كارگران، قرار دادن وسايل و ابزاركار و همچنين انجام عمليات در اطراف محل توقف خودرو الزامي است.
ماده 9
ورود افراد متفرقه به محوطه كارگاهي تعميرگاه فقط با اجازه مدير تعميرگاه يا نماينده او مجاز است.
ماده 10
تعميرگاه ها بايد در تمام قسمت هاي اداري و كارگاهي به وسايل اعلام و اطفاء حريق تجهيز شوند.
ماده 11
جانمايي و نصب كپسول هاي اطفاء حريق و سطل هاي شن براي اطفاء حريق حاصل از مواد قابل اشتعال در تعميرگاه خودرو الزامي است.
ماده 12
كف تعميرگاه بايد هموار، بدون حفره و زائده، قابل شستشو و داراي شيب مناسب باشد تا در هنگام شستشو، به سهولت فاضلاب حاوي چربي، روغن و ساير مواد شيميايي به خارج از محيط كار منتقل شود.
ماده 13
كف تعميرگاه بايد تحمل وزن دستگاه ها و ماشين آلات موجود و همچنين لرزش هاي ناشي از آن ها را داشته باشد.
ماده 14
ارتفاع سقف كارگاه بايد متناسب با نوع خودرو و تجهيزات نصب شده در آن باشد.
ماده 15
كارفرماي هر واحد در مجتمع تعميرگاهي، در محدوده كاري كارگاه خود، مسئول اجراي مقررات اين آيين نامه است و كارفرمايان مذكور ملزم به مشاركت و همكاري در تأمين ايمني محيط مجتمع مي باشند.
ماده 16
انجام هم زمان عمليات مختلف تعميراتي بر روي يك خودرو ممنوع است.
ماده 17
انجام هرگونه عمليات اعم از تعمير، تنظيم و آزمايش قطعات خودرو فقط توسط افراد ماهر و با رعايت نكات ايمني مجاز است.
ماده 18
مسير تردد و محل توقف يا حضور مشتريان و افراد متفرقه و همچنين محل قرارگيري يا نصب تجهيزات بايد مشخص و از يكديگر مجزا گردد.
ماده 19
انجام اعمال خودسرانه، ناايمن، شوخي و غير مرتبط با كار در تعميرگاه ممنوع است.
ماده 20
تعميرات سيستم هاي گازسوز فقط توسط افرادي كه دوره هاي آموزشي لازم را گذرانده اند و داراي گواهينامه آموزشي مرتبط و معتبر هستند، مجاز است.
ماده 21
تعميركاران سيستم هاي گازسوز بايد علاوه بر تجهيز به وسايل حفاظت فردي مناسب از دستكش هاي ضد برودت نيز استفاده نمايند.
ماده 22
ماشين آلات و دستگاه هاي مورد استفاده در تعميرگاه، بايد داراي لوح شناسايي حاوي مشخصات فني از طرف شركت سازنده باشند.
ماده 23
تجهيزات، ابزارآلات و وسايل تعميرگاهي ضمن بازديد چشمي قبل از بكارگيري، بايد براساس دستورالعمل شركت سازنده مورد بازبيني قرار گيرد. در صورت وجود نقص تا رفع آن مورد استفاده قرار نگيرد.
ماده 24
استفاده از هواي فشرده براي نظافت ابزار و وسايل، سطوح كار و لباس كار ممنوع است و به هيچ عنوان نبايد براي نظافت اعضاي بدن مورد استفاده قرار گيرد.
ماده 25
استفاده و بكارگيري هر گونه ابزارآلات، وسايل، ماشين آلات و تجهيزاتي كه با ايجاد تغيير از حالت استاندارد يا طراحي اصلي كارخانه سازنده خارج شده، ممنوع است.
ماده 26
ابزار كار، تجهيزات و روش كار بايد متناسب با نوع كار است و استفاده از ابزارآلات مستعمل، فرسوده، شكسته و معيوب ممنوع مي باشد.
ماده 27
براي جابجايي و انتقال موتور و گيربكس خودرو و ساير قطعات حجيم و سنگين بايد از وسايل مكانيكي حمل بار متناسب استفاده شود.
ماده 28
كپسول حاوي گاز كولر بايد در محلي نگهداري شود كه از حرارت، تابش مستقيم نور خورشيد، رطوبت، ضربه و فشار محافظت گردد.
ماده 29
قبل از انجام تعميرات بر روي مخزن و اجزاي سيستم سوخت رساني، تخليه سوخت الزامي است.
ماده 30
روشنايي داخل چاله سرويس بايد از نوع ثابت و حفاظ دار باشد، به نحوي كه كارگر از ديد كافي برخوردار باشد.
ماده 31
نصب آستانه در اطراف دهانه چاله سرويس براي جلوگيري از سقوط خودرو به داخل چاله سرويس الزامي است.
ماده 32
قراردادن و انبار كردن وسايل و اشياء غيرضروري و مواد قابل اشتعال و انفجار در داخل چاله سرويس ممنوع است.
ماده 33
چاله سرويس بايد داراي كف شوي و دريچه تخليه فاضلاب باشد و كف و بدنه آن از مصالحي ساخته شوند كه به آساني قابل شستشو و نظافت باشند.
ماده 34
قرار دادن كمپرسور هوا در داخل چاله سرويس ممنوع است.
ماده 35
ابعاد چاله سرويس و محل ورود و خروج آن بايد به گونه اي باشد كه كارگر بدون برخورد به خودرو يا بدنه چاله سرويس به راحتي قادر به انجام فعاليت باشد.
ماده 36
چاله سرويس در خارج از زمان بهره برداري، بايد توسط درپوش مقاوم و مستحكمي پوشانده شود.
ماده 37
به منظور ورود و خروج كارگران به داخل چاله سرويس بايد در هر دو طرف اقدام به تعبيه پلكان مناسب نموده و بايد امكان خروج سريع ازچاله سرويس به وسيله نردبان يا پله وجود داشته باشد.
ماده 38
نصب آيينه براي جلوگيري از انحراف خودرو در جلوي چاله سرويس الزامي است.
ماده 39
مخزن مخصوص تخليه روغن سوخته بايد مجهز به شير تخليه و لوله انتقال روغن سوخته باشد.
بخش سوم
باطري سازي و برق خودرو
ماده 40
در زمان كار بر روي مدارهاي الكتريكي خودرو، بايد كابل منفي باطري را جدا كرد.
ماده 41
در كارگاه باطري سازي هنگام آماده سازي مايع باطري بايد اسيد به صورت قطره اي به آب افزوده گردد و از ايجاد جرقه و يا شعله باز در مجاورت آن به دليل وجود گازهاي قابل اشتعال و انفجار ممانعت به عمل آورد.
ماده 42
محل تهيه آب باطري در كارگاه باطري سازي بايد داراي تهويه موضعي باشد.
ماده 43
هنگام جداكردن باطري به منظور جلوگيري از انفجار ناشي از تجمع گاز و خطرات ناشي از آن بايد ابتدا قطب منفي و سپس قطب مثبت جدا گردد، ضمناً هنگام نصب نيز ابتدا قطب مثبت و سپس منفي متصل گردد.
ماده 44
ظروف نگهداري و انتقال اسيدها بايد در مقابل خوردگي مقاوم و در مقابل ضربات وارده از استحكام كافي برخوردار باشد و برچسب مشخصات بر روي ظروف درج شود.
ماده 45
آزمايش ميزان شارژ باطري از طريق برقراري اتصال كوتاه قطب هاي مثبت و منفي آن ممنوع است.
ماده 46
محل نصب كمپرسور هوا بايد به گونه اي باشد كه كارگران در معرض آلودگي صوتي قرار نگيرند.
ماده 47
شير تخليه كمپرسور هوا بايد به طور متناوب باز شده و سوپاپ اطمينان و فشارسنج آن كنترل شود.
ماده 48
اتوي پنچرگيري بايد مجهز به سيستم ترموستات براي تنظيم دماي لازم باشد.
ماده 49
قبل از خارج نمودن بچه رينگ، بايد باد لاستيك به طور كامل تخليه گردد.
ماده 50
انجام هرگونه تعميرات، تعويض لاستيك، استفاده از خرك يا جك منوط به توقف و تثبيت كامل خودرو به منظور پيشگيري از جابجايي ناگهاني خودرو مي باشد.
ماده 51
استفاده از حفاظ مستحكم و مقاوم براي تعمير و تعويض بچه رينگ به منظور جلوگيري از مخاطرات ناشي از پرتاب آن الزامي است.
ماده 52
هنگام تنظيم تراكم باد لاستيك جدا شده از خودرو، استفاده از حفاظ مستحكم و مقاوم الزامي است.
ماده 53
تعويض يا تعمير رينگ هاي مستعمل، شكسته، جوشي و داراي نقص بايد توسط افراد با تجربه انجام گيرد.
ماده 54
باز و بسته كردن پيچ و مهره چرخ ها بايد به صورت ضربدري صورت پذيرد و پس از شل شدن رينگ اقدام به باز نمودن كامل مهره ها نمود.
ماده 55
قرار گرفتن قاب حفاظتي دستگاه بالانس بر روي چرخ به هنگام انجام بالانس الزامي بوده و تا قبل از توقف كامل دستگاه، برداشتن آن ممنوع است.
بخش پنجم
جك ها و بالابرهاي خودرو
ماده 56
حضور راننده و سرنشين درون خودرو در حال تعمير ممنوع است.
ماده 57
نصب، جابجايي، آزمايش، راه اندازي، تنظيم، تعمير و نگهداري و أخذ تأييديه بازرسي فني ساليانه بالابر خودرو بايد توسط اشخاص داراي صلاحيت انجام شود. درصورت بروز هرگونه نقص بايد براي استفاده مجدد، تعميرات لازم را انجام داده و قبل از بهره برداري توسط شخص داراي صلاحيت، بازبيني و تأييد گردد.
ماده 58
بعد از بالا بردن خودرو توسط جك هاي متحرك استفاده از خرك فلزي براي تثبيت كامل خودرو الزامي است.
ماده 59
بكاربردن هرگونه قطعات اضافي براي افزايش ارتفاع جك و خرك ها براي بالابردن خودرو ممنوع است.
ماده 60
دستگاه هاي جك ستوني بايد داراي تجهيزاتي باشند كه ضمن تثبيت صفحه جك در ارتفاع مناسب از سقوط ناخواسته آن جلوگيري بعمل آورد.
ماده 61
دستگاه هاي جك ستوني بايد مجهز به سيستم هشداردهنده صوتي و نوري در هنگام بالا و پايين رفتن باشد.
ماده 62
عملكرد جك و بالابر بايد به گونه اي باشد كه خودرو را به صورت يكنواخت، آرام و ايمن به طرف بالا و پايين ببرد.
ماده 63
قبل از پايين آوردن صفحه جك بايد از عدم حضور افراد و ابزار و وسايل در زير جك مطمئن گرديد.
ماده 64
استفاده از بالابر فقط به منظور بالا بردن و يا پايين آوردن خودرو براي امور بازديد، تعمير، سرويس و امور فني مي باشد و استفاده از بالابر براي شستن خودرو، چربي زدايي، گل زدايي، سند بلاست، فرزكاري و موارد ديگر، ممنوع مي باشد.
ماده 65
قرار گرفتن افراد در داخل خودرو يا بر روي بالابر در هنگام استفاده از بالابر ممنوع است.
ماده 66
فقط تعمير كاري كه در حال تعمير خودرو مي باشد حق حضور در زير بالابر را دارد و تردد و تجمع ساير كارگران در زير بالابر ممنوع است.
ماده 67
ميزان بار قرار گرفته بر روي جك بايد متناسب با توان جك و مطابق دفترچه راهنماي و لوح شناسايي دستگاه باشد.
ماده 68
دستگاه جك ستوني بايد مجهز به تجهيزاتي باشد كه در صورت اضافه بار، از عملكرد دستگاه ممانعت بعمل آورد.
ماده 69
استفاده از دستگاه بالابر توسط افراد غيرمجاز ممنوع است و فقط افرادي مجاز به كار با آن هستند كه داراي سلامت جسماني، كارآزموده و ماهر باشند و از مخاطرات كار با بالابر آگاه باشند.
ماده 70
استفاده از بالابر فقط در محيط سرپوشيده و محافظت شده در برابر شرايط جوي مانند باران و برف و باد مجاز است.
ماده 71
فاصله بين ديوارهاي اطراف محل نصب بالابر با بدنه دستگاه بايد به اندازه اي باشد كه تردد افراد به سهولت انجام شود. قراردادن هرگونه مواد اوليه، ضايعات و قطعات در اين محدوده كه باعث اخلال در تردد گردد، ممنوع است.
ماده 72
كار با بالابر تنها توسط يك اپراتور در موقعيت و محدوده ايمن معين شده مجاز است. همچنين اپراتور بايد مشرف به تابلو فرمان دستگاه باشد.
ماده 73
اپراتور بالابر بايد كل سيستم و محدوده كاري را ديده و بر آن مشرف باشد تا حضور افراد متفرقه و اشيايي كه باعث خطر مي شوند را فوراً متوجه و دستگاه را متوقف نمايد.
ماده 74
بالابر بايد طوري نصب و راه اندازي شده باشد كه هنگام كار، به تأسيسات موجود در كارگاه به ويژه خطوط آب و برق و گاز برخورد نكند.
ماده 75
بالابر نصب شده در فضاهاي سرپوشيده بايد در وضعيت حداكثر ارتفاع بالابر به علاوه ارتفاع خودروي مستقر بر روي آن با موانع بالاسر خودرو به فاصله يك متر باشد.
ماده 76
بالابردن اشياء با استفاده از فقط بخشي از بالابر نظير يك ستون به تنهايي يا دو بازو به تنهايي ممنوع مي باشد.
ماده 77
قبل از استفاده از بالابر، اپراتور بايد از مجهز بودن بالابر به تجهيزات ايمني مطمئن باشد. ضمناً جدا كردن و تغيير وسايل ايمني بالابر ممنوع است.
ماده 78
خودرو بايد مطابق با دفترچه راهنماي كاربري و از طريق نقاط تكيه گاهي كه سازنده توصيه كرده بر روي بالابر يا جك مستقر شود. قرار دادن خودرو در حالات ديگر ممنوع مي باشد.
ماده 79
هنگام بالا بردن خودرو با بالابر ثابت، بعد از طي اولين ۲۰ سانتيمتر و قبل از ادامه بالابردن خودرو، بايد پايداري بار در جهت هاي مختلف بررسي شود.
ماده 80
ورود افراد به زير بالابر و ناحيه كاري بدون فعال كردن قفل ايمني مكانيكي بالابر ممنوع است.
ماده 81
جدا كردن قطعاتي از خودرو يا ايجاد هر عاملي كه باعث نوسان، لرزش و بهم خوردن توازن خودروي مستقر بر روي بالابر مي شود، ممنوع است.
ماده 82
برق بالابر در هنگام تعمير و نگهداري آن بايد قطع باشد.
ماده 83
در صورت وجود روغن هيدروليك روي بالابر و سطح زمين استفاده از بالابر ممنوع است.
ماده 84
مشخصات فني، دستورالعمل هاي شركت سازنده، روش هاي سرويس و نگهداري، بازرسي هاي فني و همچنين سوابق تعميراتي بالابر بايد به صورت مكتوب در كارگاه موجود و در دسترس باشد.
ماده 85
استفاده از بالابرهاي هيدروليكي در صورتي كه دماي محيط كمتر از ۵ درجه سانتي گراد يا بالاتر از ۴۰ درجه سانتي گراد باشد ممنوع است.
ماده 86
ترك كردن بالابر در هنگام كار و يا در وضعيت فعال نبودن قفل ايمني مكانيكي ممنوع است.
ماده 87
اپراتور بايد معناي علايم ايمني به كار رفته روي بالابر را بداند. اين علايم بايد همواره تميز و قابل مشاهده باشند و در صورت جداشدن و آسيب ديدن تعويض شوند.
ماده 88
بالابرهاي خودرو بايد مجهز به سيستم هشداردهنده صوتي و نوري در هنگام بالا و پايين رفتن باشد.
ماده 89
هرگونه تغيير در بالابر به گونه اي كه آن را از استاندارد يا طراحي اصلي كارخانه سازنده خارج نمايد، ممنوع است.
بخش ششم
صافكاري و نقاشي خودرو
ماده 90
اتاق رنگ بايد مجهز به پرده آب و تهويه موضعي باشد به نحوي كه ذرات رنگ در محيط پراكنده نشود.
ماده 91
قرار گرفتن كارگران در مسير جريان تهويه هوا در زمان انجام عمليات رنگ پاشي ممنوع است.
ماده 92
استفاده از شعله باز، فندك، تلفن همراه، دخانيات در اتاق رنگ ممنوع است. كارگران شاغل در اتاق مذكور بايد مجهز به كفش و لباس ضد جرقه باشند و ورود اشخاص غيرمجاز به آن محيط ممنوع است.
ماده 93
غلظت بخار حلال در اتاق رنگ بايد ۱۰ درصد كمتر از حد پايين انفجار باشد.
ماده 94
انجام مداوم تهويه اتاق رنگ در حين رنگ كاري الزامي است و پس از پايان انجام عمليات رنگ كاري تا زماني كه هواي محيط پاك و قابل تنفس شود، به كار خود ادامه دهد.
ماده 95
اتاق رنگ بايد از مواد غيرقابل احتراق و غيرقابل نفوذ ساخته شده باشد.
ماده 96
ظروف مايعات قابل اشتعال بايد هميشه داراي درپوش باشد و در محل مناسب و به طور صحيح انبار شوند.
ماده 97
هرگونه نشت مواد خطرناك بايد سريعاً تميز شده و پارچه هاي آغشته به حلال در محل ايمن جمع آوري و امحا شوند.
ماده 98
هنگام استفاده از تجهيزات كششي و فرم دهي بدنه خودرو يا شاسي كشي، محل انجام عمليات محصور و كارگر توسط سپر حفاظتي مناسب از مخاطرات ناشي از رها شدن ناگهاني تجهيزات و برخورد با آن محافظت گردد.
ماده 99
براي شاسي كشي خودرو بايد از تجهيزات ايمن و متناسب با نوع كار استفاده نمود.
ماده 100
دستگاه هاي شاسي كش قلاب دار بايد مجهز به شيطانك باشد.
ماده 101
شيلنگ هاي انتقال آب در كارواش ها بايد از نوع فشار قوي باشد. بست و كليه متعلقات شان بايد متناسب با نوع كار و فشار آب باشد.
ماده 102
استفاده از آبپاش هاي فشار قوي مخصوص شستشوي خودرو، براي نظافت كفش و لباس كارگران ممنوع است.
ماده 103
خرك هاي مورد استفاده براي خشك كردن كف پوش خودروها بايد به طور اطمينان بخشي مهار و ثابت شده باشند تا از سقوط آن بر روي افراد ممانعت به عمل آيد.
ماده 104
كارفرما مكلف است مكان انتظار مشخص و ايمني را براي مراجعين در هنگام شستشوي خودرو تأمين نمايد. ورود افراد متفرقه به محوطه كارواش ممنوع است.
ماده 105
محل استقرار و استراحت موقت يا دائم كارگران بايد مطابق با آئين نامه حفاظت و بهداشت عمومي در كارگاه ها باشد.
ماده 106
انبار كردن مواد و لوازم يدكي، قطعات فرسوده و ضايعاتي، كارتن ها و جعبه ها بر روي سقف تعميرگاه، درون چاله سرويس و همچنين در محوطه تعميرگاه ممنوع است.
ماده 107
كليه وسايل و تجهيزات و مواد و قطعات مورد استفاده در تعميرگاه بايد در محل مناسب قرار داشته باشد.
ماده 108
روشن گذاشتن موتورهاي احتراقي در محيط هاي بسته تحت هر عنوان ممنوع است.
ماده 109
كارفرما مكلف است نسبت به آموزش كارگران تعميرگاه در خصوص شيوه صحيح بكارگيري ابزار و مواد مصرفي و آگاهي كامل از خطرات احتمالي اقدام نمايد.
ماده 110
استعمال دخانيات، افروختن آتش و شعله باز به عنوان گرمايش و همچنين استفاده از بخاري هاي غير استاندارد در داخل كارگاه ممنوع است.
ماده 111
ظروف بنزين، روغن و ديگر مواد قابل اشتغال بايد در بسته و مستحكم باشد و در مكاني نگهداري شوند كه از حرارت، شعله، جرقه و ضربه محفوظ گردند.
ماده 112
استفاده از مواد قابل اشتعال جهت شستشوي قطعات خودرو، اعضاي بدن، لباس كار و كف و ديواره كارگاه ممنوع مي باشد.
ماده 113
بدنه كليه وسايل و تجهيزات فلزي و همچنين تأسيسات الكتريكي بايد به سيستم اتصال به زمين مؤثر تجهيز شود.
ماده 114
قبل از انجام عمليات جوشكاري بايد مواد قابل اشتعال و انفجار را از محل كار خارج نمود.
ماده 115
جوشكاري و برشكاري در مكان هايي كه مواد يا گازهاي قابل اشتعال يا انفجار وجود دارد، ممنوع است.
ماده 116
در زمان انجام عمليات جوشكاري، صافكاري، نقاشي و مكانيكي بايد نسبت به جداكردن بست هاي باطري اقدام نمود.
ماده 117
در عمليات جوشكاري استفاده از مولدهاي استيلن غيراستاندارد ممنوع است.
ماده 118
براي روشن كردن سر پيك جوشكاري بايد از فندك مخصوص آن استفاده نمود.
ماده 119
جوشكاري باك و مخازن مواد قابل اشتعال و انفجار بدون رعايت اصول ايمني جوشكاري ممنوع است.
ماده 120
استفاده از تنگ يا گيره براي اتصال شيرآلات كپسول ها تحت هر شرايطي ممنوع است.
ماده 121
كارگاه رويه دوزي بايد داراي تهويه مؤثر براي خروج بخارات و گازها باشد. استفاده از بنزين و ديگر مواد قابل اشتعال به عنوان رقيق كننده چسب، ممنوع است.
ماده 122
انجام كليه امور تعميراتي خودرو در معابر عمومي ممنوع است.
ماده 123
ورود و نگهداري حيوانات در داخل تعميرگاه مطلقاً ممنوع است.
ماده 124
كاردر وضعيت هاي بدني نامناسبي كه مي توانند باعث خستگي وكاهش تمركز شوند، ممنوع است.
ماده 125
كارگران بايد از كاركردن در يك وضعيت بدني ثابت ايستاده و يا نشسته و يا در زمان هاي طولاني كار، خودداري نمايند و به فواصل كوتاه وضعيت كاري خود را تغيير دهند.
ماده 126
اجراي مفاد اين آيين نامه به استناد مواد (۸۵) و (۹۱) قانون كار براي تمامي كارفرمايان، كارگران مشمول قانون كار لازم الاجرا است و مسئوليت اجراي آن در محيط كار بر عهده كارفرماي كارگاه مي باشد.
اين آيين نامه در 4 فصل و 7 بخش و 126 ماده به استناد مواد (85) و (86) قانون كار جمهوري اسلامي ايران در يكصد و هشتاد و نهمين جلسه شوراي عالي حفاظت فني در تاريخ 1403/0/5/29 تدوين شده و در تاريخ 1404/09/26 به تصويب وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي رسيده است و جايگزين آيين نامه عمومي ايمني در تعميرگاه هاي وسايط نقليه، مصوب 1387/5/8 وزير كار و امور اجتماعي مي شود.
وزير تعاون، كار و رفاه اجتماعي و رئيس شوراي عالي حفاظت فني ـ احمد ميدري