نظر مشورتي 7/1400/779 مورخ 1400/08/19 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص دستور يا حكم تخليه صادره از سوي دادگاه، تخليه عين مستأجره و تحويل آن به موجر منوط به استرداد وديعه، سند و يا وجهي است كه مطابق قرارداد اجاره توسط موجر از مستأجر اخذ شده است؛ و در صورتي كه موجر مدعي طلب بابت اجور معوقه باشد، مي تواند با تقديم دادخواست همزمان مطالبه طلب و تأمين خواسته، توقيف مبلغ توديع شده بابت وديعه را درخواست كند.

استعلام : 1- چنانچه دادگاه حكم بر تخليه صادر كند و مستأجر مبلغي بابت وديعه به موجر پرداخت كرده باشد، آيا دادگاه ضمن صدور حكم به تخليه، بايد تصريح كند كه تخليه منوط به پرداخت وديعه به مستأجر است؟ 2- آيا منوط كردن تخليه به پرداخت وديعه به مستاجر موضوع ماده 4 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376، خاص دستور تخليه است يا اطلاق دارد و دستور تخليه و صدور حكم به تخليه را نيز شامل مي شود؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : 1 و 2- برابر اطلاق ماده 4 قانون روابط موجر و مستأجر مصوب 1376، تخليه عين مستأجره و تحويل آن به موجر منوط به استرداد وديعه، سند و يا وجهي است كه مطابق قرارداد اجاره توسط موجر از مستأجر اخذ شده است؛ بنابراين تا زماني كه موجر وجه يا سند مزبور را به مستأجر يا واحد اجرا ندهد، امكان تخليه و تحويل عين مستأجره به موجر وجود ندارد؛ در لزوم قيد تخليه در قبال استرداد سند يا وديعه، تفاوتي بين دستور تخليه يا حكم تخليه وجود ندارد. بديهي است در صورتي كه موجر مدعي طلب بابت اجور معوقه باشد، مي تواند با تقديم دادخواست همزمان مطالبه طلب و تأمين خواسته، توقيف مبلغ توديع شده بابت وديعه را درخواست كند.