« بازگشت به فهرست
نظر مشورتي 7/1401/274 مورخ 1401/06/05 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص صدور دستور موقت
متندار
تاریخ تصویب: 1401/06/05
مرجع تصویب: اداره کل حقوقی قوه قضائیه
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | — |
|---|
| نوع قانون | رأی/نظر |
|---|
| تاريخ اجرا | — |
|---|
| مرجع ابلاغ | — |
|---|
| مرجع تصويب | — |
|---|
| آخرین وضعیت | — |
|---|
| تاريخ تصويب | 1401/06/05 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | — |
|---|
| شماره ابلاغ | — |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | — |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | — |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
استعلام : چنانچه پس از صدور دستور موقت دادگاه متوجه شود در امر احراز فوريت داشتن موضوع دچار اشتباه شده است، آيا دادگاه بدوي ميتواند رأسا يا به تقاضاي خوانده از دستور موقت سابقالصدور به لحاظ اشتباه در احراز فوري بودن خواسته عدول كند؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : دستور موقت، يك دستور قضايي صرف نيست كه در هر حال قابل عدول باشد؛ زيرا در قالب قرار صادر ميشود و نيز به موجب ماده 325 قانون آيين دادرسي دادگاههاي عمومي و انقلاب در امور مدني مصوب 1379، به طور غير مستقل قابل اعتراض است؛ همچنين موارد الغاء يا رفع اثر از آن نيز در مواد 321، 322 و 323 اين قانون معين شده است. تبصره 2 ماده 477 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392، مؤيد اين نظر است.