نظر مشورتي 7/1400/1345 مورخ 1401/05/10 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص قابل گذشت يا غير «قابل گذشت بودن جرم ارتباط نا مشروع توسط اطفال و نوجوانان»

استعلام : پيرامون قابل گذشت يا غير «قابل گذشت بودن جرم اتباط نا مشروع توسط اطفال و نوجوانان» نظر آن اداره كل را جهت بهره برداري همكاران قضايي اعلام فرماييد. نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : طبق تبصره 1 و 2 ماده 100 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 قابل گذشت بودن يا نبودن، ناظر به جرم است و نه مرتكب و با عنايت به ماده 103 قانون يادشده اصل بر غير قابل گذشت بودن جرايم است مگر اين كه در قانون به قابل گذشت بودن جرم تصريح شده باشد. به موجب قسمت آخر ماده 104 قانون يادشده كليه جرايم تعزيري درجه پنج و پايين‌تر ارتكابي توسط افراد زير هجده سال، در صورت داشتن بزه‌ديده قابل گذشت است و چون جرم موضوع ماده 637 قانون مجازات اسلامي 1375 با توجه به مجازات قانوني آن بر اساس شاخص‌هاي مقرر در ماده 19 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392 جرم درجه شش است صرفاً نسبت به مرتكب زير هجده سال و در صورت داشتن بزه‌ديده قابل گذشت محسوب مي‌شود. مگر اين كه جرم در محدوده ماده 31 قانون حمايت از اطفال و نوجوانان مصوب 1399 بوده يا با لحاظ ماده 102 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 در مرئي و منظر عام، به عنف و يا سازمان‌يافته ارتكاب يابد.