قوانین جاری ›

قانون حقوق و مزایای مستمر، پس‌انداز ثابت، حق بیمه و بیمه درمانی مشمولین قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران


۷۳ بخش جاری۱ رأی و نظر مرتبطبخشی منسوخ
تاریخ تصویب
۱۳۶۸/۱۰/۲۷
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس جمهور
شمارهٔ ابلاغ
117216/ق 48
تاریخ ابلاغ
۱۳۶۸/۱۱/۲۵
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
13104
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۶۸/۱۲/۰۵
تاریخ اجرا
۱۳۶۸/۱۲/۲۱
آخرین وضعیت
منسوخه 1404/08/07
۱۲ بخش منسوخ از این قانون حذف شده است؛ متن زیر فقط بخش‌های جاری را نشان می‌دهد.
شناسهٔ qavanin: 2560390300907927165 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
ماده 1اصلاحی ۱۳۷۰/۰۶/۱۳
عوامل تشکیل‌دهنده حقوق ماهانه مشمولین قانون ارتش جمهوری اسلامی ایران مصوب 7/7/1366 (موضوع مواد 131 و 138 قانون مزبور) بشرح زیر تعیین می‌گردد: الف - حداقل حقوقی 300 واحد ب - واحد حق کارآئی 2 ج - واحد حق ارتقاء 12 د - واحد حق پایه 18
ضریب ریالی واحدهای تعیین شده در این ماده همواره معادل ضریب ریالی حقوق مشمولین قانون استخدام کشوری می‌باشد.
در کلیه مواردی که نظام پرداخت و یا اعداد حقوقی مشمولین قانون استخدامی کشوری تغییر نماید، با توجه به ضوابط ماده 136 قانون ارتش عوامل حقوقی مندرج در این ماده نیز به همان نسبت و بطور همزمان تغییر خواهد نمود. کلیه مقررات تغییردهنده حقوق مشمولین قانون استخدام کشوری باید حاوی تغییر عوامل مندرج در این ماده نیز باشد.
مقامات مندرج در ماده 78 قانون ارتش می‌توانند در نیرو و یا سازمان مربوطه همه ساله به نسبت یک درصد آمار پرسنل جمعی که‌حداقل 25 سال تمام سابقه خدمت داشته باشند به متخصصین زبده و شایسته آنان برای یکبار به میزان حداکثر یک ارتقاء حقوقی تشویقی اعطاء نمایند. ارتقاء مزبور صرفا در محاسبه حقوق طول خدمت موثر بوده و پس از خاتمه خدمت حذف می‌گردد. دستورالعمل اجرای همآهنگ این تبصره‌توسط ستاد مشترک با هماهنگی نیروها و سازمانهای ذیربط تهیه و بتصویب فرماندهی کل نیروهای مسلح خواهد رسید.
به محصلینی که قبل از نیل به درجه یا رتبه در بدو استخدام دوره‌های آموزشی را طی می‌نمایند ماهانه مبلغی به میزان یک دوم حقوق حاصله از عوامل مذکور در ماده یک و بر اساس رتبه حقوقی مدرک تحصیلی اساس استخدام و سنوات قابل قبول آموزشی آنان تعیین و پرداخت می‌گردد.
به محصلینی که در رشته‌های پروازی، دریانوردی، تکاوری و هوابرد آموزش می‌بینند طبق ضوابط مذکور در آئیننامه اجرائی ماده 139 قانون ارتش حسب مورد مبالغی تا 50 درصد مزایای شغلی که در آن کارآموزی می‌نمایند به عنوان مزایای ویژه آموزشی در طول مدت آموزش عملی پرداخت خواهد شد.
اولین رتبه حقوقی با توجه به ماده 131 قانون ارتش برای پرسنلی که بر اساس تحصیلات پائین تر از پایان دوره ابتدائی استخدام شده یا می‌شوند یک و با مدارک تحصیلی مورد نیاز قابل قبول بالاتر که اساس استخدام بوده‌اند به شرح زیر تعیین می‌گردد: الف - پایان دوره ابتدائی (جدیم و قدیم) 3 ب - پایان دوره راهنمائی یا سیکل اول متوسطه 6 ج - قبولی چهارم متوسط (سابق) 7 د - قبولی پنجم متوسطه (سابق) 8 ه - پایان دوره دبیرستان 9 و - پایان دوره‌های فوق دیپلم و آموزشگاههای افسری و همافری سابق و دوره اول دانشکده علوم نظامی و یا سایر دوره‌های آموزشی همطراز 11 ز - پایان دوره‌های لیسانس و دانشکده‌های افسری و خلبانی سابق و دوره دوم دانشکده‌های علوم نظامی و یا سایر دوره‌های آموزشی همطراز 13 ح - پایان دوره‌های فوق لیسانس و همچنین دکترای رشته‌های درمانی بجز پزشکی عمومی 15 ط - دکترای پزشکی عمومی و دکترای سایر رشته‌های علوم 16
به اولین رتبه حقوقی دارندگان مدرک تحصیلی دکترا در کلیه رشته‌ها که دوره‌های تخصصی و یا فوق تخصصی مورد نیاز سازمان را طی نموده باشند حسب مورد 3 و 4 واحد اضافه می‌گردد.
در مواردی که وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح طول دوره‌های تحصیلی مذکور در تبصره 1 و بندهای «ح» و «ط» را بموجب مدارک مورد تایید یکی از وزارتین فرهنگ و آموزش عالی و بهداشت، درمان و آموزش پزشکی بیش از سنوات مورد محاسبه در بندهای مزبور احراز نمایند بر اساس ماده 131 قانون ارتش رتبه حقوقی مربوطه را محاسبه و تعیین خواهد نمود.
سنوات تحصیلی بالاتر از پایان دوره دبیرستان، برای تعیین درجه یا رتبه بر اساس مواد 69، 70 و 73 قانون ارتش برای دارندگان مدرک تحصیلی بالاتر از پایان دوره دبیرستان برابر است با تفاضل اولین رتبه حقوقی آنان و اولین رتبه حقوقی مدرک پایان دوره دبیرستان.
مدارک تحصیلی که حسب مورد بموجب ارزیابی وزارتخانه‌های آموزش و پرورش، فرهنگ و آموزش عالی، بهداشت، درمان و‌آموزش پزشکی معادل یکی از مقاطع مذکور در این ماده شناخته شوند دارای ارزش برابر خواهد بود.
سنوات آموزشی بدو استخدام کارمندان رسمی طبقات سه‌گانه سابق همانند نظامیان در تعیین اولین رتبه حقوقی آنان محاسبه خواهد گردید، مشروط بر اینکه آموزش مزبور منجر به اخذ مدرک در مقاطع تحصیلی نشده باشد. سنوات مذکور نباید از مدت آموزش برابر اساسنامه آموزشهای مشابه نظامیان تجاوز نماید.
در مورد پرسنلی که تغییر طبقه یا وضعیت داده‌اند (موضوع ماده 188 قانون ارتش) ملاک احتساب اولین رتبه حقوقی آنان با رعایت مفاد‌این ماده، آخرین طبقه، مدرک تحصیلی و آموزش نظامی که مبنای آخرین تغییر وضعیت گردیده، می‌باشد.
پرسنلی که بعلت داشتن مدرک هنری یا ورزشی و یا تخصصی بموجب مقررات استخدامی سابق نیروهای مسلح و یا مقررات سازمان امور اداری و استخدامی کشور از نظر استخدامی معادل هر یک از مقاطع تحصیلی فوق الذکر طبقه‌بندی شده یا شوند در محاسبه حقوق آنان، اولین رتبه حقوقی همان مدرک تحصیلی ملاک عمل خواهد بود.
مدارک تحصیلی پایان دوره دبیرستان و مقاطع پائین تر استخدامی قانون ارتش در هر وضعیت مورد نیاز و قابل قبول سازمان تلقی‌گردیده و چنانچه اولین رتبه حقوقی این مدرک از اولین رتبه حقوقی قبلی بیشتر باشد، در مورد مدرک پایان دوره دبیرستان بر اساس ماده 7 این قانون و‌در سایر رتبه حقوقی بالاتر ملاک قرار خواهد گرفت.
اولین رتبه و اولین رتبه حقوقی کارمندان فنی و کارمندان موضوع بند ب ماده 31 قانون ارتش با توجه به مواد 74، 131، و 186 قانون مذکور به شرح زیر تعیین می‌گردد: الف - کارمندان فنی طبقه 5 یا رده 1 گروه 1 1 ب - کارمندان فنی طبقه 4 یا رده 1 گروه 2 و رده 2 گروه 1 3 ج - کارمندان فنی طبقه 3 یا رده 1 گروه 3 و رده 2 گروه 2 و رده 3 گروه 1 5 د - کارمندان فنی طبقه 2 یا رده 2 گروه 3 و رده 3 گروه 2 6 ه - کارمندان فنی طبقه 1 یا رده 3 گروه 3 8
چنانچه اولین رتبه مدرک تحصیلی کارمندان مذکور از اولین رتبه با احتساب ارتقاء ناشی از مدرک تحصیلی موضوع تبصره 1 ماده 74 و یا تبصره ماده 186 قانون ارتش بالاتر باشد پرسنل بدون برخورداری از ارشدیت‌های مزبور از اولین رتبه مدرک تحصیلی برخوردار می‌گردند.
با پرسنل مشروحه زیر چنانچه با وجود دارا بودن شایستگی و کارآئی لازم امکان اعطاء درجه یا رتبه بالاتر به آنان وجود نداشته باشد، با رعایت حداکثر تعداد ارتقاء مندرج در ماده 6 این قانون، به ترتیب مذکور در ماده 133 قانون ارتش رفتار خواهد شد. الف - آن گروه از نظامیان تطبیق شده با قانون ارتش که بعلت نداشتن مدرک تحصیلی پایان کلاس دوم متوسطه و یا پایان دوره راهنمائی، درجه نهائی آنان ستوان سومی می‌باشد برای سنوات خدمتی مازاد بر چهار سال در درجه ستوان سومی. ب - پرسنل استخدام شده قبل از اجرای فصل تطبیق قانون ارتش (7/7/1367) که بعلت داشتن مدرک تحصیلی مورد نیاز و قابل قبول بالاتر و‌یا آموزش‌های بدو استخدام بیشتر، با درجه یا رتبه بالاتر از پرسنل مشابه خود آغاز به خدمت نموده‌اند، در ارتباط با سنوات خدمتی مازاد بر چهار سال پس از نیل به درجه یا رتبه نهائی مربوطه. ج - پرسنلی که پس از سی سال خدمت در اجرای تبصره 1 ماده 110 و یا ماده 111 قانون ارتش حداقل به مدت یکسال مشغول خدمت بوده یا می‌باشند، برای سنوات خدمتی مازاد بر چهار سال در آخرین درجه یا رتبه.
آن گروه از نظامیان تطبیق شده با قانون ارتش باستثنای پرسنل مذکور در این ماده در صورتیکه به وجود داشتن شایستگی و کارآئی لازم و داشتن چهار سال قدمت خدمت در درجه ستوان یکمی امکان اعطاء درجه سروانی به آنان وجود نداشته باشد، در خاتمه بیست و نهمین سال خدمت از ارتقاء حقوقی نیل به درجه مزبور برخوردار می‌گردند.
فارغ التحصیلان آموزشگاههای افسری و همافری سابق و دوره اول دانشکده علوم نظامی، باستثناء پرسنل مذکور در این ماده و پرسنلی که در طول خدمت تغییر وضعیت یا تغییر مدرک تحصیلی داده‌اند، در صورتیکه با وجود داشتن شایستگی و کارآرائی لازم و نداشتن عقب افتادگیهای ناشی از تنبیهات موثر در ترفیع امکان اعطاء هفتمین ارتقاء حقوقی به آنان وجود نداشته باشد در خاتمه بیست و نهمین سال خدمت از ارتقاء حقوقی‌هفتم برخوردار می‌گردند.
کلیه پرسنل مشمول این ماده و تبصره‌های فوق در صورتیکه بهر علت به ارتقاء درجه یا رتبه بعدی نائل گردند از همان تاریخ به همان میزان بجای ارتقاء حقوقی فوق از ارتقاء حقوقی مربوط به درجه یا رتبه جدید برخوردار خواهند شد.
باستثنای پرسنلی که به درجات سرتیپی و بالاتر نائل شده و یا می‌شوند و پرسنلی که پس از تصویب قانون ارتش به درجات یا رتبه‌های تشویقی و یا موقت و یا ارتقاء حقوقی تشویقی نائل گردیده و یا می‌گردند حداکثر تعداد ارتقاء از هفت ارتقاء تجاوز نخواهد نمود.
تعداد ارتقاء تطبیقی پرسنل نظامی که در زمان اجرای تطبیق بر اساس سنوات خدمتی تطبیق گردیده‌اند پس از کسر قدمت خدمت در‌درجه تطبیقی و سنوات مندرج در ستون سابقه خدمت وضعیت مربوط جدول تطبیقی قانون ارتش (ردیف اول ستون دوم) از سنوات خدمتی قابل قبول در ترفیعات آنان بر اساس هر چهار سال خدمت در وضعیت مذکور تا دو رقم اعشار محاسبه و منظور می‌گردد.
پرسنلی که در زمان اجرای تطبیق در شمول تبصره ماده 188 قانون ارتش قرار گرفته‌اند، در محاسبه حق ارتقاء آنان در تاریخ اجرای تطبیق، تعداد ارتقاء حالتی که منجر به تعیین درجه یا رتبه آنان گردیده است، با رعایت حداکثر ارتقاء مندرج در این ماده، منظور خواهد شد.
پرسنلی که مدارک تحصیلی مورد نیاز بالاتر از مدرک پذیرفته شده قبلی خود ارائه نمایند تعداد ارتقاء آنان برای تعیین حق کارآئی و حق ارتقاء بشرح زیر محاسبه می‌گردد: الف – ارتقاء‌های جدید عددی برابر حاصل‌ضرب جمع جبری ارتقاء‌های قبلی در کسری معادل اولین رتبه حقوقی مدرک قبلی به اولین رتبه حقوقی مدرک جدید خواهد بود. ب - چنانچه مدرک تحصیلی در فاصله دو درجه یا رتبه ارائه شود جمع جبری ارتقاء‌های قبلی به کسری معادل مدت خدمت قابل قبول پرسنل در‌آخرین درجه یا رتبه با مدرک قدم به ماه بر حداقل مدت توافق لازم برای نیل به درجه یا رتبه بعدی به ماه اضافه شده و در صورتیکه ارائه مدرک قدیم به ماه بر حداقل مدت توقف لازم برای نیل به درجه یا رتبه بعدی به ماه اضافه شده و در صورتیکه ارائه مدرک جدید منجر به درجه یا رتبه نگردد از تاریخ ارتقاء بعدی به میزان همان کسر از مجموع ارتقاء‌های جدید کسر می‌گردد.
مجموع جبری ارتقاء تا دو رقم اعشار و کسر مذکور در بند ب این ماده حداکثر تا 98 % قابل محاسبه بوده و حقوق ماهانه حاصله بدون در نظر گرفتن ارقام اعشاری قابل پرداخت می‌باشد.
پرسنلی که قبل از اجرای تطبیق مدارک تحصیلی بالاتر مورد نیاز و قبول سازمان ارائه نموده‌اند در صورتیکه در اثر ارائه مدارک تحصیلی مزبور مشمول ماده 188 قانون ارتش نشده باشند نیز با توجه به درجه یا رتبه و قدمت و ارتقاء تطبیقی زمان ارائه مدارک تحصیلی مشمول این ماده می‌باشند.
پرسنلی که با اجرای این قانون حقوق آنان در مقایسه با مجموع حقوق و فوق العاده شغل مستمر قبل از اجرای این قانون از اعمال کسورات مربوطه کاهش یابد تفاوت مبلغ مزبور را تا رفع کاهش به عنوان مابه التفاوت تطبیق فوق العاده شغل مستمر قبلی دریافت می‌نمایند. این تفاوت با هر‌گونه افزایش بعدی حقوق به همان میزان کاهش خواهد یافت.
هرگونه رشد حقوقی انجام شده پس از تاریخ اجرای تطبیق (7/7/1367) قانون ارتش با استناد به تبصره‌های 2 مواد 32 و 34 آئیننامه استخدام کارمندان غیرنظامی در ارتش در تعیین مجموع حقوق و فوق العاده شغل مستمر قبل از اجرای این قانون منظور نمی‌گردد.
حقوق ماهانه و درجات تطبیقی پرسنلی که بموجب مقررات استخدامی قبل از قانون ارتش با عناوین سرباز یا ناوی داوطلب، ژاندارم، پاسبان درجه 3 و سرجوخه یا سرناوی بصورت کادر ثابت و یا پیمانی استخدام گردیده و مشمول مقررات تبصره 6 ماده 204 قانون ارتش نمی‌باشند، در درجات مصرحه بشرح زیر بر مبنای عوامل مذکور در ماده یک این قانون و درجه و رتبه حقوقی مربوط تعیین می‌گردد. ردیف عناوین قبلی درجه تطبیقی رتبه حقوقی 1 سرباز یا ناوی داوطلب، ژاندارم، پاسبان درجه 3 سرباز یا ناوی 1 2 سربازدوم یا ناوی‌دوم 2 3 سربازیکم یا ناوی‌یکم داوطلب، ژاندارم‌یکم و پاسبان درجه 2 سربازیکم یا ناوی‌یکم 3 4 سرجوخه یا سرناوی داوطلب، پاسبان یکم سرجوخه یا سرناوی 4
مفاد این ماده فقط برای پرسنل استخدامی قبل از تصویب قانون ارتش قابل اجراء بوده و استخدام جدید در مقاطع مذکور بصورت کادر‌ثابت یا پیمانی ممنوع می‌باشد.
حداقل توقف برای نیل به درجه بعدی پرسنل ردیفهای 1 و 2 ششماه و برای ردیف 3 یکسال و برای نیل به درجات بعدی چهار سال خواهد بود (حداکثر لغایت درجه گروهبانیکمی).
رتبه حقوقی پرسنلی که با عناوین مندرج در جدول بالا خدمت خود را شروع نموده و به درجات گروهبانسومی و یا مهناوی سومی و یا سرپاسبان سومی و بالاتر ارتقاء یافته‌اند و یا دارای مدرک تحصیلی پایان دوره ابتدائی و یا بالاتر می‌باشند مشمول مقررات این ماده نخواهد بود.
کارمندانی که برابر مقررات، قبل از تصویب قانون ارتش و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی به دریافت پایه تشویق نائل گردیده‌اند به ازاء هر پایه تشویقی یک واحد حق پایه به حقوق آنان افزوده می‌گردد.
چنانچه پایه تشویقی کارمندان در موارد مذکور در دستورالعملهای صادره در ارتباط با ارشدیت اعم از زمان صلح یا جنگ اعطاء گردیده است مدت مذکور مشابه ارشدیت نظامیان تلقی خواهد شد.
در محاسبه حق پایه پرسنل سنوات آموزشی بدو استخدام و همچنین سنوات خدمتی مازاد بر سی سال منظور خواهد شد لیکن سنوات خدمت مذکور در ماده 154 قانون ارتش حداکثر سی سال محاسبه می‌گردد.
در مورد پرسنلی که خدمت آنان از سی سال تجاوز می‌نماید بابت سالهای مازاد بر سی، فقط از افزایش حقوق آنان در طول خدمت مذکور‌حق بازنشستگی کسر خواهد شد.
حقوق ماهانه پرسنل مشمول این قانون در سال تصویب از سرجمع اعتبارات ماده 1 و ماده 2 به میزان فوق العاده شغل مستمر قبلی بودجه‌های مصوب سازمانهای ذیربط و اعتبارات پیش‌بینی شده بدین منظور تامین و پرداخت خواهد شد.
عوامل تشکیل‌دهنده حقوق و بازنشستگی، وظیفه و مستمری کسانی که قبل از تاریخ 7/7/1366 خدمت آنان پایان پذیرفته بر اساس مقررات قانون ارتش به شرح زیر تعیین می‌گردد:
اولین رتبه حقوقی آنان با توجه به آخرین مدرک تحصیلی دوران خدمت در مقاطع مختلف استخدامی بشرح ذیل می‌باشد: 1 - فاقد مدرک پایان دوره ابتدائی 1 2 - پایان دوره ابتدائی 3 3 - پایان دوره راهنمائی و سیکل اول متوسطه 6 4 - بالاتر از سیکل اول متوسطه و پائین تر از پایان دوره دبیرستان (فقط در صورتیکه بر اساس استخدام باشد) 8 5 - پایان دوره دبیرستان 9 6 - فوق دیپلم 11 7 - لیسانس 13 8 - فوق لیسانس 15 9 - دکترای پیوسته بجز پزشکان عمومی 15 10 - دکترای پزشکی عمومی و دکترای غیرپیوسته 16 11 - دکترا با مدارک تخصصی و بالاتر 17
مدارک تحصیلی بالاتر از پایان دوره دبیرستان در صورتیکه مورد نیاز و قبول سازمان شناخته شده باشد، پذیرفته خواهد شد.
کارمندان فنی و پرسنل همطراز آنان همچنین پرسنلی که فاقد مدرک تحصیلی باشد اولین رتبه حقوقی آنان بشرح ذیل می‌باشد: 1 - کارمندان فنی طبقات پنجگانه و پرسنل همطراز آنان بر اساس مفاد ماده 4 این قانون. 2 – درجه داران 2 3 - افسران ( که دارای مدرک تحصیلی پائین تر از پایان دوره راهنمائی باشند) 6
نظامیان مذکور در این ماده در صورتیکه آموزشهای نظامی مشروحه زیر را طی نموده باشند، اعداد زیر به اولین رتبه حقوقی مدرک تحصیلی آنان اضافه می‌گردد. 1 - افراد، درجه داران و افسریارانی که آموزشگاه‌های سرجوخگی و یا درجه‌داری و یا افسریاری و یا آموزش همطراز را طی کرده و آخرین مدرک تحصیلی آنان پائین تر از پایان دره دبیرستان باشد یک واحد. 2 - افسرانی که آموزشگاه افسری و یا آموزش همطراز آنرا در مدت یکسال طی نموده‌اند و آخرین مدرک تحصیلی آنان بالاتر از پایان دوره دبیرستان نباشد یک واحد. 3 - همافران و همچنین افسرانی که آموزشگاه افسری و یا آموزش همطراز آنرا دوساله طی نموده‌اند و آخرین مدرک تحصیلی آنان بالاتر از پایان دوره دبیرستان نباشد دو واحد. 4 - افسرانی که دانشکده افسری و یا آموزش همطراز آنرا طی نموده‌اند و آخرین مدرک تحصیلی آنان پائین تر از لیسانس باشد سه واحد. برای دارندگان مدرک فوق دیپلم نیز اولین رتبه حقوقی مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان منظور می‌گردد.
سنوات خدمت قابل قبول در وضعیت‌های قبلی پرسنلی که تغییر وضعیت داشته‌اند و همچنین کارمندانی که تغییر مدرک تحصیلی داشته‌اند، باستثنای تغییر طبقات کارمندان فنی، بشرح زیر به سنوات خدمت آخرین وضعیت آنان اضافه می‌گردد. 1 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی پائین تر از پایان دوره دبیرستان 4 ماه 2 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان و فوق دیپلم 6 ماه 3 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی لیسانس و فوق لیسانس 8 ماه 4 - به ازاء هر سال خدمت قبلی با مدرک تحصیلی دکترا 12 ماه
تعداد ارتقاء پرسنل مشمول این ماده با توجه به سنوات خدمت قابل احتساب (بدون سنوات افزایش یافته و ارفاقی) در آخرین وضعیت تا دو رقم اعشار به ازاء هر 5 سال یک ارتقاء و حداکثر شش ارتقاء محاسبه می‌گردد. سنوات آموزشی بدو استخدام در محاسبه تعداد ارتقاء منظور نخواهد گردید.
در صورتیکه رتبه حقوقی پرسنل مذکور در بند ب نسبت به وضعیت قبلی کاهش یابد رتبه حقوقی و تعداد ارتقاء با وضعیت یا مدرک تحصیلی قبلی تا حداکثر شش ارتقاء محاسبه خواهد گردید.
در محاسبه حق پایه پرسنل مذکور در این ماده حداکثر سنوات خدمت قابل قبول در کلیه وضعیتها تا سی سال ملاک محاسبه خواهد بود.
- کلیه نظامیان بالاتر از درجه سرهنگی که از تاریخ 15/1/1358 به بعد در خدمت ارتش نبوده‌اند و یا پس از تاریخ مزبور در خدمت بوده لیکن احکام خاصی در مورد میزان حقوق آنان صادر گردیده است، از نظر حقوق مندرج در این قانون به میزان مبالغ دریافتی قبل از این قانون برخوردار‌خواهند گردید. در مواردی که در احکام بعدی مبالغ جدیدی برای آنان مقرر گردد از مبالغ مزبور برخوردار خواهند شد.
نظامیان مذکور در بند ه که از تاریخ 15/1/1358 حداکثر تا تاریخ تصویب قانون ارتش در خدمت بوده و احکام خاصی در مورد میزان حقوق آنان صادر نگردیده است بابت هر یک از درجات سرتیپی و بالاتر یک واحد به حق ارتقاء و یک واحد به رتبه حقوقی آنان اضافه می‌گردد.
حقوق پرسنل نظامی در وضعیت افرادی که فاقد مدرک تحصلی پایان دوره ابتدائی باشند از مفاد این ماده مستثنی بوده و با توجه به آخرین درجه آنان بر اساس ماده 9 این قانون و با رعایت بند «د» این ماده محاسبه می‌گردد.
حقوق مستمری بگیران پرسنلی که به علت قیود خدمتی فوت نموده‌اند بر اساس این ماده و مفاد ماده 159 قانون ارتش محاسبه می‌گردد.
در احتساب حقوق مذکور در این ماده سنوات ارفاقی که به موجب مقررات قبل از قانون ارتش اعمال گردیده به همان میزان منظور می‌گردد.
14اصلاحی ۱۳۸۸/۰۹/۱۸
به عائله تحت تکفل آن گروه از کارکنان نیروهای مسلح که پس از سال 1368 با داشتن حداقل پانزده سال تمام سابقه خدمت براساس نظر مراجع قضائی و هیاتهای مربوط به رسیدگی به تخلفات نیروهای مسلح اخراج شده‌اند براساس نظر هیاتهای یاد شده، ماهانه وجوهی معادل سه پنجم حقوق بازنشستگی آنان پرداخت می‌شود.
پرسنلی که قبل از تصویب قانون ارتش از خدمت اخراج شده و به عائله تحت تکفل آنان وجوهی پرداخت می‌گردیده نیز از مبلغی معادل سه پنجم حقوق مندرج در ماده 154 قانون مذکور استفاده خواهند نمود.
به پرسنل موضوع این ماده وجوه مذکور در ماده 169 قانون ارتش بابت مرخصی‌های استفاده نشده مازاد بر چهار ماه قبل از تصویب قانون ارتش پرداخت نخواهد شد.
کسانی که بموجب احکام قضائی که صلاحیت تعیین حقوق بازنشستگی مستمری وی یا وظیفه را دارا می‌باشند برای آنان مبالغ مشخصی تحت عناوین مذکور مقرر گردیده و در مواردی که بموجب احکام بعدی مبالغ جدیدی برای آنان مقرر گردد از مبالغ جدید برخوردار خواهند شد. بهر حال مبالغ فوق از میزان استحقاقی مندرج در این ماده تجاوز نخواهد کرد.
ماده 16اصلاحی ۱۳۷۵/۱۲/۰۸
میزان کمک هزینه مسکن پرسنل شاغل که از خانه‌های سازمانی استفاده نمی‌نمایند با توجه به عائله تحت تکفل آنان مبلغی معادل حاصل‌ضرب یک سیصدم حداقل حقوق مندرج در ماده 1 این قانون در متراژ زیربنای مسکن متناسب با عائله، بشرح زیر تعیین و محاسبه می‌گردد: ردیف تعداد عائله تحت تکفل متراژ زیربنای مسکن متناسب با عائله 1 مجرد 50 متر مربع 2 یک نفر 70 متر مربع 3 دو نفر 90 متر مربع 4 سه نفر 100 متر مربع 5 چهار نفر 130 متر مربع 6 پنج نفر و بیشتر 150 متر مربع
تبصرهاصلاحی ۱۳۷۵/۱۲/۰۸
ضریب منطقه‌ای متناسب با شاخص گرانی مسکن در هر منطقه که حداقل آن برابر یک است، توسط وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح با‌همکاری ستاد کل نیروهای مسلح و ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران تهیه و به تصویب هیئت وزیران می‌رسد.
هزینه خدمات درمانی مشمولین بند ک ماده 8 قانون ارتش به شرح زیر به سازمان تامین خدمات درمانی پرداخت می‌گردد: الف معادل 5 /2 برابر ضریب ریالی حقوق، به ازاء هر نفر که از خدمات درمانی برخوردار می‌گردد. ب معادل 2 % حقوق ماهانه از بودجه سازمانهای ذیربط. ج معادل یک دوم وجوه بند الف از محل صندوق بیمه حوادث در مورد مشترکین این صندوق.
پرسنل پیمانی، مشمول قانون بیمه افراد کادر ثابت ارتش خواهند بود و سهم پرداخت به صندوق بیمه افراد کادر ثابت از بودجه سازمانهای ذیربط به 2 % حقوق ماهانه پرسنل اصلاح می‌گردد.
درآمد صندوقهای پس انداز ثابت پرسنل کادر ثابت مشمول این قانون بشرح زیر تعیین می‌گردد: الف از حقوق ماهانه کلیه پرسنل کادر ثابت عضو. در دهه اول خدمت ماهانه یکهزار ریال در دهه دوم خدمت ماهانه یک هزار و پانصد ریال. از دهه دوم به بعد ماهانه دو هزار ریال ب معادل وجوه مذکور در بند الف از بودجه سازمانهای ذیربط.
پرسنل وظیفه بر اساس نیاز نیرو یا سازمان و وجوه محل سازمانی پس از طی دوره آموزش حسب مورد به درجات مصرحه جدول بالا، بشرح زیر نائل میگردند: الف پرسنل وظیفه فاقد مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان به یکی از درجات ردیفهای 1 لغایت 5 ب دارندگان مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان به درجات ردیفهای 6 یا 7 ج دارندگان مدرک تحصیلی فوق دیپلم به درجات ردیفهای 8 یا 9 د دارندگان مدرک تحصیلی لیسانس به درجه ردیف 10 ه دارندگان مدرک تحصیلی فوق لیسانس و دکترای غیر پزشکی به درجه ردیف 11 و پزشکان به درجه ردیف 12
پرسنل وظیفه چنانچه صلاحیتهای لازم جهت نیل به درجات مصرحه بالا را فاقد باشند و یا به علت عدم نیاز به درجات مناسب پائین‌تر تا درجه سربازی نائل خواهند شد.
میزان حقوق وظیفه پرسنل مذکور و مستمری بگیران آنان بر اساس آخرین مدرک تحصیلی در مقاطع فوق و مواد مربوط در فصل هشتم قانون ارتش، محاسبه می‌گردد.
پرسنل وظیفه که قبل از اجرای این قانون با مدرک تحصیلی پایان دوره دبیرستان و بالاتر به درجه گروهبانسومی نایل گردیده‌اند تا خاتمه‌خدمت از حقوق دریافتی قبل از اجرای این قانون استفاده خواهند نمود.
حقوق ثابت و فوق‌العاده شغل پرسنلی که از تاریخ 7/7/67 تا تاریخ استحقاق دریافت حقوق این قانون، با داشتن حداقل مدت توقف در درجه یا مرتبه، استحقاق ترفیع بموجب مقررات قبل از قانون ارتش را داشته‌اند از تاریخ استحقاق بدون رعایت سایر تشریفات ترفیعاتی بر مبنای واحد حقوقی درجه یا مرتبه مزبور قابل پرداخت می‌باشد.
مقررات این ماده صرفا در واحد حقوقی استحقاقی در مدت فوق موثر بوده و هیچ‌گونه تغییری در درجه یا رتبه خدمتی و عوامل حقوقی این قانون را موجب نخواهد گردید.
تغییرات حقوق ثابت و فوق العاده شغل مذکور در این ماده در احتساب سایر مزایای پرسنل در طول مدت مذکور موثر نخواهد بود.
مشمولین این قانون از تاریخ 1/1/1368 فقط استحقاق دریافت حقوق و مزایای مذکور در این قانون را دارند.
از تاریخ تصویب این قانون پرداخت حقوق و مزایا و مستمری ارتش و نیروهای انتظامی فقط تابع این قانون خواهد بود و هر قانون دیگری قابل عمل نخواهد بود.
قانون فوق مشتمل بر 24 ماده و 51 تبصره در جلسه علنی روز چهارشنبه مورخ بیست و هفتم دی ماه یکهزار و سیصد و شصت و هشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 11/11/1368 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی مهدی کروبی