« بازگشت به فهرست
نظر مشورتي 7/4022 مورخ 1335/07/14 اداره كل حقوقي قوه قضائيه
متندار
تاریخ تصویب: 1335/07/14
مرجع تصویب: اداره کل حقوقی قوه قضائیه
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | — |
|---|
| نوع قانون | رأی/نظر |
|---|
| تاريخ اجرا | — |
|---|
| مرجع ابلاغ | — |
|---|
| مرجع تصويب | — |
|---|
| آخرین وضعیت | — |
|---|
| تاريخ تصويب | 1335/07/14 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | — |
|---|
| شماره ابلاغ | — |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | — |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | — |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
با توجه به اين نكته كه قانونگذار در قسمت اخير ماده 316 ق.آ.د.ك. مصوب 1352 صرف ابلاغ واقعي را موجب حضوري شناختن حكم شمرده، به نظر مي رسد، هدف احراز اين امر است كه متهم از اقامه دعوايي در دادگاه عليه خود آگاه شده است. حضور متهم در دادگاه دليل اين آگاهي است خواه جلسه دادگاه تجديد شود يا رسيدگي صورت گيرد. به موجب ماده 317 ق.آ.د.ك. 1290، حضور متهم در يكي از جلسات يا ارسال لايحه دفاعيه موجب حضوري شناختن دادنامه است، ولو اين كه دادنامه در غياب متهم صادر شود. اما در موردي كه دادگاه به علل قانوني از جمله مردود شناختن قاضي عملاً تشكيل نيافته، حضور متهم در چنين جلسه اي، حضور در جريان دادرسي محسوب نمي شود. بنابراين چنانچه در جهت دفاع از اتهام، به تسليم لايحه دفاعيه مبادرت نجسته باشد. حكم صادر در غياب او بر اساس مقررات ماده 317 سابق غيابي شناخته خواهد شد.