« بازگشت به فهرست
قانون موافقتنامه معاضدت حقوقي متقابل در امور مدني و تجاري بين جمهوري اسلامي ايران و جمهوري اسلامي پاكستان
متندار
تاریخ تصویب: 1403/08/23
مرجع تصویب: مجلس شوراي اسلامي
اطلاعات پایه
اطلاعات پایه هنوز دریافت نشده.
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
قانون موافقتنامه معاضدت حقوقي متقابل در امور مدني و تجاري بين جمهوري اسلامي ايران و جمهوري اسلامي پاكستان مصوب 1403,08,23 با اصلاحات و الحاقات بعدي
ماده واحده
موافقتنامه معاضدت حقوقي متقابل در امور مدني و تجاري بين جمهوري اسلامي ايران و جمهوري اسلامي پاكستان مشتمل بر يك مقدمه و شانزده ماده به شرح پيوست تصويب و اجازه مبادله اسناد آن داده مي شود.
تبصره
رعايت اصول هفتاد و هفتم (۷۷)، يكصد و بيست و پنجم (۱۲۵) و يكصد و سي و نهم (۱۳۹) قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، در اجراي اين قانون يا اصلاح آن الزامي است.
موافقتنامه معاضدت حقوقي متقابل در امور مدني و تجاري بين جمهوري اسلامي ايران و جمهوري اسلامي پاكستان
جمهوري اسلامي ايران و جمهوري اسلامي پاكستان (كه از اين پس به طور جداگانه «طرف» و به طور مشترك «طرف ها» ناميده مي شوند) با تمايل به توسعه و تقويت روابط در زمينه معاضدت حقوقي متقابل به شرح زير توافق نموده اند:
۱
طرف ها متعهد مي شوند كه طبق قوانين ملي خود و اين موافقتنامه، معاضدت حقوقي متقابل در امور مدني و تجاري به يكديگر ارائه نمايند.
۲
مراجع مركزي مسئول اجراي اين موافقتنامه عبارتند از: الف) از طرف جمهوري اسلامي ايران - وزارت دادگستري و قوه قضائيه؛ ب) از طرف جمهوري اسلامي پاكستان - معاون دادستان كل، وزارت قانون و دادگستري.
۳
مراجع مركزي به طور مستقيم به زبان انگليسي با يكديگر مكاتبه خواهند كرد.
۱
در صورتي كه درخواست معاضدت حقوقي متقابل مغاير با قوانين ملي، امنيت ملي يا نظم عمومي طرف درخواست شونده باشد، اجراي آن ممكن است رد شود.
۲
مرجع مركزي طرف درخواست شونده فوري رد درخواست را به مرجع مركزي طرف درخواست كننده اطلاع خواهند داد. در چنين مواردي ممكن است دلايل رد نسبي يا كامل درخواست ذكر شود.
ماده ۳
مراجع مركزي در صورت درخواست، اطلاعات خاصي را در مورد قوانين يا رويه قضائي كشورهاي خود ارسال خواهند كرد.
فصل دوم
حق دسترسي به دادگاه ها
۱
اتباع يا شهروندان يك طرف حق دسترسي به دادگاه هاي طرف ديگر را طبق همان شرايط قابل اعمال براي اتباع يا شهروندان طرف اخير خواهند داشت.
۲
مفاد بند (۱) اين ماده در مورد كليه اشخاص حقوقي كه بر اساس قوانين يك طرف تأسيس شده اند و دفاتر مركزي آنها در آنجا واقع شده است، اعمال خواهد شد، مشروط بر اينكه وضعيت تأسيس و اهداف آنها با قوانين ملي طرف ديگر مطابقت داشته باشد.
۱
در درخواست معاضدت حقوقي متقابل موارد زير مشخص خواهد شد: الف) اسامي مقام هاي صلاحيت دار درخواست كننده و درخواست شونده؛ ب) حقايق پرونده اي كه در مورد آن معاضدت حقوقي متقابل درخواست شده است؛ پ) نام و نام خانوادگي، تابعيت، شغل، نشاني دائمي و موقت (اقامتگاه يا محل سكونت) اشخاصي كه در رابطه با آنها درخواست انجام شده است – در رابطه با اشخاص حقوقي نام، نشاني ثبت شده و محل اقامت آنها؛ ت) نام، نام خانوادگي و نشاني نمايندگان طرف ها؛ و ث) با رعايت قوانين ملي هر يك از طرف ها، اطلاعات لازم براي موضوع و اجراي درخواست.
۲
درخواست معاضدت حقوقي متقابل به همراه اسناد پشتيبان آن توسط مقام صلاحيت دار درخواست كننده امضا و ممهور به مهر رسمي خواهد شد. چنين درخواست و اسناد پشتيبان به يكي از زبان هاي رسمي طرف درخواست كننده همراه با ترجمه تأييد شده به يكي از زبان هاي رسمي طرف درخواست شونده انجام خواهد شد.
۳
درخواست هاي معاضدت حقوقي متقابل توسط مراجع مركزي و از طريق مجاري سياسي (ديپلماتيك) ارائه خواهد شد.
۴
درخواست هاي معاضدت حقوقي متقابل توسط مقام هاي صلاحيت دار به سرعت و رايگان دريافت، ارسال و رسيدگي خواهد شد.
فصل سوم
انتقال و ابلاغ اسناد
۱
در صورتي كه يك سند قضائي يا فراقضائي براي شخصي مقيم در قلمرو طرف ديگر در نظر گرفته شده باشد، مقام صلاحيت دار يا مأمور قضائي به موجب قوانين طرف درخواست كننده و طبق اين موافقتنامه، درخواست ابلاغ را از طريق مرجع مركزي خود به مرجع مركزي طرف درخواست شونده ارسال خواهد كرد.
۲
درخواست ابلاغ اسناد همراه با اصل سند و رونوشت مصدق خواهد بود.
۱
مرجع مركزي طرف درخواست شونده ابلاغ اسناد را تسهيل خواهد كرد.
۲
گواهي ابلاغ صادر شده شامل روش تحويل، محل و تاريخ ابلاغ و شخصي كه سند به او تحويل داده شده است، خواهد بود.
۳
گواهي حاوي امضاي ابلاغ كننده و شخصي كه سند به او تحويل داده شده و مهر دادگاه تجويزكننده ابلاغ سند خواهد بود.
۴
ابلاغ اسناد توسط طرف درخواست شونده منجر به هرگونه پرداخت يا بازپرداخت ماليات يا هزينه نخواهد شد.
ماده ۸
هر يك از طرف ها اين اختيار را خواهد داشت كه به طور مستقيم، بدون محدوديت، از طريق نمايندگان سياسي (ديپلماتيك) يا كنسولي خود، اسناد را به اتباع يا شهروندان خود در قلمرو طرف ديگر ابلاغ نمايد، مشروط بر اينكه قوانين طرف ديگر انجام چنين كاري را تجويز نمايد.
فصل چهارم
اخذ ادله يا اجراي ساير اقدامات دادرسي
۱
با رعايت ماده (۱۰) اين موافقتنامه، مقام قضائي يك طرف مي تواند از مقام قضائي طرف ديگر براي اخذ ادله يا انجام ساير اقدامات دادرسي درخواست كند.
۲
چنين درخواستي حاوي اطلاعات زير خواهد بود: الف) نام مقام قضائي درخواست كننده و در صورت مشخص بودن، نام مقام قضائي درخواست شونده؛ ب) نام و نشاني طرف ها و نمايندگان آنها در صورت وجود؛ پ) ماهيت و هدف درخواست و خلاصه وقايع؛ و ت) اقدامات دادرسي مورد درخواست.
۳
درخواست بايد توسط مقام قضائي درخواست كننده امضا و ممهور به مُهر رسمي گردد. چنين درخواستي بايد به يكي از زبان هاي رسمي طرف درخواست كننده همراه با ترجمه تأييد شده به يكي از زبان هاي رسمي طرف درخواست شونده انجام شود.
۱
درخواست از طريق مراجع مركزي ارسال خواهد شد. اسناد گواه بر اجراي درخواست به مقام قضائي درخواست كننده از همان مجاري بازگردانده خواهد شد.
۲
اگر مقام قضائي درخواست شونده، صالح به اجراي درخواست نباشد، درخواست را به مقام صلاحيت دار ارجاع و مراتب را از طريق مراجع مركزي به آگاهي مقام قضائي درخواست كننده خواهد رساند.
۱
مقام قضائي اجرا كننده درخواست، قوانين آيين دادرسي ملي خود را اعمال خواهد نمود، در هر حال مقام قضائي مزبور مي تواند درخواست را به شيوه مقرر در درخواست اجرا نمايد، مگر آنكه متعارض با قوانين داخلي طرف درخواست شونده باشد.
۲
درخواست تا حد امكان با سرعت اجرا خواهد شد.
۱
هزينه هاي ارائه معاضدت هاي حقوقي متقابل به عهده طرف درخواست شونده خواهد بود، مگر در صورتي كه طرف ها به طريق ديگري توافق كنند؛ هرچند طرف درخواست شونده اين حق را خواهد داشت براي مخارج و هزينه هايي كه به واسطه استفاده از رويه اي خاص يا مترجمان بنا بر درخواست، ايجاد شده است درخواست جبران نمايد.
۲
در مواردي كه هزينه ارائه معاضدت حقوقي متقابل سنگين باشد، طرف ها قبلاً در مورد شرايط آن و شيوه پرداخت توافق خواهند نمود.
ماده ۱۳
اسناد صادر شده از سوي مقام هاي قضائي يا ساير مقام هاي صلاحيت دار يك طرف كه در حدود صلاحيت آنها صادر شده است، زماني كه چنين اسنادي به طرف ديگر ارائه شوند، معاف از تصديق يا ديگر اقدامات شكلي معادل آن خواهند بود، مشروط بر آنكه اين اسناد از سوي مقام صلاحيت دار، امضا و ممهور به مُهر رسمي شده باشد و از طريق مراجع مركزي ارسال گردند.
ماده ۱۴
اين موافقتنامه مي تواند در هر زمان با توافق كتبي متقابل طرف ها اصلاح گردد. اصلاحيه طبق شيوه مشابه مقرر در ماده (۱۶) لازم الاجرا خواهد شد.
ماده ۱۵
تمامي اختلافات ناشي از يا مربوط به اجرا و تفسير اين موافقتنامه به صورت دوستانه از طريق مذاكره بين طرف ها حل و فصل خواهد شد.
۱
اين موافقتنامه منوط به تصويب است و سي (۳۰) روز پس از تبادل اطلاعيه راجع به انجام اقدامات مقتضي براي لازم الاجرا شدن اين موافقتنامه، طبق قوانين و مقررات ملي طرف ها، لازم الاجرا خواهد شد.
۲
اين موافقتنامه تا زمان اختتام معتبر خواهد بود.
۳
هر طرف مي تواند در هر زمان، با ارائه يادداشتي از شش ماه قبل به طرف ديگر مبني بر قصد خود براي اختتام اين موافقتنامه، آن را خاتمه دهد.
۴
اقدامات انجام گرفته در زمان اعتبار اين موافقتنامه تا زمان تكميل آنها همچنان تابع مقررات آن خواهد بود، مگر آنكه طرف ها به گونه ديگري توافق نمايند.
اين موافقتنامه در اسلام آباد در تاريخ ۳ ارديبهشت ۱۴۰۳ (هجري شمسي) برابر با ۲۲ آوريل ۲۰۲۴ (تقويم ميلادي) در دو نسخه به زبان هاي فارسي و انگليسي كه تمامي متون از اعتبار يكسان برخوردارند، تنظيم شد.
از طرف دولت جمهوري اسلامي ايران از طرف دولت جمهوري اسلامي پاكستان
قانون فوق مشتمل بر ماده واحده و يك تبصره منضم به متن موافقتنامه شامل مقدمه و شانزده ماده در جلسه علني روز چهارشنبه مورخ 1403/8/23 مجلس شوراي اسلامي تصويب و در تاريخ 1404/1/27 از سوي مجمع تشخيص مصلحت نظام با تأييد ماده (2) موافقتنامه، موافق با مصلحت نظام تشخيص داده شد.
رئيس مجلس شوراي اسلامي - محمدباقر قاليباف