دادنامه شماره 140431390000980136 مورخ 1404/04/28 هيأت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي با موضوع: رد شكايت ابطال بند 1 بخشنامه شماره 7257/د/220 مورخ 1403/5/2 از بدو صدور

هيئت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي * شماره پرونده: هـ ت/ 0300189 * شماره دادنامه سيلور: 140431390000980136 تاريخ: 1404/04/28 * شاكي: آقاي سجاد كريمي پاشاكي * طرف شكايت: صندوق بازنشستگي كشوري * موضوع شكايت و خواسته: ابطال بند 1 بخشنامه شماره 7257 /د/ 220 مورخ 1403/5/2 از بدو صدور ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ * شاكي دادخواستي به طرفيت صندوق بازنشستگي كشوري به خواسته ابطال بند 1 بخشنامه شماره 7257 /د/ 220 مورخ 1403/5/2 از بدو صدور به ديوان عدالت اداري تقديم كرده كه به هيئت عمومي ارجاع شده است متن مقرره مورد شكايت به قرار زير مي باشد: 1ـ پذيرش مدت خدمت وظيفه عمومي بعنوان سابقه خدمت قابل قبول در بازنشستگي منوط به درخواست كتبي مستخدم بيمه شده مي باشد (عدم درخواست مستخدم، مدت خدمت نظام بعنوان سابقه خدمت قابل قبول در بازنشستگي قابل احتساب نمي باشد.) *دلايل شاكي براي ابطال مقرره مورد شكايت: 1ـ مستفاد از دادنامه وحدت رويه 204 مورخ 1388/3/3 مدت خدمت وظيفه كليه كارمندان به طور كلي جزء سابقه و براي ارتقاء آنها محسوب شده است لذا مقيد كردن آن به درخواست كارمند مخالف دادنامه مي باشد. 2ـ مستفاد از ماده 105 ق.م.خ.ك مدت مهلت خدمت نظام وظيفه به عنوان سابقه خدمت كارمندان محسوب مي شود و اين امر تخييري و منوط به درخواست كارمندان نمي باشد. 3ـ بند ذ ماده 28 قانون برنامه پنجساله پيشرفت جمهوري اسلامي ايران حكمي درخصوص تخييري بودن احتساب دوره خدمت نظام وظيفه به عنوان سابقه قابل قبول كارمندان نبوده كه منوط به درخواست ايشان براي احتساب اين دوره به عنوان سوابق خدمتي شده باشد. * در پاسخ به شكايت مذكور، مديركل حقوقي صندوق بازنشستگي كشوري به موجب لايحه شماره 11830 /ص/ 235 به طور خلاصه توضيح داده است كه: هر چند تا پيش از تصويب قانون برنامه هفتم، درخصوص احتساب مدت خدمت وظيفه عمومي به عنوان سنوات خدمت، براساس مواد 34 و105 قانون مديريت خدمات كشوري عمل مي شد و به لحاظ اطلاق مواد مذكور، بدون درخواست ذينفع مدت خدمت وظيفه عمومي به عنوان سنوات خدمتي كاركنان لحاظ مي شد، ليكن عليرغم وجود مواد قانوني فوق قانونگذار به موجب بند ذ ماده 28 قانون برنامه هفتم اطلاق حكم مواد مذكور را به قيد درخواست بيمه شده مقيد نموده است لذا به عنوان قانون موخر و آخرين اراده قانونگذار در مورد كساني كه بعد از تاريخ لازم الاجراشدن قانون برنامه هفتم بازنشسته مي شود، حكم اخيرلازم الاجراست. "ابطال بند (1) بخشنامه شماره 7257 /د/ 220 مورخ 1403/5/2 صندوق بازنشستگي كشوري"در جلسه هيئت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي مطرح و به شرح ذيل اتخاذ تصميم شد: رأي هيئت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي ديوان عدالت اداري مطابق بند «ذ» ماده 28 قانون برنامه هفتم پيشرفت مصوب سال 1403 مدت خدمت وظيفه عمومي بيمه شدگان سازمان تأمين اجتماعي موضوع تبصره (1) ماده (14) قانون كار مصوب 1368/7/2 و همچنين مشتركان ساير صندوق ها با درخواست بيمه شده بر اساس حكم حقوقي زمان واريز در مورد كارمندان و آخرين دستمزد مبناي پرداخت حق بيمه در مورد مشمولان قانون كار يا ميانگين مبالغ مذكور حسب مورد طي يك سال قبل از زمان درخواست، هركدام كه بيشتر باشد در سوابق بيمه اي آنان محاسبه مي گردد. مبناي پرداخت حق بيمه، معادل درصد هاي تعيين شده در هر صندوق با كسر درصد حق بيمه مربوط به درمان است. مشاركت دولت بابت سهم كارفرمايي در پرداخت حق بيمه مذكور معادل حداقل دستمزد، مطابق قوانين و مقررات موجود و مازاد بر آن به طور كامل بر عهده بيمه شده است. با عنايت به مراتب مذكور، مقرره مورد شكايت كه بر اساس آن پذيرش مدت خدمت وظيفه عمومي به عنوان سابقه خدمت قابل قبول در بازنشستگي منوط به درخواست كتبي مستخدم بيمه شده گرديده، در راستاي حكم ياد شده از قانون برنامه هفتم پيشرفت به عنوان آخرين اراده قانونگذار است در نتيجه مستنداً به بند «ب» ماده 84 ديوان عدالت اداري با آخرين اصلاحات و الحاقات بعدي مصوب سال 1402، رأي به رد شكايت صادر مي شود؛ اين رأي ظرف بيست روز از تاريخ صدور، از سوي رئيس يا ده نفر از قضات ديوان عدالت اداري قابل اعتراض است. بر اساس ماده 93 قانون ياد شده آراي هيئت هاي تخصصي و هيئت عمومي در ابطال و عدم ابطال مصوبات موضوع بند (1) ماده (12) اين قانون، در رسيدگي و تصميم گيري مراجع قضائي و اداري، معتبر و ملاك عمل است. رئيس هيئت تخصصي كار، بيمه و تأمين اجتماعي ديوان عدالت اداري ـ محمدجواد صالحي انصاري