« بازگشت به فهرست
نظر مشورتي 7/1401/385 مورخ 1401/05/03 اداره كل حقوقي قوه قضائيه در خصوص ماده 230 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392
متندار
تاریخ تصویب: 1401/05/03
مرجع تصویب: اداره کل حقوقی قوه قضائیه
اطلاعات پایه
| طبقه بندی | — |
|---|
| نوع قانون | رأی/نظر |
|---|
| تاريخ اجرا | — |
|---|
| مرجع ابلاغ | — |
|---|
| مرجع تصويب | — |
|---|
| آخرین وضعیت | — |
|---|
| تاريخ تصويب | 1401/05/03 |
|---|
| تاریخ ابلاغ | — |
|---|
| شماره ابلاغ | — |
|---|
| تاریخ انتشار | — |
|---|
| تاریخ سند تصويب | — |
|---|
| شماره سند تصویب | — |
|---|
| تاریخ روزنامه رسمي | — |
|---|
| شماره روزنامه رسمي | — |
|---|
متن قانون
راهنمای رنگبندی: معتبراصلاحی / الحاقیمنسوخهتفسیر
استعلام : در مواردي كه به لحاظ عدم معرفي محكوم عليه از سوي كفيل دستور ضبط در راستاي ماده 230 قانون آيين دادرسي كيفري از سوي دادستان صادر شود و پس از صدور دستور ضبط و قبل از انقضاي مهلت ده روزه كفيل محكوم را به اجراي احكام معرفي نمايد در اين صورت آيا وفق ماده 236 قانون مزبور بايد دادستان تا يك چهارم وجه الكفاله را تعيين نمايد يا اينكه بدون تعيين مبلغ مي تواند عدول كند؟ در فرض سوال در صورتي كه كفيل در مهلت مقرر به دستور اعتراض نمايد پاسخ چيست؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : صرف معرفي محكومعليه از سوي كفيل بعد از گذشت يك ماه مهلت قانوني موضوع ماده 230 قانون آيين دادرسي كيفري مصوب 1392 مجوز لغو دستور اخذ وجهالكفاله نيست و معرفي محكومعليه از سوي كفيل در مهلت قانوني ده روزه اعتراض به دستور اخذ وجهالكفاله از اين حيث مؤثر در مقام نيست و كفيل ميتواند از ارفاق قانوني موضوع ماده 236 اين قانون (اخذ حداكثر تا يك چهارم از وجه قرار) بهرهمند شود.