قانون موافقت‌نامه کشتیرانی تجاری - دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران ودولت جمهوری بولیواری ونزوئلا

موافقت‌نامه کشتیرانی تجاری - دریایی بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا مشتمل بر یک مقدمه و پانزده ماده به شرح پیوست تصویب و اجازه مبادله اسناد آن داده می‌شود.

تعاریف از نظر این موافقت‌نامه:

همکاری طرفهای متعاهد همه امکانات خود را برای توسعه همکاریهای دوجانبه دریایی در زمینه کشتیرانی تجاری بکار خواهند گرفت. این همکاری از جمله شامل موارد زیر می‌باشد: - تجسس و نجات. - جلوگیری از آلودگی دریایی. - تحقیقات آبنگاری. - تبادل اطلاعات در خصوص فعالیتهای حمل‌ونقل کالا و کشتیهای با پرچم هر طرف متعاهد.

ارتباط بین سازمانها و موسسات 1 - طرفهای متعاهد مساعدتهای لازم را برای برقراری ارتباط میان سازمانهای مسوول امور دریایی و اشخاص مرتبط با امور کشتیرانی تجاری یکدیگر به عمل خواهند آورد. 2 - شرکتهای کشتیرانی، نمایندگیها و سازمانهای کشتیرانی هر یک از طرفهای متعاهد میتوانند مطابق قوانین و مقررات مربوط در قلمرو طرف متعاهد دیگر دفاتر نمایندگی یا دفاتر تجاری تاسیس و طبق قوانین و مقررات آن طرف متعاهد در فعالیتهای مربوط فعالیت نمایند.

تسهیل حمل‌ونقل طرفهای متعاهد در چارچوب قوانین و مقررات بندری خود و بر اساس مفاد معاهدات بین‌المللی اقدامات لازم را برای تسهیل و سرعت بخشیدن به حمل‌ونقل دریایی و جلوگیری از تاخیرهای غیر ضروری کشتیهای طرف متعاهد دیگر در بنادرشان به عمل خواهند آورد.

رفتار ملی هر یک از طرفهای متعاهد نسبت به کشتیهای طرف متعاهد دیگر، همان رفتاری را خواهد داشت که طبق قوانین داخلی هر طرف متعاهد و حقوق بین‌المللی حاکم بر کشتیهای خود معمول میدارد.

شناسایی گواهی‌نامه 1 - اسناد ثبت و تابعیت کشتیهای هر یک از طرفهای متعاهد که بر اساس مقررات توسط مقامهای صلاحیتدار آن طرف متعاهد صادر شده و نیز گواهینامه‌های اندازه‌گیری ظرفیت و سایر اسناد کشتی که با رعایت ضوابط کنوانسیونهای بین‌المللی مربوط توسط مقامهای صلاحیتدار یکی از طرفهای متعاهد صادر شده و یا مورد شناسایی قرار گرفته باشد، توسط مقامهای طرف متعاهد دیگر به رسمیت شناخته خواهد شد. 2 - محاسبه حقوق و عوارض بندری بر اساس گواهینامه‌های اندازه‌گیری ظرفیت مندرج در بند (1) این ماده انجام خواهد گرفت.

شناسایی مدارک خدمه 1 - هر یک از طرفهای متعاهد مدارک شناسایی خدمه کشتی را که توسط مقامهای صلاحیتدار طرف متعاهد دیگر صادر و یا به رسمیت شناخته شده است، به رسمیت خواهد شناخت. مدارک شناسایی مزبور به شرح زیر می‌باشند: - برای خدمه کشتیهای جمهوری اسلامی ایران، گذرنامه دریانوردی. (Seafarer s Identity Document) - برای خدمه کشتیهای جمهوری بولیواری ونزوئلا (Cedula Marina) 2 - برای آن دسته از اعضای خدمه که از اتباع یک کشور ثالثی هستند که توسط طرفهای متعاهد به رسمیت شناخته شده و در کشتی یک طرف متعاهد به خدمت گرفته شده‌اند، اسناد شناسایی معتبری که باید مورد شناسایی قرار گیرد، همان اسناد و مدارک دریانوردی است که توسط مقامات صلاحیتدار آن کشور ثالث صادر شده است، مشروط به اینکه این اسناد برای شناسایی به عنوان گذرنامه یا جایگزین گذرنامه مطابق قوانین داخلی لازم‌الاجراء در کشور طرف متعاهد دیگر کافی باشند. با این وجود، هنگامیکه اعضای خدمه مزبور خارج از شناورها در بنادر طرف متعاهد دیگر مشغول فعالیت می‌باشند، باید دارای مدارک اشتغال در کشتی باشند.

گواهینامه‌های ملی دریانوردان طرفهای متعاهد مقررات کنوانسیون شماره (108) مربوط به مدارک شناسایی دریانوردان را که در تاریخ 1337 هجری شمسی برابر با 1958 میلادی در چهل و یکمین نشست کنفرانس عمومی سازمان بین‌المللی کار در ژنو به تصویب رسیده است، اعمال خواهند نمود.

کمکهای پزشکی هر یک از طرفهای متعاهد در حد امکان کمکهای پزشکی لازم را به خدمه کشتی طرف متعاهد دیگر طبق مقررات داخلی خود ارائه مینماید.

کمک و مساعدت 1 - چنانچه کشتی یکی از طرفهای متعاهد در امتداد ساحل طرف متعاهد دیگر، در دریای سرزمینی یا در بندر آن طرف به گل بنشیند یا به ساحل برخورد کند و یا به سانحه دیگری دچار شود، کشتی مزبور و محموله آن از همان حمایتی برخوردار خواهد بود که به کشتیهای خودی و محموله آن‌ها اعطاء می‌شود. هزینه‌های مربوط طبق قوانین و مقررات کشوری که سانحه در قلمرو آن اتفاق افتاده و یا با توافق طرفهای مربوط قابل وصول است. مفاد این بند مانع از طرح دعاوی در رابطه با حمایت، مساعدت و کمکی که به موجب یک قرارداد به کشتی آسیب دیده و محموله آن ارائه شده است، نخواهد بود. خدمه و مسافران کشتی طرف متعاهد موضوع این بند در هر زمان از همان حمایت، مساعدت و کمکی برخوردار خواهند بود که به اتباع طرف متعاهدی که در دریای سرزمینی یا بندر آن سانحه اتفاق افتاده است، ارائه می‌شود. 2 - کشتی خسارت دیده، کلیه اموال و کالاهای حمل شده در آن یا هر آنچه که از آن‌ها نجات یافته مشمول حقوق گمرکی، سود بازرگانی، مالیاتها و سایر عوارض نخواهد شد، مگر آنکه هدف استفاده و مصرف آن اموال و یا کالاها در قلمرو طرف متعاهدی باشد که در آن سانحه اتفاق افتاده است. 3 - مفاد بند (2) این ماده مانع اجرای سایر قوانین و مقررات طرف متعاهدی که در قلمرو آن سانحه اتفاق افتاده است، نخواهد بود.

تبعیت از قوانین و مقررات طرف متعاهد دیگر در قلمرو آن طرف 1 - کشتیهای هر یک از طرفهای متعاهد، همچنین کشتیهای شرکتهای کشتیرانی هر یک از طرفهای متعاهد، هنگامیکه در قلمرو طرف متعاهد دیگر می‌باشند، تابع قوانین و مقررات طرف اخیر خواهند بود. 2 - مسافران و صاحبان کالا باید آندسته از قوانین و مقررات لازم‌الاجراء در قلمرو هر یک از طرفهای متعاهد را که ناظر بر ورود، اقامت و عزیمت مسافران و نیز واردات، صادرات و انبار کردن کالا به ویژه مواردیکه ناظر بر ترک بندر، مهاجرت، گمرک، مالیاتها و قرنطینه می‌باشند، رعایت نمایند.

کارگروه مشترک کارگروه مشترکی متشکل از نمایندگان مقامهای مربوط به تناوب به شکل ادواری و یا بنا به تقاضای هر یک از طرفهای متعاهد در موارد زیر تشکیل خواهد شد: الف - بحث، بررسی و اجرای این موافتقنامه‌ها. ب - انجام مطالعات مشترک در خصوص ارائه خدمات جدید در زمینه حمل‌ونقل دریایی. ج - حل و فصل اختلافات ناشی از اجرای مفاد این موافتقنامه.

حل اختلاف هرگونه اختلاف یا تفسیری که ممکن است در ترجمه یا اجرای این موافقت‌نامه ایجاد گردد باید از طریق مقامات رسمی یا مذاکرات دوستانه حل و فصل گردد.

اصلاح موافقت‌نامه این موافقت‌نامه تنها با توافق متقابل و مکتوب طرفهای متعاهد قابل تغییر و اصلاح خواهد بود و اصلاحات مزبور مطابق تشریفات مندرج در ماده (15) این موافقت‌نامه لازم‌الاجراء خواهد شد.

لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه سی روز پس از تاریخ مبادله اطلاعیه‌های طرفهای متعاهد مبنی بر اینکه اقدامات لازم را بر اساس قوانین و مقررات خود در مورد لازم‌الاجراء شدن این موافقت‌نامه به عمل آورده‌اند برای مدت چهار سال به موقع اجراء گذارده خواهد شد. پس از مدت مزبور این موافقت‌نامه همچنان معتبر باقی خواهد ماند، مگر آنکه یکی از طرفهای متعاهد با اعلام شش ماهه قبلی نسبت به فسخ آن اقدام کند. این موافقت‌نامه شامل یک مقدمه و پانزده ماده در دو نسخه به زبانهای فارسی، اسپانیایی و انگلیسی تنظیم شده و هر سه متن آن از اعتبار یکسان برخوردار خواهند بود. در صورت بروز اختلاف در تفسیر متون، متن انگلیسی ملاک عمل می‌باشد. این موافقت‌نامه در کاراکاس در تاریخ بیست و یکم اسفند 1383 هجری شمسی برابر با یازدهم مارس 2005 میلادی به امضاء نمایندگان دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا رسید. از طرف _ از طرف دولت جمهوری اسلامی ایران _ دولت جمهوری بولیواری ونزوئلا