قانون تضمین خرید محصولات اساسی کشاورزی

وظایف: 1 – تعیین قیمت تضمینی محصولات اساسی کشاورزی با در نظر گرفتن معیارهای زیر: 1 – 1 – هزینه‌های واقعی تولید و سود متعارف؛ 2 – 1 – حفظ رابطه مبادله داخل و خارج بخش کشاورزی؛ 3 – 1 – آخرین نرخ تورم اعلامی مرکز آمار ایران؛ 4 – 1 – هزینه تمام شده محصول مشابه وارداتی شامل هزینه خرید در مبدا، هزینه‌های حمل‌ونقل، تعرفه‌های وارداتی، هزینه‌های حمل داخلی کشور و سایر هزینه‌های مترتب بر واردات محصول مشابه؛ 2 – 1 – 2 – تعیین نحوه خرید توسط بخش دولتی؛ 2 – 2 – تعیین نحوه خرید توسط بخش غیردولتی از جهت میزان و سهمیه خرید، خرید حداقل به قیمت تضمینی تعیین شده، نحوه حمل‌ونقل و سایر موارد مرتبط که نیاز به هماهنگی بین بخشهای دولتی و غیردولتی دارد؛ 3 – تعیین نوع و میزان انواع ابزارهای حمایتی از جمله تسهیلات، کمکهای بلاعوض، یارانه سود و کارمزد تسهیلات، یارانه انواع نهاده‌ها و عوامل تولید؛ در چهارچوب قوانین و مقررات مربوطه 4 – تعیین سیاست‌های اجرائی صادرات و واردات محصولات اساسی کشاورزی در چهارچوب قوانین و مقررات مربوطه؛

ترکیب شورا: 1 – وزیر جهاد کشاورزی؛(رئیس شورا برابر با ماده (14) قانون تشکیل وزارت جهاد کشاورزی) 2 – وزیر امور اقتصادی و دارایی؛ 3 – رئیس سازمان برنامه و بودجه کشور؛ 4 – رئیس سازمان نظام صنفی کشاورزی؛ 5 – رئیس اتحادیه مرکزی تعاونی‌های روستایی و کشاورزی ایران؛ 6 – رئیس سازمان نظام مهندسی کشاورزی و منابع طبیعی؛ 7 – دو نفر کشاورز خبره با حکم وزیر جهاد کشاورزی و رئیس بنیاد ملی گندم 8 – دو نفر از اعضای کمیسیون کشاورزی، آب، منابع طبیعی و محیط زیست (بعنوان ناظر بدون حق رای به انتخاب مجلس شورای اسلامی)؛