بخشنامه راجع به استنطاق رانندگان اتومبيل

اغلب مشاهده ميشود كه مستنطقين و وكلاء عمومي از رانندگان اتومبيل و وسائط نقليه كه در اثر بي‌ مبالاتي و بي‌ احتياطي قبل چندين نفر شده‌اند باتكاء جواز ماده 129 قانون اصول محاكمات جزائي به اخذ التزام و عدم حركت از محل اقامت اكتفا كرده و اين مسئله باعث ميشود كه متهم پس از دادن التزام بلافاصله فرار اختيار نموده و بواسطه عدم دسترسي جرم بلاتعقيب و مجازات ميماند و بالنتيجه در اثر اين سهل ‌انگاري جرائم مزبوره هر روزه رو بازدياد ميرود. نظر باينكه ماده 129 فقط شقوق تامين را معين كرده و مطابق ماده 130 تامين بايد با اهميت جرم و شدت مجازات و دلائل و اسباب اتهام و احتمال فرار متهم و امحاء‌ اثرات جرم و همچنين سابقه متهم و چگونگي مزاج و سن و حيثيت او متناسب باشد و فرار متهم در موارد عديده در اين قبيل جرائم خود حاكي از عدم تناسب تامين ماخوذه و عدم رعايت ماده130 ميباشد لزوما تذكر ميدهد كه مستنطقين و پاركه‌ها بايد در آتيه مترصد باشند تاميني را كه از اين نوع از متهمين ميگيرند طوري باشد كه با سهولت نتوانند فرار اختيار كرده موجبات عدم تعقيب را فراهم سازند والا خود آنها شديدا مورد بازخواست قرار خواهند گرفت.

وزير عدليه- دكتر متين دفتري