نظر مشورتي 7/1403/379 مورخ 1403/08/01 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

استعلام : با توجه به ملاك رأي وحدت رويه شماره 721 مورخ 21/4/1390 هيآت عمومي ديوان عالي كشور مبني بر اينكه «وقوع بزه مزاحمت براي اشخاص به وسيله تلفن يا دستگاه‌هاي مخابراتي ديگر موضوع ماده 641 قانون مجازات اسلامي منوط به آن است كه نتيجه آن كه مقصود مرتكب است محقق گردد، بنابراين در مواردي كه اجراي مزاحمت از يك حوزه قضايي شروع و نتيجه آن در حوزه قضايي ديگر حاصل شود، محل حدوث نتيجه مزبور، محل وقوع جرم محسوب و مناط صلاحيت دادگاه رسيدگي كننده نيز همين امر خواهد بود.» آيا در بزه‌هاي توهين (شامل اقسام آن) موضوع مواد 608 و 609 و 513 و 514 قانون مجازات اسلامي و نيز تهديد موضوع ماده 669 قانون مجازات اسلامي از طريق تماس تلفني و ارسال پيامك نيز همين ملاك مذكور در رأي وحدت رويه از باب صلاحيت محلي قابل اجرا مي‌باشد؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : شرط تحقق جرايم توهين به افراد، مقامات، مقدسات و رهبري كه در مواد 513، 514، 608 و 609 قانون مجازات اسلامي (تعزيرات) مصوب 1375 آمده است، از طريق تلفن، استماع الفاظ توهين‌آميز يا رسيدن اعمال موضوع جرم به مخاطب است و چون اين بخش از عنصر مادي جرم در محل اقامت مخاطب محقق مي‌شود، محل مخاطب (حوزه قضايي مخاطب) محل وقوع جرم محسوب و صالح به رسيدگي است؛ بنابراين ملاك گرفتن از رأي وحدت رويه شماره 721 مورخ 21/4/1390 هيأت عمومي ديوان عالي كشور به نحو مطرح‌شده در استعلام موضوعاً منتفي است.