کلیات
صدور و ورود هر نوع کالا در سال 1365 منوط به رعایت این قانون بوده و قوانین و مقررات مغایر ملغی است.
ماده 2اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
مبادرت به امر صادرات و واردات کالا بطور تجاری مستلزم داشتن کارت بازرگانی است که بر اساس ضوابط قانونی توسط وزارت صنعت، معدن و تجارت صادر میگردد.
دستگاهها و سازمانها و شرکتهای دولتی دارای ردیف بودجهای، پیلهوران، شرکتهای تعاونی مرزنشینان و همچنین واردکنندگان کالای بدون انتقال ارز و صادرکنندگانی که قبل از صدور، بهای کالا را به شعب ارزی بانکها میفروشند، از داشتن کارت بازرگانی معاف هستند.
کالاهای صادراتی و وارداتی به چهار گروه بشرح ذیل تقسیم میشوند. 1 - مجاز (کالاهائی که صدور و ورود آنها با رعایت مقررات مربوطه بلامانع است.) 2 - مجاز مشروط (کالاهائی که صدور و ورود آنها طبق ضوابط قانونی با کسب مجوز از سازمانهای دولتی ذیربط صورت میگیرد) . 3 - غیر مجاز (کالاهائی که صدور و ورود آنها با تصویب هیات دولت در چهارچوب قانون منع میگردد.) 4 - ممنوع (کالاهائی که صدور و ورود آنها به موجب قانون یا شرع مقدس اسلام منع گردیده است.)
تبصره 1اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
کلیه وزارتخانهها، سازمانها و نهادهای رسمی در حد اختیارات قانونی خود موظفند پس از ابلاغ آئیننامه این قانون هر چهار ماه یکبارشرایط و مشخصات و میزان ورود و صدور کالاهای موکول به موافقت خود را به وزارت صنعت، معدن و تجارت اعلام نمایند.
تبصره 2اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
در موارد استثنائی که بنا به دلائل موجه اعلام شرایط و مشخصات و میزان ورود و صدور کالا از طرف وزارتخانهها و سازمانهای دولتی مقدور نباشد، وزارت صنعت، معدن و تجارت پس از کسب نظر موردی از وزارتخانه ذیربط نسبت به صدور مجوز اقدام خواهد نمود.
تبصره 3اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
در صورتیکه دستگاههای اجراءکننده تبصره 1 و 2 به مفاد آن عمل ننمایند، وزارت صنعت، معدن و تجارت موظف است 10 روز پس از تصویب آئیننامه اجرائی این قانون نسبت به صدور موافقت کلی یا موردی اقدام و اعلام نماید.
موافقت با ورود کالا طبق مقررات صادرات و واردات کافی بوده و نیازی به مجوز جداگانه برای ترخیص کالا نخواهد بود.
تجهیزات طرحهائیکه قرارداد آنها بر اساس مقررات عمومی کشور پس از هماهنگی با وزارتخانههای ذیربط منعقد میشود بدون نیاز به کسب اخذ مجوزعدم ساخت وزارتخانههای مربوط وارد میشود.
ماده 5اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
بمنظور تنظیم میزان حجم واردات و صادرات کشور در سال 1366 وزارتخانهها و سازمانها و شرکتهای دولتی و نهادهای رسمی موظفند پیشبینی مقدار کالاهای وارداتی و صادراتی تحت نظارت خود را به تفکیک کالا و تعرفه بطور مستدل با ذکر ارزش تقریبی و حجم و وزن، حداکثر تا آخر دیماه سال 1365 به وزارت صنعت، معدن و تجارت اعلام نمایند.
وزارت مذکور موظف است جمعبندی اطلاعات موضوع این ماده را جهت برنامهریزی در اختیار سازمانهای ذیربط قرار دهد.
دولت موظف است در لایحه مقررات صادرات و واردات سال 1366 تخصیص ارز کالاهای وارداتی اعم از تولیدی و مصرفی را بجزکالاهای خاص نظامی بصورت تعرفهبندی و کالائی تعیین و به مجلس شورای اسلامی جهت تصویب تقدیم نماید.
دولت مکلف است در خرید کالا از خارج ابتدا به کشورهائیکه موازنه بازرگانی با آنها بدون در نظر گرفتن صادرات نفت ودر درجه بعد بهکشورهائیکه موازنه بازرگانی با آنها با احتساب صادرات نفت از تعادل نسبی برخوردار است، اولویت قائل گردد.
دولت مکلف است در مبادلات بازرگانی با رعایت مصالح جمهوری اسلامی به کشورهای اسلامی و کشورهای در حال توسعه و غیر متعهد اولویت قائل گردد.
ماده 9اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
به منظور تحقق یافتن مفاد مواد 7 و 8 و رعایت کامل اولویتهای مذکور در این دو ماده و بررسی جوانب مختلف روابط اقتصاد جمهوریاسلامی ایران با کشورهای مختلف و ایجاد موازنه لازم ، کمیسیونی به ریاست نخستوزیر و با عضویت وزراء امور خارجه، نفت، صنعت، معدن و تجارت و اقتصاد ودارائی تشکیل و اتخاذ تصمیم نماید.
تبصرهاصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
با توجه به ضرورت تنظیم روابط تجاری با کشورهای خارجی در چهارچوب سیاستهای کمیسیون مذکورمفاد پیشنویس کلیه مقاولهنامهها، موافقتنامهها و قراردادهای مربوط به مبادله کالا قبل از امضاء توسط وزارتخانهها و سازمانهای دولتی باید علاوه بر کسب مجوزهای مقرردر قانون با وزارت صنعت، معدن و تجارت هماهنگ شود.
ماده 10اصلاحی ۱۳۹۰/۰۳/۳۱
اولویت حمل کلیه کالاهای صادراتی و وارداتی کشور با وسائط نقلیه ایرانی است و حمل کالا با وسائط نقلیه غیر ایرانی در صورت ضرورت منوط به موافقت وزارت راه و شهرسازی است. و دولت مکلف است بتدریج و حداکثر ظرف مدت 6 ماه ترتیبی اتخاذ نماید که با بکارگیری کامل بخش خصوصی در امر کارگزاری و حمل، کامیونهای خارجی حامل بارهای دولت ایران در مرز بازرگان تخلیه شده و توسط کامیونهای ایرانی به نقاط مصرف حمل شود.
کامیونهای اداری «کارنه» از این امر مستثنی میباشند.
تبصره 2اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
آئیننامه اجرائی این ماده ظرف مدت دو ماه توسط وزارتخانههای صنعت، معدن و تجارت و راه و شهرسازی تهیه و بتصویب هیات دولت خواهد رسید.
ماده 11اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
وزیر صنعت، معدن و تجارت موظف است هر چهار ماه یکبار گزارشی شامل سهم کشورهای مختلف در بازرگانی خارجی کشور، ترکیب کالاهای وارداتی و صادراتی با ذکر تعرفه و مبلغ ارزی و ریالی و حجم آنها، مقایسه دوره عملکرد موضوع گزارش با دورههای مشابه در سالهای گذشته، همراه با ترسیم آینده بازرگانی خارجی کشور را به کمیسیونهای بازرگانی و برنامه و بودجه مجلس شورای اسلامی تقدیم نماید.
کلیه ساکنین مناطق محروم استانهای مرزی سیستان و بلوچستان، هرمزگان، بوشهر، خوزستان و مناطق محروم دیگر که در عمق 30 کیلومتری سواحل جنوبی کشور قرار دارند و بیش از یکسال در منطقه ساکن باشند، میتوانند در تعاونیهای مرزنشینان عضو شوند. تعاونیهای مذکورمجاز هستند کالاهای مورد نیاز اعضاء خود را طبق فهرست بصورت بدون انتقال ارز و یا در مقابل صدور تولیدات داخلی وارد و با پرداخت وجوه متعلقه از گمرک ترخیص نموده و با ارائه پروانه گمرکی آن پیمان یا تعهد ارزی مربوطه را واریز یا ابطال نماید.
اهالی شهرستانهای آبادان، خرمشهر، بستان و هویزه که بعلت جنگی بودن منطقه از استان خوزستان به استانهای دیگر مهاجرت کردهاند تا پایان جنگ تحمیلی از سکونت یکساله مستثنی میباشند.
فهرست اسامی نقاط محروم و نوع کالاهای قابل صدور و ورود موضوع این ماده و همچنین مهلت واریز پیمان و ابطال تعهد ارزی درآئیننامه اجرائی مشخص خواهد شد.
سقف ارزش کالاهای وارداتی و صادراتی برای هر عضو از مرزنشینان پنجاه هزار (50000) ریال و برای ساکنین جاسک شرقی و بخش بیابان و جزایر قشم، هنگام، لاوان، هرمز، لارک، کیش، هندورابی، خارک و خارکو هشتاد هزار (80/000) ریال و برای ساکنین جزایر ابوموسی و تنب بزرگ و تنب کوچک و سیری و سایر جزایر جنوبی کشور صد هزار (100/000) ریال در سال خواهد بود و در کلیه موارد تا یک سوم مبالغ مذکور ازحقوق گمرکی و سود بازرگانی معاف خواهند بود.
کلیه ادوات صید دریائی قابل ورود به کشور از پرداخت حقوق گمرکی و سود بازرگانی معاف میباشد.
شرکتهای تعاونی مرزنشینان میتوانند در ازاء 10/000 ریال از 50/000 ریال و کل مبالغ 80/000 و 100/000 ریال فوق، کالاهای موضوع فهرست یاد شده را بدون رعایت محدودیتهای مقداری تعیین شده در آن وارد نمایند.
صادرات
دولت موظف است سیاست صادراتی کشور را مبتنی بر تشویق صادرات غیر نفتی قرار دهد و در جهت وصول به این هدف باید حداکثرمساعدت را نموده و تسهیلات لازم را فراهم آورد.
در سیاست اعطاء جوائز و تسهیلات صادراتی ارزش افزوده باید مورد عنایت بیشتر قرار گیرد.
دولت موظف است از کالاهای صادراتی پیمان ارزی اخذ و برای واریز آن با توجه به نوع کالا و کشور مقصد مهلت تعیین نماید.
دولت میتواند در موارد لازم با پیشنهاد وزارتخانه ذیربط و کسب نظر از بانک مرکزی و مرکز توسعه صادرات، تمام یا قسمتی از بهای کالاهای صادراتی را از شمول دریافت پیمان ارزی معاف نماید و در هر صورت معافیت اعطائی باید برای کلیه بخشهای اقتصادی یکسان باشد.
پیماننامه ارزی بر اساس فهرست قیمت کالاهای صادراتی که توسط کمیسیون نرخگذاری بر مبنای متوسط قیمتهای بینالمللی تعیین واعلام میگردد اخذ خواهد شد.
در مواردیکه کالا، قیمت بینالمللی ندارد، قیمت مبنای اخذ پیمان ارزی بر اساس نرخ عمده فروشی کالا در بازار داخلی با در نظر گرفتن امکانات فروش در خارج توسط کمیسیون مذکور تعیین و به گمرک اعلام خواهد شد.
۱ رأی مرتبط
چنانچه پس از اخذ پیمان ارزی و امضاء پروانه صادراتی کالا، تا مدت 8 ماه برای اداره گمرک یا صادرکننده کالا مشخص گردد که پیمان ارزی کمتر یا بیشتر از میزان مقرر دریافت شده است موضوع مورد بررسی قرار گرفته و نسبت به اصلاح پیمان اقدام خواهد شد.
در مواردی که صادرکنندگان ارز حاصل از صادرات خود را تا موعد مقرر به سیستم بانکی معرفی و واریز نمایند مشمول تخفیف پیمانارزی که حداقل آن 11% میباشد خواهند بود. تخفیف مازاد بر 11% موکول به تصویب کمیسیون ماده 22 این قانون خواهد بود.
به منظور تشویق صادرکنندگان و رونق بیشتر صادرات غیر نفتی کشور بانک مرکزی موظف است ارز حاصل از صادرات کالاهای غیرنفتی را به نرخ ترجیحی که توسط کمیسیونی متشکل از نمایندگان مرکز توسعه صادرات، بانک مرکزی و وزارتخانه ذیربط (بر حسب نوع کالا) ، تعیین واعلام میشود خریداری نماید.
تصمیمات کمیسیون مذکور با دو رای موافق قابل اجراء خواهد بود.
نرخهای ترجیحی تعیین شده تا یکسال قابل کاهش نخواهد بود و در صورت کاهش بعد از یکسال نیز شامل پیمانهائی خواهد بود که پس از آن تاریخ سپرده میشود.
ارزهای مازاد بر پیمان ارزی که توسط صادرکنندگان معرفی میشود مشمول نرخ ترجیحی خواهد بود مشروط بر آنکه صادرکننده پیمانهای واریز نشده مدت منقضی نداشته باشد.
به منظور ایجاد شرایط مناسب برای گرایش صادرکنندگان به بازارهای جدید و انگیزه صدور مستقیم کالا به کشورهای مصرفکننده کالای صادراتی ایران و همچنین افزایش صادرات به کشورهائی که بازار آنها امکان جذب کالای صادراتی بیشتری را دارند کمیسیون فوقالذکر میتواند در اینگونه موارد حداکثر تا 20% به نرخ ترجیحی معمول اضافه نماید.
اعتبار ریالی جهت پرداخت نرخهای ترجیحی از محل ردیف مربوطه و یا فروش ارز به بخش خدمات یا واردات کالاهائی که فروش ارزبه آنها به نرخ ترجیحی تصویب و اعلام میگردد تامین خواهد شد.
انتقال ارز حاصل از صادرات غیر نفتی توسط صادرکننده به سایر واردکنندگان مجاز به منظور وارد کردن کالا به شرح زیر امکانپذیرمیباشد. الف - صادرکنندگان بخش خصوصی و تعاونی میتوانند حق استفاده از ارز حاصل از صادرات خود را به اشخاص حقیقی یا حقوقی دیگر که مجازبه واردات میباشند، واگذار نمایند. ب - ارز حاصل از صادرات وزارتخانهها و سازمانهای دولتی و شرکتهای تحت پوشش و وابسته به آنها منحصرا با نظر وزیر مربوطه یا نماینده وی جهت ورود مواد اولیه، ماشین آلات خطوط تولید، قطعات یدکی و تجهیزات مربوطه قابل انتقال به یکدیگر خواهد بود.
واردات کالا در مقابل ارز حاصل از صادرات با رعایت مقررات عمومی صادرات و واردات سالیانه طبق شرایط و ضوابطی که به موجب آئیننامه اجرائی این قانون معین خواهد شد مجاز میباشد.
درآمد حاصل از صادرات کلیه کالاهای غیر نفتی از شمول مالیات بر درآمد معاف خواهد بود.
ماده 26اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
شرکتهای حملونقل دولتی و وابسته به دولت اعم از زمینی، دریائی و هوائی باید حمل کالای صادراتی کشور را در اولویت قرار داده و با تشخیص کمیسیونی مرکب از نمایندگان وزارت صنعت، معدن و تجارت(مرکز توسعه صادرات ایران) وزارت راه و شهرسازی و وزارتخانههای ذیربط (حسب مورد) درکرایه حمل کالاهای صادراتی تخفیفی متناسب با نوع کالا منظور نمایند.
واردات
ورود کالاهائیکه در داخل کشور به مقدار نیاز تولید میشود باید پس از تشخیص از طرف دولت غیر مجاز اعلام گردد.
تبصره 1اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
وزارت صنعت، معدن و تجارت موظف است برای ورود هر نوع کالا میزان تولیدات داخلی را در نظر گرفته، در صورتیکه تولیدات داخلی نیاز کشور را تامین ننماید برای تامین کمبود، با هماهنگی وزارتخانههای ذیربط مجوز ورود صادر نماید.
وزارتخانههای ذیربط موظفند عملکرد خود را در تعیین تکلیف واحدهای بیپروانه تا سه ماه پس از تصویب این قانون به مجلس شورای اسلامی گزارش نمایند.
دولت موظف است بطور مستمر روی کالاهای وارداتی بررسی نموده چنانچه بین آنها اقلامی که صرفا جنبه تجملی و لوکس دارد مشاهده نماید در جدول ضمیمه مقررات صادرات و واردات بعنوان غیر مجاز اعلام کند.
دولت هنگام پیشنهاد افزایش و کاهش حقوق گمرکی و یا وضع سود بازرگانی و دیگر مبالغ دریافتی از کالاهای وارداتی بر اساس مصوبات خود باید توجه نماید که مجموع دریافتی از کالای وارداتی ساخته شده به نسبت از کالای ناتمام بیشتر باشد و همواره تناسب بین مجموع دریافتی و مرحله ساخت کالا حفظ گردد.
در مورد کالاهائی که تولید داخلی آن به مقدار نیاز کشور نمیباشد و به ناچار کسری آن وارد میگردد باید مجموع دریافتی دولت از کالای وارداتی مشابه به نحوی تعیین شود که حمایت موثری از تولیدات داخلی بعمل آید.
ماده 32اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
مسئولیت کمیسیون خرید متشکل در شرکت بازرگانی دولتی موضوع ماده واحده شماره .1102 /د مورخ 1358/9/24 بعهده وزیر صنعت، معدن و تجارت میباشد.
دولت مکلف است ضمن سعی بر محدود نمودن تنوع ماشین آلات و دستگاههای وارداتی و انتخاب انواعی که با امکانات ساخت درداخل کشور متناسب است حتیالمقدور نوعی را انتخاب کند که تهیه قطعات یدکی آن منحصر به یک یا دو کشور خاص نباشد.
ماده 35اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
قیمت کلیه کالاهای وارداتی اعم از اینکه واردکننده از بخش خصوصی تعاونی، ملی شده و دولتی باشد جز در مورد کالاهای سوغات،هدایا، کالاهای همراه مسافر و کالاهای بدون انتقال ارز و کالاهای خاص نظامی که توسط نیروهای نظامی و انتظامی وارد میشود باید قبل از ثبت سفارش در بانک به تایید وزارت صنعت، معدن و تجارت رسیده باشد.
تبصره 1اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
کالاهائی که امکان بررسی قیمت آنها وجود ندارد، به پیشنهاد وزیر صنعت، معدن و تجارت و تصویب هیات دولت از بررسی قیمت معاف خواهند بود.
تبصره 2اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
در موارد بروز اختلاف در قیمتها بین مراکز تهیه و توزیع و ارگانهای ذیربط بعلت پیچیده بودن و فنی بودن کالاها کمیسیونی مرکب ازنمایندگان تامالاختیار نخستوزیر، وزیر صنعت، معدن و تجارت ، وزارتخانه ذیربط موضوع را ظرف مدت 15 روز بررسی و حل فصل مینماید.
ماده 36اصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
وزارت صنعت، معدن و تجارت موظف است فهرستی برای کالاهای قابل ورود در مقابل ارز حاصل از صادرات و بدون انتقال ارز تهیه و تا پایان فروردینماه 1365 اعلام نماید و اقلام موضوع فهرست مذکور از شمول مقررات توزیع و قیمتگذاری جهت فروش معاف بوده و مشمول تخفیف پیمان ارزی ماده 21 نخواهد بود و شرایط ورود اقلام خارج از فهرست در آئیننامه اجرائی مشخص خواهد شد.
ماده 37اصلاحی ۱۴۰۴/۰۸/۰۷
ماده 20 آئیننامه اجرائی قانون امور گمرکی مصوبه 51/1/20 بشرح زیر اصلاح میگردد. اشیاء غیر مستعمل و مواد خوراکی همراه مسافر موضوع بند 5 ماده 37 قانون امور گمرکی در صورتیکه تجاری نداشته باشد، در مورد هر مسافر یکبار در سال تا بهای تمام شده پنجاه هزار (50/000) ریال با معافیت از حقوق گمرکی و سود بازرگانی و مازاد بر آن تا پنجاه هزار (50/000) ریال با پرداخت کلیه وجوه متعلقه قابل ترخیص است. کالای مازاد بر این مبلغ مشمول مقررات عمومی صادرات و واردات خواهد بود. در دفعات بعد فقط تا پنجاه هزار (50000) ریال کالای غیر تجاری بدون هیچگونه معافیت قابل ترخیص است. تبصره 1 - فهرست کالاهای همراه مسافر و ضوابط ترخیص آن در آئیننامه اجرائی مشخص میگردد. تبصره 2 - کالاهای ممنوعالورود، ویدئو، میوه، دانه، قلمه، پیاز گل و دیگر اجزاء نباتی از شمول این ماده خارج است. تبصره 3 - [منسوخه شده است]
ورود انواع اتومبیل سواری، وانت، کامیون، کامیونت به کشور باستثناء آنچه را که برای نیروهای نظامی با تایید شورایعالی دفاع ضروری است، ممنوع میباشد.
: شرکتها، موسسات و سازمانهای دولتی که بطور تجاری اقدام به ورود و صدور کالا مینمایند مشمول این بند نمیگردند
به دولت اجازه داده میشود در آئیننامه اجرائی این قانون ضوابط و شرایط و مقدار کالائی که مسافرین مجازند با خود از کشور خارجنمایند، همچنین مقدار کالائی که افراد مجازند بعنوان هدیه و سوغات به خارج ارسال و یا از خارج بعنوان هدیه دریافت نمایند، تعیین نماید.
دولت مکلف است آئیننامه اجرائی این قانون را ظرف 20 روز پس از تصویب تهیه و به سازمانهای اجرائی ابلاغ نماید.
تبصرهاصلاحی ۱۳۹۰/۰۴/۰۸
وزارت صنعت، معدن و تجارت مسئول حسن اجرای این قانون میباشد.
قانون فوق مشتمل بر چهل و دو ماده و سی و پنج تبصره در جلسه روز سهشنبه بیست و هفتم اسفند ماه یکهزار و سیصد و شصت و چهار مجلس شورایاسلامی تصویب و در تاریخ 1365/1/21 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - اکبر هاشمی