نظر مشورتي 7/1403/488 مورخ 1403/07/04 اداره كل حقوقي قوه قضائيه

استعلام : با توجه به بند «پ» ماده 15 قانون بيمه اجباري خسارات واردشده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشي از وسايل نقليه مصوب 1395 و بند «ب» ماده 292 و مواد 462، 463، 466 و 467 قانون مجازات اسلامي مصوب 1392، چنانچه صدمه ‌بدني غير عمدي بر اثر بي‌احتياطي در امر رانندگي توسط پسر ده ساله وارد شود و پرداخت بخشي از ديه بر عهده عاقله باشد، آيا به موجب قانون صدرالذكر، شركت بيمه‌ مكلف به پرداخت ديه خواهد بود و يا آنكه شركت بيمه‌ صرفاً مكلف به پرداخت دياتي است كه پرداخت آن بر عهده مرتكب است و نه عاقله؟ نظريه مشورتي اداره كل حقوقي قوه قضاييه : با عنايت به مواد 15 و 21 قانون بيمه اجباري خسارات وارد شده به شخص ثالث در اثر حوادث ناشي از وسايل نقليه مصوب 1395، هدف مقنن از وضع اين قانون «حمايت از زيان‌ديدگان حوادث ناشي از وسايل نقليه و پرداخت خسارات وارد بر آنان» است؛ بر اين اساس و با عنايت به تبصره 2 ماده 8 و مواد 9، 16 و اطلاق بند «پ» ماده 15 قانون پيش‌گفته (از حيث فقدان گواهينامه رانندگي) در فرض سؤال كه راكب وسيله نقليه و مسبب حادثه، طفل و طبعاً فاقد گواهينامه رانندگي است، خسارات بدني وارد شده توسط بيمه‌گر پرداخت مي‌شود و پس از پرداخت، با عنايت به مواد 15 و 16 قانون پيش‌گفته شركت بيمه مي‌تواند به قائم‌مقامي زيان‌ديده براي بازيافت خسارات پرداخت شده به شخص ثالث، به مسبب حادثه يا قائم‌مقام قانوني وي رجوع كند.