قوانین جاری ›

قانون اصلاح مقررات بازنشستگی و وظیفه قانون استخدام کشوری


۴۱ بخش جاری۶ رأی و نظر مرتبطبخشی منسوخ
تاریخ تصویب
۱۳۶۸/۱۲/۱۳
مرجع تصویب
مجلس شورای اسلامی
مرجع ابلاغ
رئیس جمهور
شمارهٔ ابلاغ
131814/ق 58
تاریخ ابلاغ
۱۳۶۹/۰۱/۱۴
شمارهٔ روزنامهٔ رسمی
13136
تاریخ روزنامهٔ رسمی
۱۳۶۹/۰۱/۲۱
تاریخ اجرا
۱۳۶۹/۰۱/۰۱
آخرین وضعیت
منسوخه 1403/08/02
۳ بخش منسوخ از این قانون حذف شده است؛ متن زیر فقط بخش‌های جاری را نشان می‌دهد.
شناسهٔ qavanin: 14674253559896851209 · مشاهدهٔ اصل در qavanin.ir ↗
فهرست مطالب
ماده 1اصلاحی ۱۳۷۴/۱۱/۲۵
میزان حقوق بازنشستگی موضوع ماده 78 و 79 قانون استخدام کشوری عبارتست از معدل حقوق و تفاوت تطبیق حقوق و‌فوق‌العاده شغل مستخدم در سه سال اشتغال آخر خدمت.
در مواردی که سابقه خدمت موضوع این ماده از سه سال کمتر باشد، آخرین حقوق و تفاوت تطبیق حقوق و بالاترین فوق العاده شغل زمان اشتغال مستخدم ملاک عمل قرار می‌گیرد.
در موارد مستخدمین موضوع مواد 143 و 144 قانون استخدام کشوری رشته شغلی تعیین شده در همطرازی برای تشخیص گروه مستخدمین، مبنای تعیین فوق العاده شغل تعیین شده در برقراری حقوق بازنشستگی و وظیفه آنان طبق مقررات این قانون محاسبه خواهد شد.
بازنشستگی مستخدمین رسمی، ثابت و دارای عناوین مشابه وزارت خانه‌ها، موسسات، شرکت‌های دولتی، شهرداری‌ها و موسسات دولتی که شمول قانون بر آن‌ها مستلزم ذکر نام است با حداقل سی سال سابقه خدمت قابل قبول از لحاظ بازنشستگی طبق مقررات مربوط خواهد بود.
تبصره 1اصلاحی ۱۳۷۰/۱۰/۰۳
مستخدمین رسمی و یا ثابت مشمول این قانون می‌توانند با دارا بودن شرایط زیر و موافقت دستگاه دولتی متبوع خود بازنشسته شوند: الف - مستخدمین مرد با 50 سال سن و بیست و پنج سال سابقه خدمت. ب - مستخدمین زن با 20 سال سابقه خدمت.
صرفا بازنشستگی جانبازان انقلاب اسلامی، جنگ تحمیلی، معلولین، شاغلین مشاغل سخت و زیان آور و نیز مشمولین ماده 77 و بند الف ماده 74 قانون استخدام کشوری از شمول حکم این ماده مستثنی بوده و تابع مقررات مربوط به خود و حداقل سن بازنشستگی خواهد بود.
میزان حقوق بازنشستگی و وظیفه مستخدمین مشمول تبصره 1 این ماده و نیز مستخدمینی که بر اساس بند الف ماده 74 و مواد 77 و79 قانون استخدام کشوری با کمتر از سی سال سابقه خدمت بازنشسته یا ازکارافتاده می‌شوند، پس از محاسبه بر اساس مفاد ماده 1 این قانون نتیجه یک سی‌ام در سنوات خدمت قابل قبول آنان ضرب می‌شود.
در مواردی که سابقه خدمت مشمولین ماده 77 و بند الف ماده 74 قانون استخدام کشوری کمتر از پانزده سال باشد، سنوات خدمت مورد نظر پانزده سال محسوب خواهد شد.
به حقوق مستخدمینی که حسب نیاز دستگاه و موافقت مستخدم بیش از سی سال خدمت می‌نمایند و در آخرین پایه گروه مربوط و یا عناوین مشابه آن قرار گرفته و یا می‌گیرند، به ازای هر سال خدمت مازاد بر سی سال معادل ریالی آخرین پایه دریافتی در گروه مربوطه و یا عناوین مشابه آن اضافه و در تعیین حقوق بازنشستگی آنان ملاک محاسبه قرار می‌گیرد ولی هر گونه فوق العاده شغل تشویقی جهت اشتغال مازاد بر سی سال در تعیین حقوق بازنشستگی مستخدمین محاسبه نخواهد شد.
تبصره 1اصلاحی ۱۳۷۴/۱۱/۲۵
افزایش‌های حقوق موضوع این ماده در زمان بازنشستگی، فوت و ازکارافتادگی به حداکثر حقوق بازنشستگی و وظیفه موضوع ماده 4 در مورد این قبیل مستخدمین اضافه خواهد شد.
مستخدمین موضوع این ماده که سی سال کسور بازنشستگی و یا حق بیمه پرداخته‌اند، از پرداخت کسور بازنشستگی معاف خواهند بود لکن کسور بازنشستگی سهم کارفرمائی سنوات خدمت قابل قبول مستخدم در تعیین حقوق بازنشستگی و وظیفه آنان وسیله دستگاه متبوع مستخدم به صندوق بازنشستگی کارکنان دولت و رفاه بازنشستگان واریز می‌گردد.
دستگاهها می‌توانند حداکثر یک چهارم ساعات کار مقرر هفتگی مستخدمین مشمول این ماده را در مشاغل تخصصی کاهش دهند.
حداکثر حقوق بازنشستگی و وظیفه ازکارافتادگی و وظیفه وراث موضوع این قانون راجع به حداکثر حقوق بازنشستگی مصوب خرداد ماه سال 1361 مجلس شورای اسلامی معادل چهار سوم و حداقل آن معادل دو پنجم بالاترین رقم جدول حقوق موضوع ماده 32 قانون استخدام کشوری تعیین می‌گردد.
به هیات وزیران اختیار داده می‌شود که در مواقع ضروری نسبت به افزایش حداقل تعیین شده در این ماده اقدام نماید.
حقوق بازنشستگی و وظیفه ازکارافتادگی و وظیفه وراث و مجموع پرداختی به وراث مستخدمین رسمی مشمول قانون استخدام کشوری و مستخدمینی که از لحاظ بازنشستگی و وظیفه مشمول قانون مزبور و مشترک صندوق بازنشستگی کشوری می‌باشند و تا پایان سال 1346 بازنشسته و ازکارافتاده و یا فوت شده‌اند، به میزان 20% افزایش می‌یابد و در مورد مستخدمینی که از تاریخ 1/1/1347 تا پایان سال 1368 بازنشسته یا ازکارافتاده و یا فوت شده‌اند، به ازای هر دو سال سابقه پرداخت کسور بازنشستگی از مزایای مستمر، فوق العاده شغل یا مزایای شغل و فوق العاده‌های مربوط 1%(نیم درصد در سال) علاوه بر 20% مذکور حقوق بازنشستگی یا وظیفه ازکارافتادگی و یا وظیفه وراث افزوده خواهد شد (در ازای سنوات خدمت ارفاقی افزایش‌های مزبور اعمال نخواهد شد) مشروط بر اینکه مجموع افزایش‌های این ماده برای مستخدمین مورد بحث از 30% حقوق بازنشستگی و وظیفه ازکارافتادگی و وظیفه وراث تجاوز نکند. کسر سال یک سال محسوب می‌شود.
در مورد مستخدمینی که با ارفاق سنوات خدمت بازنشسته شده‌اند، حقوق بازنشستگی بدون ارفاق ملاک افزایش موضوع این ماده قرار خواهد گرفت.
ماده 6اصلاحی ۱۳۷۴/۱۱/۲۵
میزان حقوق وظیفه سهم وراث قانونی موضوع ماده 86 قانون استخدام کشوری در مورد افراد وظیفه‌بگیر بشرح زیر تعیین و پرداخت می‌شود: الف - در مواردی که تعداد ورثه کمتر از پنج نفر باشد، چهار پنجم حقوق بازنشستگی به تساوی به عنوان حقوق وظیفه به وراث پرداخت می‌شود. ب - اگر تعداد وراث پنج نفر و یا بیشتر باشد، تمام حقوق بازنشستگی به آنان پرداخت خواهد شد.
میزان مجموع حقوق وظیفه وراث در هر حال از حداقل مقرر تعیین شده مطابق مقررات کمتر نخواهد بود.
تبصره 2اصلاحی ۱۳۷۴/۱۱/۲۵
هر گاه سهم یکی از وراث قطع شود، به تساوی به سهام بقیه وراث اضافه خواهد شد و با توجه به تعداد وراث سهم آنان هیچ‌گاه از نسبت‌های مقرر در این ماده و اضافات مربوط تجاوز نخواهد کرد.
وزارتخانه‌ها، موسسات دولتی مشمول قانون استخدام کشوری، شهرداری‌ها، موسسات و شرکت‌های دولتی خارج از شمول قانون مزبور که مستخدمین آن‌ها مشترک صندوق بازنشستگی کشوری می‌باشند و همچنین موسسات موضوع تبصره 1 ماده 71 و تبصره 2 ماده 73 مکلفند علاوه بر کسور بازنشستگی موضوع ماده 71 قانون مزبور هر ماه معادل 5 /1 برابر آنرا بعنوان سهم کارفرما از بودجه خود به صندوق بازنشستگی کشوری واریز نمایند.
مواد و تبصره‌های فصل بازنشستگی قانون استخدام کشوری بشرح زیر اصلاح می‌شود:
در تبصره 2 ماده 71 عبارت «حقوق گروه پایه» به عبارت «حقوق و تفاوت تطبیق حقوق»
در ماده 72 کلمه «حقوق» به عبارت «حقوق و فوق العاده شغل»
در مواد 80 و 83 عبارت «تمام حقوق» به عبارت «تمام حقوق و تفاوت تطبیق حقوق و فوق العاده شغل»
در تبصره 1 ماده 85 عبارت «متوسط حقوق» به عبارت «حقوق و تفاوت تطبیق حقوق و فوق العاده شغل»
- در تبصره 2 ماده 85 عبارت «اولین حقوق پایه رسمی» به عبارت «اولین حقوق گروه و پایه رسمی و تفاوت تطبیق و فوق العاده شغل»
در ماده 100 عبارت‌های «حقوق و مزایا» و «تفاوت حقوق» به عبارت «حقوق و تفاوت تطبیق حقوق و فوق العاده شغل»
در تبصره 1 ماده 117 عبارت «تمام حقوق» به عبارت «حقوق و تفاوت تطبیق حقوق»
در مورد مستخدمین مشمول مقررات استخدامی شرکت‌های دولتی مصوب 5/3/1352 و نیز دستگاههای دارای مقررات استخدامی خاص که مشمول این قانون می‌گردند و در مقررات استخدامی آنان به جای عنوان فوق العاده شغل (موضوع ماده 38 قانون استخدام کشوری) عناوین دیگری نظیر مزایای شغل ذکر شده است و مشمول برداشت کسور بازنشستگی می‌باشند با تایید سازمان امور اداری و استخدامی کشور از لحاظ این قانون مشمول احکام مربوط به فوق العاده شغل خواهند بود.
مستخدمین شاغل تخصصی در صورت درخواست و موافقت دستگاه متبوع آن‌ها از حکم ماده 77 قانون استخدام کشوری مستثنی خواهند بود.
ماده 11اصلاحی ۱۳۸۰/۰۵/۲۴
به منظور هماهنگی برنامه‌های کلیه صندوقهای بازنشستگی و وظیفه و عناوین مشابه وزارتخانه‌ها، موسسات و شرکتهای دولتی از جمله وزارتخانه‌ها و موسسات دولتی که شمول مقررات عمومی بر آن‌ها مستلزم ذکر نام است شورای هماهنگی مرکب از رئیسان صندوقهای بازنشستگی تشکیل می‌گردد
تبصره 1اصلاحی ۱۳۸۰/۰۵/۲۴
کلیه صندوقهای بازنشستگی موضوع این ماده دارای شخصیت حقوقی مستقل بوده و طبق ضوابط خود اداره خواهند شد.
تبصره 2اصلاحی ۱۳۸۰/۰۵/۲۴
از تاریخ لازم‌الاجراء شدن این قانون تاسیس صندوقهای بازنشستگی جدید و تصویب و اصلاح اساسنامه آن‌ها، همچنین اصلاح اساسنامه سازمان بازنشستگی کشوری با پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور به تصویب هیات وزیران می‌رسد.
تبصره 4الحاقی ۱۳۸۰/۰۵/۲۴
سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور موظف است حداکثر ظرف مدت دو سال با اخذ پیشنهادهای شورای هماهنگی صندوقهای بازنشستگی برای ایجاد وحدت رویه مالی و خدماتی صندوقها نسبت به اصلاح مقررات و قوانین صندوقها از طریق مراجع ذی‌ربط اقدام نماید.
دولت مکلف است نسبت به پرداخت کلیه بدهی‌های معوقه ناشی از عدم اجرای مفاد تبصره‌های 1 و 2 ماده 70 و ماده 73 قانون استخدام کشوری را به صندوق بازنشستگی کارکنان دولت و رفاه بازنشستگان واریز نماید و میزان وجوه پرداختی را در قانون بودجه هر سال پیش‌بینی نماید.
در هر مورد که در قوانین و مقررات موضوعه عبارت «صندوق بازنشستگی کشوری» منظور و مقرر گردیده، به عبارت «صندوق بازنشستگی کارکنان دولت و رفاه بازنشستگان» اصلاح می‌شود.
آئین نامه اجرائی این قانون حداکثر ظرف مدت دو ماه توسط سازمان امور اداری و استخدامی کشور تهیه و به تصویب هیات وزیران خواهد رسید.
مفاد این قانون از تاریخ 1/1/1369 لازم الاجرا خواهد بود و مقررات مغایر با آن از تاریخ مذکور لغو می‌شود.
قانون فوق مشتمل بر پانزده ماده و هفده تبصره در جلسه علنی روز یکشنبه مورخ سیزدهم اسفند ماه یکهزار و سیصد و شصت و هشت مجلس شورای اسلامی تصویب و در تاریخ 20/12/1368 به تایید شورای نگهبان رسیده است.
رئیس مجلس شورای اسلامی - مهدی کروبی