اصلاحيه بند 3 ضوابط حفظ حريم و اراضي مجاور راه ها در محدوده استحفاظي و حريم شهر ها مصوب جلسه مورخ 1 /3 /1368 شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران (مصوب 3 /2 /1369)

شوراي عالي شهرسازي و معماري ايران در جلسه مورخ 3 /2 /1369 بند 3 ضوابط حفظ حريم و اراضـي مجاور راه ها در محدودة استحفاظي و حريم شهرها را به شرح زير به تصويب رساند: بند 3: احداث هر گونه ساختمان و تأسيسات در طرفين كليه راه هاي بين شهري واقع در محدوده استحفاظي و حريم شهر ها به عمق 150 متر از بر حريم قانوني راه و همچنين ايجاد راه هاي دسترسـي هم سطح به جاده اصلي ممنوع است مگر در مورد كاربري هاي خاص كه هـم محـل كـاربري و هـمراه هاي دسترسي لازم در قالب طرح هاي مصوب جامع و تفصيلي و هادي عيناً ترسيم شده يـا ضـوابط مربوط به آنها تعيين شده باشد. تبصره 1: تأسيسات لازم براي بهره برداري (كشت، داشت و برداشت) از زمين هـاي كشـاورزي و باغات و همچنين خطوط پايه هاي انتقال نيروي برق و شبكه هاي مخابراتي، پلها و تونل هاي واقع در مسير راه ها، لوله هاي انتقال نفت و گاز، كانالها و شبكه هاي آبياري، خطوط و لولـه هـاي آبرسـاني، سيل بندها و سيل گيرها، از شمول بندهاي فوق مستثني و تابع قوانين و مقررات مربوط به خود هستند. تبصره: كميسيون هاي ماده 5 يا مراجع تصويب طرح هاي هادي حسب مورد و در صـورت لـزوم مي توانند جاده هاي ارتباطي ديگري را نيز كه از شهر به روستاها و يا نقاط ديگري در اطـراف شـهرمنتهي مي شوند مشمول اين مقررات بنمايند. كه در اين صورت حريم حفاظتي آنها تـا 50 متـر قابـل تقليل است همچنين حريم حفاظتي جاده هاي بين شهري در مواردي كه از روستا عبور مي نماينـد نيـزچنانچه در قالب طرح هاي بهسازي يا هادي روستائي مورد طراحي قرار گيرد تا 50 متر قابـل تقليـل است.