قانون تكميل قانون تصديق انحصار وراثت

دو ماده ذيل بعنوان ماده 13 و 14 بقانون تصديق انحصار وراثت مصوب 14 مهر ماه 1309 اضافه مي‌شود: ماده 13 - امين صلح يا حاكم بدايتي كه وظيفه صلحيه را انجام ميدهد در صورتيكه مدرك استشهادنامه بوده و هويت شهود با انتساب امضاء يا‌مهر به منتسب‌اليه در نزد محكمه معلوم نبوده و يا مفاد شهادت مجمل و مبهم باشد ميتواند شهود را احضار كرده و شهادت آنان را استماع كند. ‌چنانچه شاهد در خارج از مقر محكمه ساكن باشد تحقيق از شاهد بوسيله محكمه محل اقامت شاهد يا نزديكترين محكمه محل اقامت شاهد بعمل‌خواهد آمد. ‌در تصديق انحصار وراثت امين صلح يا حاكم بدايت بايد نسبتي را كه مستدعي يا مستدعيان تصديق تا مورث خود دارند و همچنين نسبت سهم‌الارث‌آنها را از متروكات بنحو اشاعه معين نمايد. ‌ ماده 14 - هر گاه تقاضاي تصديق انحصار وراثت براي تقديم اظهارنامه ثبت املاك و يا بطور كلي مربوط بامور مذكور در ماده 7 بعمل آيد‌تقاضاكننده بايد تصديقي از اداره ثبت مشعر بر لزوم اثبات انحصار وراثت تحصيل كرده و بتقاضانامه خود ضميمه نمايد. ‌در اينصورت امين صلح يا حاكم بدايت اعلان مذكور در ماده 3 را باداره ثبت محل ارسال ميدارد تا جزء اعلانات ثبت منتشر شده و مخارج اعلان‌نيز مثل اعلانات ثبت محسوب گردد. در مورد اين ماده فقط نصف مخارج مذكور در ماده 8 اخذ خواهد شد.

اين قانون كه مشتمل بر يك ماده است در جلسه اول آذر ماه يك هزار و سيصد و سيزده شمسي بتصويب مجلس شوراي ملي رسيد.

رئيس مجلس شوراي ملي - دادگر