قانون طبابت

هيچكس در هيچ نقطه ايران حق اشتغال بهيچ يك از فنون طبابت و دندانسازي ندارد مگر آنكه از وزارت معارف اجازه‌ نامه گرفته و بثبت وزارت داخله رسانيده باشد.

در آتيه اسناديكه وزارت معارف آنرا رسماً شناخته و بصاحب آن اجازه‌ نامه خواهد داد از اين قرار است:

تصديق ‌نامه‌ هائي كه در مملكت ايران بتوسط مدارس طبي دولت داده ميشود.

تصديق‌ نامه‌ هاي طبي دولتي ممالك خارجه.

گيرنده اجازه‌ نامه طبابت مبلغ پنج تومان بصندوق وزارت معارف بايد كارسازي نمايد.

اشخاصي كه هيچ يك از تصديق‌ نامه‌ هاي مذكوره در مادة دويم اين قانون را ندارند و در تاريخ نشر اين قانون از پنجسال كمتر در طهران‌ مشغول طبابت بوده اجازه‌ نامه بآنها داده نميشود و از مداومت بشغل مزبوره ممنوع خواهند بود.

اشخاصي كه داراي هيچيك از تصديقنامه‌ هاي مذكور در مادة دوم اين قانون نيستند و بيش از پنج سال و كمتر از ده سال در طهران طبابت‌ كرده‌ اند اجازه‌ نامه طبابت ميتوانند بگيرند مشروط بر اينكه از تاريخ انتشار اين قانون تا انقضاء مدت سه سال حاضر شوند كه در حضور كميسيون‌ مخصوصي كه بر طبق مادة هشتم اين قانون در وزارت معارف منعقد ميشود امتحان دهند يا آنكه تا مدت چهار ماه يكي از اسناد ذيل را بوزارت‌ معارف ارائه دهند:

تصديق تحصيل و تلمذ در مطب يكي از اطباي معروف مشروط بر اينكه در آن تصديق‌نامه ذكر شده باشد كه دارندة آن لااقل پنجسال‌ بالاستمرار از تلامذه او بوده است.

تصديقنامة اطباي مريضخانه دولتي و آمريكائي.

توضيح - تصديقنامه‌ هاي مذكور فقط تا چهار ماه بعد از نشر اين قانون اعتبار خواهد داشت و وزارت معارف بر طبق آن اجازه ‌نامه طبابت خواهد داد بعد‌ از انقضاء آن مدت آن تصديقنامه‌ ها از اعتبار خواهد افتاد و فقط اسناد مذكور در مادة دويم اين قانون براي تحصيل اجازه ‌نامه طبابت معتبر خواهد بود.

اشخاصي كه بيش از دهسال در طهران استمراراً مشغول طبابت بوده‌ اند بهر حال حق دارند اجازه‌ نامه طبابت بگيرند.

براي آنكه اشخاص مذكوره در ماده پنجم و شش اين قانون بوزارت معارف معرفي شده اجازه‌ نامه بگيرند از تاريخ نشر اين قانون تا مدت‌ چهار ماه كميسيوني در وزارت معارف منعقد خواهد بود كه اشخاص مزبور ميتوانند خودشانرا بآن كميسيون معرفي نمايند و كميسيون مزبور مركب‌ خواهد بود: ‌اولاً - از يكنفر از معلمين طب مديره دارالفنون. ‌ثانياً - از يكنفر از اطباي مريضخانة دولتي. ‌ثالثاً - از يكنفر از اطباي مريضخانه آمريكائي. ‌رابعاً - از يكنفر از اطباي معروف ايراني. ‌خامساً - از دو نفر نمايندة وزارت معارف كه يكي از آنان رئيس كميسيون خواهد بود اشخاص مزبور را وزير معارف تعيين خواهد نمود.

از تاريخ نشر اين قانون تا مدت سه سال هر سال دو نوبت در بهار و پائيز يك كميسيون در وزارت معارف منعقد خواهد شد براي اينكه‌ مطابق مادة پنجم اين قانون اشخاصي را كه بيش از پنجسال و كمتر از دهسال در طهران طبابت كرده و هيچ نوع تصديقي ندارند و خود را بكميسيون‌مذكور در ماده قبل معرفي نموده‌اند بمعرض امتحان در آورند كميسيون مزبور مركب خواهد بود: ‌اولا - از معلمين رسمي طبي دارالفنون. ‌ثانياً - از چهار نفر از اطباي معروف. ‌ثالثاً - از يكنفر نمايندة وزارت معارف كه رئيس كميسيون خواهد بود. ‌تعيين اشخاص مذكور با وزارت معارف است.

اشخاصيكه تا تاريخ نشر اين قانون در ولايت مشغول طبابت بوده يا در طهران و ولايات داندانسازي ميكردند بايد تا يكسال بعد از نشر‌اين قانون خود را بوزارت معارف معرفي كرده براي مداومت بشغل مزبور اجازه‌نامه تحصيل نمايند ليكن پس از انقضاي يكسال در هيچيك از نقاط‌ ايران بهيچكس اجازه‌ نامه طبابت و دندانسازي داده نخواهد شد مگر بموجب اسناد مذكور در مادة دوم اين قانون.

هر كس بر خلاف مقررات مواد فوق بشغل طبابت مشغول شود در نوبت اول اخطار ميشود و در نوبت دوم چهار ماه محبوس و در‌نوبت سوم يكسال محبوس خواهد شد.

بعد از انتشار اين قانون هيچ طبيبي براي امور صحيه و طبيه در ادارات دولتي مستخدم و اجير نخواهد شد مگر اينكه بموجب اسناد‌ مذكور در مادة دوم داراي اجازه‌ نامة طبابت باشد.

نسخة رمز كليتاً ممنوع است و هر طبيبي كه نسخة رمز بدهد مجازات او چهار ماه حبس خواهد بود.

وزارت داخله مراقب خواهد بود كه مدلول مادة اول اين قانون از چهار ماه بعد از نشر آن در طهران و از يكسال بعد از نشر آن در ولايات ‌بموقع اجرا گذاشته شود.